1 καγω ελθων προς υμας αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχην λογου η σοφιας καταγγελλων υμιν το μαρτυριον του θεου kagō elthōn pros ymas adelphoi ēlthon oy kath yperochēn logoy ē sophias kataggellōn ymin to martyrion toy theoy
2 ου γαρ εκρινα του ειδεναι τι εν υμιν ει μη ιησουν χριστον και τουτον εσταυρωμενον oy gar ekrina toy eidenai ti en ymin ei mē iēsoyn christon kai toyton estayrōmenon
3 και εγω εν ασθενεια και εν φοβω και εν τρομω πολλω εγενομην προς υμας kai egō en astheneia kai en phobō kai en tromō pollō egenomēn pros ymas
4 και ο λογος μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πειθοις ανθρωπινης σοφιας λογοις αλλ εν αποδειξει πνευματος και δυναμεως kai o logos moy kai to kērygma moy oyk en peithois anthrōpinēs sophias logois all en apodeixei pneymatos kai dynameōs
5 ινα η πιστις υμων μη η εν σοφια ανθρωπων αλλ εν δυναμει θεου ina ē pistis ymōn mē ē en sophia anthrōpōn all en dynamei theoy
6 σοφιαν δε λαλουμεν εν τοις τελειοις σοφιαν δε ου του αιωνος τουτου ουδε των αρχοντων του αιωνος τουτου των καταργουμενων sophian de laloymen en tois teleiois sophian de oy toy aiōnos toytoy oyde tōn archontōn toy aiōnos toytoy tōn katargoymenōn
7 αλλα λαλουμεν σοφιαν θεου εν μυστηριω την αποκεκρυμμενην ην προωρισεν ο θεος προ των αιωνων εις δοξαν ημων alla laloymen sophian theoy en mystēriō tēn apokekrymmenēn ēn proōrisen o theos pro tōn aiōnōn eis doxan ēmōn
8 ην ουδεις των αρχοντων του αιωνος τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωσαν ουκ αν τον κυριον της δοξης εσταυρωσαν ēn oydeis tōn archontōn toy aiōnos toytoy egnōken ei gar egnōsan oyk an ton kyrion tēs doxēs estayrōsan
9 αλλα καθως γεγραπται α οφθαλμος ουκ ειδεν και ους ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη α ητοιμασεν ο θεος τοις αγαπωσιν αυτον alla kathōs gegraptai a ophthalmos oyk eiden kai oys oyk ēkoysen kai epi kardian anthrōpoy oyk anebē a ētoimasen o theos tois agapōsin ayton
10 ημιν δε ο θεος απεκαλυψεν δια του πνευματος αυτου το γαρ πνευμα παντα ερευνα και τα βαθη του θεου ēmin de o theos apekalypsen dia toy pneymatos aytoy to gar pneyma panta ereyna kai ta bathē toy theoy
11 τις γαρ οιδεν ανθρωπων τα του ανθρωπου ει μη το πνευμα του ανθρωπου το εν αυτω ουτως και τα του θεου ουδεις οιδεν ει μη το πνευμα του θεου tis gar oiden anthrōpōn ta toy anthrōpoy ei mē to pneyma toy anthrōpoy to en aytō oytōs kai ta toy theoy oydeis oiden ei mē to pneyma toy theoy
12 ημεις δε ου το πνευμα του κοσμου ελαβομεν αλλα το πνευμα το εκ του θεου ινα ειδωμεν τα υπο του θεου χαρισθεντα ημιν ēmeis de oy to pneyma toy kosmoy elabomen alla to pneyma to ek toy theoy ina eidōmen ta ypo toy theoy charisthenta ēmin
13 α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοις ανθρωπινης σοφιας λογοις αλλ εν διδακτοις πνευματος αγιου πνευματικοις πνευματικα συγκρινοντες a kai laloymen oyk en didaktois anthrōpinēs sophias logois all en didaktois pneymatos agioy pneymatikois pneymatika sygkrinontes
14 ψυχικος δε ανθρωπος ου δεχεται τα του πνευματος του θεου μωρια γαρ αυτω εστιν και ου δυναται γνωναι οτι πνευματικως ανακρινεται psychikos de anthrōpos oy dechetai ta toy pneymatos toy theoy mōria gar aytō estin kai oy dynatai gnōnai oti pneymatikōs anakrinetai
15 ο δε πνευματικος ανακρινει μεν παντα αυτος δε υπ ουδενος ανακρινεται o de pneymatikos anakrinei men panta aytos de yp oydenos anakrinetai
16 τις γαρ εγνω νουν κυριου ος συμβιβασει αυτον ημεις δε νουν χριστου εχομεν tis gar egnō noyn kyrioy os symbibasei ayton ēmeis de noyn christoy echomen