1 και ειδον αλλον αγγελον ισχυρον καταβαινοντα εκ του ουρανου περιβεβλημενον νεφελην και ιρις επι της κεφαλης και το προσωπον αυτου ως ο ηλιος και οι ποδες αυτου ως στυλοι πυρος kai eidon allon aggelon ischyron katabainonta ek toy oyranoy peribeblēmenon nephelēn kai iris epi tēs kephalēs kai to prosōpon aytoy ōs o ēlios kai oi podes aytoy ōs styloi pyros
2 και ειχεν εν τη χειρι αυτου βιβλαριδιον ανεωγμενον και εθηκεν τον ποδα αυτου τον δεξιον επι την θαλασσαν τον δε ευωνυμον επι την γην kai eichen en tē cheiri aytoy biblaridion aneōgmenon kai ethēken ton poda aytoy ton dexion epi tēn thalassan ton de eyōnymon epi tēn gēn
3 και εκραξεν φωνη μεγαλη ωσπερ λεων μυκαται και οτε εκραξεν ελαλησαν αι επτα βρονται τας εαυτων φωνας kai ekraxen phōnē megalē ōsper leōn mykatai kai ote ekraxen elalēsan ai epta brontai tas eaytōn phōnas
4 και οτε ελαλησαν αι επτα βρονται τας φωνας εαυτων εμελλον γραφειν και ηκουσα φωνην εκ του ουρανου λεγουσαν μοι σφραγισον α ελαλησαν αι επτα βρονται και μη ταυτα γραψης kai ote elalēsan ai epta brontai tas phōnas eaytōn emellon graphein kai ēkoysa phōnēn ek toy oyranoy legoysan moi sphragison a elalēsan ai epta brontai kai mē tayta grapsēs
5 και ο αγγελος ον ειδον εστωτα επι της θαλασσης και επι της γης ηρεν την χειρα αυτου εις τον ουρανον kai o aggelos on eidon estōta epi tēs thalassēs kai epi tēs gēs ēren tēn cheira aytoy eis ton oyranon
6 και ωμοσεν εν τω ζωντι εις τους αιωνας των αιωνων ος εκτισεν τον ουρανον και τα εν αυτω και την γην και τα εν αυτη και την θαλασσαν και τα εν αυτη οτι χρονος ουκ εσται ετι kai ōmosen en tō zōnti eis toys aiōnas tōn aiōnōn os ektisen ton oyranon kai ta en aytō kai tēn gēn kai ta en aytē kai tēn thalassan kai ta en aytē oti chronos oyk estai eti
7 αλλα εν ταις ημεραις της φωνης του εβδομου αγγελου οταν μελλη σαλπιζειν και τελεσθη το μυστηριον του θεου ως ευηγγελισεν τοις εαυτου δουλοις τοις προφηταις alla en tais ēmerais tēs phōnēs toy ebdomoy aggeloy otan mellē salpizein kai telesthē to mystērion toy theoy ōs eyēggelisen tois eaytoy doylois tois prophētais
8 και η φωνη ην ηκουσα εκ του ουρανου παλιν λαλουσα μετ εμου και λεγουσα υπαγε λαβε το βιβλαριδιον το ηνεωγμενον εν τη χειρι αγγελου του εστωτος επι της θαλασσης και επι της γης kai ē phōnē ēn ēkoysa ek toy oyranoy palin laloysa met emoy kai legoysa ypage labe to biblaridion to ēneōgmenon en tē cheiri aggeloy toy estōtos epi tēs thalassēs kai epi tēs gēs
9 και απηλθον προς τον αγγελον λεγων αυτω δος μοι το βιβλαριδιον και λεγει μοι λαβε και καταφαγε αυτο και πικρανει σου την κοιλιαν αλλ εν τω στοματι σου εσται γλυκυ ως μελι kai apēlthon pros ton aggelon legōn aytō dos moi to biblaridion kai legei moi labe kai kataphage ayto kai pikranei soy tēn koilian all en tō stomati soy estai glyky ōs meli
10 και ελαβον το βιβλαριδιον εκ της χειρος του αγγελου και κατεφαγον αυτο και ην εν τω στοματι μου ως μελι γλυκυ και οτε εφαγον αυτο επικρανθη η κοιλια μου kai elabon to biblaridion ek tēs cheiros toy aggeloy kai katephagon ayto kai ēn en tō stomati moy ōs meli glyky kai ote ephagon ayto epikranthē ē koilia moy
11 και λεγει μοι δει σε παλιν προφητευσαι επι λαοις και εθνεσιν και γλωσσαις και βασιλευσιν πολλοις kai legei moi dei se palin prophēteysai epi laois kai ethnesin kai glōssais kai basileysin pollois