1 τι ουν ερουμεν επιμενουμεν τη αμαρτια ινα η χαρις πλεοναση ti oyn eroymen epimenoymen tē amartia ina ē charis pleonasē
2 μη γενοιτο οιτινες απεθανομεν τη αμαρτια πως ετι ζησομεν εν αυτη mē genoito oitines apethanomen tē amartia pōs eti zēsomen en aytē
3 η αγνοειτε οτι οσοι εβαπτισθημεν εις χριστον ιησουν εις τον θανατον αυτου εβαπτισθημεν ē agnoeite oti osoi ebaptisthēmen eis christon iēsoyn eis ton thanaton aytoy ebaptisthēmen
4 συνεταφημεν ουν αυτω δια του βαπτισματος εις τον θανατον ινα ωσπερ ηγερθη χριστος εκ νεκρων δια της δοξης του πατρος ουτως και ημεις εν καινοτητι ζωης περιπατησωμεν synetaphēmen oyn aytō dia toy baptismatos eis ton thanaton ina ōsper ēgerthē christos ek nekrōn dia tēs doxēs toy patros oytōs kai ēmeis en kainotēti zōēs peripatēsōmen
5 ει γαρ συμφυτοι γεγοναμεν τω ομοιωματι του θανατου αυτου αλλα και της αναστασεως εσομεθα ei gar symphytoi gegonamen tō omoiōmati toy thanatoy aytoy alla kai tēs anastaseōs esometha
6 τουτο γινωσκοντες οτι ο παλαιος ημων ανθρωπος συνεσταυρωθη ινα καταργηθη το σωμα της αμαρτιας του μηκετι δουλευειν ημας τη αμαρτια toyto ginōskontes oti o palaios ēmōn anthrōpos synestayrōthē ina katargēthē to sōma tēs amartias toy mēketi doyleyein ēmas tē amartia
7 ο γαρ αποθανων δεδικαιωται απο της αμαρτιας o gar apothanōn dedikaiōtai apo tēs amartias
8 ει δε απεθανομεν συν χριστω πιστευομεν οτι και συζησομεν αυτω ei de apethanomen syn christō pisteyomen oti kai syzēsomen aytō
9 ειδοτες οτι χριστος εγερθεις εκ νεκρων ουκετι αποθνησκει θανατος αυτου ουκετι κυριευει eidotes oti christos egertheis ek nekrōn oyketi apothnēskei thanatos aytoy oyketi kyrieyei
10 ο γαρ απεθανεν τη αμαρτια απεθανεν εφαπαξ ο δε ζη ζη τω θεω o gar apethanen tē amartia apethanen ephapax o de zē zē tō theō
11 ουτως και υμεις λογιζεσθε εαυτους νεκρους μεν ειναι τη αμαρτια ζωντας δε τω θεω εν χριστω ιησου τω κυριω ημων oytōs kai ymeis logizesthe eaytoys nekroys men einai tē amartia zōntas de tō theō en christō iēsoy tō kyriō ēmōn
12 μη ουν βασιλευετω η αμαρτια εν τω θνητω υμων σωματι εις το υπακουειν αυτη εν ταις επιθυμιαις αυτου mē oyn basileyetō ē amartia en tō thnētō ymōn sōmati eis to ypakoyein aytē en tais epithymiais aytoy
13 μηδε παριστανετε τα μελη υμων οπλα αδικιας τη αμαρτια αλλα παραστησατε εαυτους τω θεω ως εκ νεκρων ζωντας και τα μελη υμων οπλα δικαιοσυνης τω θεω mēde paristanete ta melē ymōn opla adikias tē amartia alla parastēsate eaytoys tō theō ōs ek nekrōn zōntas kai ta melē ymōn opla dikaiosynēs tō theō
14 αμαρτια γαρ υμων ου κυριευσει ου γαρ εστε υπο νομον αλλ υπο χαριν amartia gar ymōn oy kyrieysei oy gar este ypo nomon all ypo charin
15 τι ουν αμαρτησομεν οτι ουκ εσμεν υπο νομον αλλ υπο χαριν μη γενοιτο ti oyn amartēsomen oti oyk esmen ypo nomon all ypo charin mē genoito
16 ουκ οιδατε οτι ω παριστανετε εαυτους δουλους εις υπακοην δουλοι εστε ω υπακουετε ητοι αμαρτιας εις θανατον η υπακοης εις δικαιοσυνην oyk oidate oti ō paristanete eaytoys doyloys eis ypakoēn doyloi este ō ypakoyete ētoi amartias eis thanaton ē ypakoēs eis dikaiosynēn
17 χαρις δε τω θεω οτι ητε δουλοι της αμαρτιας υπηκουσατε δε εκ καρδιας εις ον παρεδοθητε τυπον διδαχης charis de tō theō oti ēte doyloi tēs amartias ypēkoysate de ek kardias eis on paredothēte typon didachēs
18 ελευθερωθεντες δε απο της αμαρτιας εδουλωθητε τη δικαιοσυνη eleytherōthentes de apo tēs amartias edoylōthēte tē dikaiosynē
19 ανθρωπινον λεγω δια την ασθενειαν της σαρκος υμων ωσπερ γαρ παρεστησατε τα μελη υμων δουλα τη ακαθαρσια και τη ανομια εις την ανομιαν ουτως νυν παραστησατε τα μελη υμων δουλα τη δικαιοσυνη εις αγιασμον anthrōpinon legō dia tēn astheneian tēs sarkos ymōn ōsper gar parestēsate ta melē ymōn doyla tē akatharsia kai tē anomia eis tēn anomian oytōs nyn parastēsate ta melē ymōn doyla tē dikaiosynē eis agiasmon
20 οτε γαρ δουλοι ητε της αμαρτιας ελευθεροι ητε τη δικαιοσυνη ote gar doyloi ēte tēs amartias eleytheroi ēte tē dikaiosynē
21 τινα ουν καρπον ειχετε τοτε εφ οις νυν επαισχυνεσθε το γαρ τελος εκεινων θανατος tina oyn karpon eichete tote eph ois nyn epaischynesthe to gar telos ekeinōn thanatos
22 νυνι δε ελευθερωθεντες απο της αμαρτιας δουλωθεντες δε τω θεω εχετε τον καρπον υμων εις αγιασμον το δε τελος ζωην αιωνιον nyni de eleytherōthentes apo tēs amartias doylōthentes de tō theō echete ton karpon ymōn eis agiasmon to de telos zōēn aiōnion
23 τα γαρ οψωνια της αμαρτιας θανατος το δε χαρισμα του θεου ζωη αιωνιος εν χριστω ιησου τω κυριω ημων ta gar opsōnia tēs amartias thanatos to de charisma toy theoy zōē aiōnios en christō iēsoy tō kyriō ēmōn