1 και ελεγεν αυτοις αμην λεγω υμιν οτι εισιν τινες των ωδε εστηκοτων οιτινες ου μη γευσωνται θανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του θεου εληλυθυιαν εν δυναμει kai elegen aytois amēn legō ymin oti eisin tines tōn ōde estēkotōn oitines oy mē geysōntai thanatoy eōs an idōsin tēn basileian toy theoy elēlythyian en dynamei
2 και μεθ ημερας εξ παραλαμβανει ο ιησους τον πετρον και τον ιακωβον και τον ιωαννην και αναφερει αυτους εις ορος υψηλον κατ ιδιαν μονους και μετεμορφωθη εμπροσθεν αυτων kai meth ēmeras ex paralambanei o iēsoys ton petron kai ton iakōbon kai ton iōannēn kai anapherei aytoys eis oros ypsēlon kat idian monoys kai metemorphōthē emprosthen aytōn
3 και τα ιματια αυτου εγενετο στιλβοντα λευκα λιαν ως χιων οια γναφευς επι της γης ου δυναται λευκαναι kai ta imatia aytoy egeneto stilbonta leyka lian ōs chiōn oia gnapheys epi tēs gēs oy dynatai leykanai
4 και ωφθη αυτοις ηλιας συν μωσει και ησαν συλλαλουντες τω ιησου kai ōphthē aytois ēlias syn mōsei kai ēsan syllaloyntes tō iēsoy
5 και αποκριθεις ο πετρος λεγει τω ιησου ραββι καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρεις σοι μιαν και μωσει μιαν και ηλια μιαν kai apokritheis o petros legei tō iēsoy rabbi kalon estin ēmas ōde einai kai poiēsōmen skēnas treis soi mian kai mōsei mian kai ēlia mian
6 ου γαρ ηδει τι λαληση ησαν γαρ εκφοβοι oy gar ēdei ti lalēsē ēsan gar ekphoboi
7 και εγενετο νεφελη επισκιαζουσα αυτοις και ηλθεν φωνη εκ της νεφελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε kai egeneto nephelē episkiazoysa aytois kai ēlthen phōnē ek tēs nephelēs legoysa oytos estin o yios moy o agapētos aytoy akoyete
8 και εξαπινα περιβλεψαμενοι ουκετι ουδενα ειδον αλλα τον ιησουν μονον μεθ εαυτων kai exapina periblepsamenoi oyketi oydena eidon alla ton iēsoyn monon meth eaytōn
9 καταβαινοντων δε αυτων απο του ορους διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι διηγησωνται α ειδον ει μη οταν ο υιος του ανθρωπου εκ νεκρων αναστη katabainontōn de aytōn apo toy oroys diesteilato aytois ina mēdeni diēgēsōntai a eidon ei mē otan o yios toy anthrōpoy ek nekrōn anastē
10 και τον λογον εκρατησαν προς εαυτους συζητουντες τι εστιν το εκ νεκρων αναστηναι kai ton logon ekratēsan pros eaytoys syzētoyntes ti estin to ek nekrōn anastēnai
11 και επηρωτων αυτον λεγοντες οτι λεγουσιν οι γραμματεις οτι ηλιαν δει ελθειν πρωτον kai epērōtōn ayton legontes oti legoysin oi grammateis oti ēlian dei elthein prōton
12 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις ηλιας μεν ελθων πρωτον αποκαθιστα παντα και πως γεγραπται επι τον υιον του ανθρωπου ινα πολλα παθη και εξουδενωθη o de apokritheis eipen aytois ēlias men elthōn prōton apokathista panta kai pōs gegraptai epi ton yion toy anthrōpoy ina polla pathē kai exoydenōthē
13 αλλα λεγω υμιν οτι και ηλιας εληλυθεν και εποιησαν αυτω οσα ηθελησαν καθως γεγραπται επ αυτον alla legō ymin oti kai ēlias elēlythen kai epoiēsan aytō osa ēthelēsan kathōs gegraptai ep ayton
14 και ελθων προς τους μαθητας ειδεν οχλον πολυν περι αυτους και γραμματεις συζητουντας αυτοις kai elthōn pros toys mathētas eiden ochlon polyn peri aytoys kai grammateis syzētoyntas aytois
15 και ευθεως πας ο οχλος ιδων αυτον εξεθαμβηθη και προστρεχοντες ησπαζοντο αυτον kai eytheōs pas o ochlos idōn ayton exethambēthē kai prostrechontes ēspazonto ayton
16 και επηρωτησεν τους γραμματεις τι συζητειτε προς αυτους kai epērōtēsen toys grammateis ti syzēteite pros aytoys
17 και αποκριθεις εις εκ του οχλου ειπεν διδασκαλε ηνεγκα τον υιον μου προς σε εχοντα πνευμα αλαλον kai apokritheis eis ek toy ochloy eipen didaskale ēnegka ton yion moy pros se echonta pneyma alalon
18 και οπου αν αυτον καταλαβη ρησσει αυτον και αφριζει και τριζει τους οδοντας αυτου και ξηραινεται και ειπον τοις μαθηταις σου ινα αυτο εκβαλωσιν και ουκ ισχυσαν kai opoy an ayton katalabē rēssei ayton kai aphrizei kai trizei toys odontas aytoy kai xērainetai kai eipon tois mathētais soy ina ayto ekbalōsin kai oyk ischysan
19 ο δε αποκριθεις αυτω λεγει ω γενεα απιστος εως ποτε προς υμας εσομαι εως ποτε ανεξομαι υμων φερετε αυτον προς με o de apokritheis aytō legei ō genea apistos eōs pote pros ymas esomai eōs pote anexomai ymōn pherete ayton pros me
20 και ηνεγκαν αυτον προς αυτον και ιδων αυτον ευθεως το πνευμα εσπαραξεν αυτον και πεσων επι της γης εκυλιετο αφριζων kai ēnegkan ayton pros ayton kai idōn ayton eytheōs to pneyma esparaxen ayton kai pesōn epi tēs gēs ekylieto aphrizōn
21 και επηρωτησεν τον πατερα αυτου ποσος χρονος εστιν ως τουτο γεγονεν αυτω ο δε ειπεν παιδιοθεν kai epērōtēsen ton patera aytoy posos chronos estin ōs toyto gegonen aytō o de eipen paidiothen
22 και πολλακις αυτον και εις πυρ εβαλεν και εις υδατα ινα απολεση αυτον αλλ ει τι δυνασαι βοηθησον ημιν σπλαγχνισθεις εφ ημας kai pollakis ayton kai eis pyr ebalen kai eis ydata ina apolesē ayton all ei ti dynasai boēthēson ēmin splagchnistheis eph ēmas
23 ο δε ιησους ειπεν αυτω το ει δυνασαι πιστευσαι παντα δυνατα τω πιστευοντι o de iēsoys eipen aytō to ei dynasai pisteysai panta dynata tō pisteyonti
24 και ευθεως κραξας ο πατηρ του παιδιου μετα δακρυων ελεγεν πιστευω κυριε βοηθει μου τη απιστια kai eytheōs kraxas o patēr toy paidioy meta dakryōn elegen pisteyō kyrie boēthei moy tē apistia
25 ιδων δε ο ιησους οτι επισυντρεχει οχλος επετιμησεν τω πνευματι τω ακαθαρτω λεγων αυτω το πνευμα το αλαλον και κωφον εγω σοι επιτασσω εξελθε εξ αυτου και μηκετι εισελθης εις αυτον idōn de o iēsoys oti episyntrechei ochlos epetimēsen tō pneymati tō akathartō legōn aytō to pneyma to alalon kai kōphon egō soi epitassō exelthe ex aytoy kai mēketi eiselthēs eis ayton
26 και κραξαν και πολλα σπαραξαν αυτον εξηλθεν και εγενετο ωσει νεκρος ωστε πολλους λεγειν οτι απεθανεν kai kraxan kai polla sparaxan ayton exēlthen kai egeneto ōsei nekros ōste polloys legein oti apethanen
27 ο δε ιησους κρατησας αυτον της χειρος ηγειρεν αυτον και ανεστη o de iēsoys kratēsas ayton tēs cheiros ēgeiren ayton kai anestē
28 και εισελθοντα αυτον εις οικον οι μαθηται αυτου επηρωτων αυτον κατ ιδιαν οτι ημεις ουκ ηδυνηθημεν εκβαλειν αυτο kai eiselthonta ayton eis oikon oi mathētai aytoy epērōtōn ayton kat idian oti ēmeis oyk ēdynēthēmen ekbalein ayto
29 και ειπεν αυτοις τουτο το γενος εν ουδενι δυναται εξελθειν ει μη εν προσευχη και νηστεια kai eipen aytois toyto to genos en oydeni dynatai exelthein ei mē en proseychē kai nēsteia
30 και εκειθεν εξελθοντες παρεπορευοντο δια της γαλιλαιας και ουκ ηθελεν ινα τις γνω kai ekeithen exelthontes pareporeyonto dia tēs galilaias kai oyk ēthelen ina tis gnō
31 εδιδασκεν γαρ τους μαθητας αυτου και ελεγεν αυτοις οτι ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις χειρας ανθρωπων και αποκτενουσιν αυτον και αποκτανθεις τη τριτη ημερα αναστησεται edidasken gar toys mathētas aytoy kai elegen aytois oti o yios toy anthrōpoy paradidotai eis cheiras anthrōpōn kai apoktenoysin ayton kai apoktantheis tē tritē ēmera anastēsetai
32 οι δε ηγνοουν το ρημα και εφοβουντο αυτον επερωτησαι oi de ēgnooyn to rēma kai ephoboynto ayton eperōtēsai
33 και ηλθεν εις καπερναουμ και εν τη οικια γενομενος επηρωτα αυτους τι εν τη οδω προς εαυτους διελογιζεσθε kai ēlthen eis kapernaoym kai en tē oikia genomenos epērōta aytoys ti en tē odō pros eaytoys dielogizesthe
34 οι δε εσιωπων προς αλληλους γαρ διελεχθησαν εν τη οδω τις μειζων oi de esiōpōn pros allēloys gar dielechthēsan en tē odō tis meizōn
35 και καθισας εφωνησεν τους δωδεκα και λεγει αυτοις ει τις θελει πρωτος ειναι εσται παντων εσχατος και παντων διακονος kai kathisas ephōnēsen toys dōdeka kai legei aytois ei tis thelei prōtos einai estai pantōn eschatos kai pantōn diakonos
36 και λαβων παιδιον εστησεν αυτο εν μεσω αυτων και εναγκαλισαμενος αυτο ειπεν αυτοις kai labōn paidion estēsen ayto en mesō aytōn kai enagkalisamenos ayto eipen aytois
37 ος εαν εν των τοιουτων παιδιων δεξηται επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και ος εαν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστειλαντα με os ean en tōn toioytōn paidiōn dexētai epi tō onomati moy eme dechetai kai os ean eme dexētai oyk eme dechetai alla ton aposteilanta me
38 απεκριθη δε αυτω ο ιωαννης λεγων διδασκαλε ειδομεν τινα εν τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια ος ουκ ακολουθει ημιν και εκωλυσαμεν αυτον οτι ουκ ακολουθει ημιν apekrithē de aytō o iōannēs legōn didaskale eidomen tina en tō onomati soy ekballonta daimonia os oyk akoloythei ēmin kai ekōlysamen ayton oti oyk akoloythei ēmin
39 ο δε ιησους ειπεν μη κωλυετε αυτον ουδεις γαρ εστιν ος ποιησει δυναμιν επι τω ονοματι μου και δυνησεται ταχυ κακολογησαι με o de iēsoys eipen mē kōlyete ayton oydeis gar estin os poiēsei dynamin epi tō onomati moy kai dynēsetai tachy kakologēsai me
40 ος γαρ ουκ εστιν καθ υμων υπερ υμων εστιν os gar oyk estin kath ymōn yper ymōn ēmōn yper ēmōn estin VariantesVAR1 υμων υπερ υμωνVAR2 ημων υπερ ημων
41 ος γαρ αν ποτιση υμας ποτηριον υδατος εν τω ονοματι μου οτι χριστου εστε αμην λεγω υμιν ου μη απολεση τον μισθον αυτου os gar an potisē ymas potērion ydatos en tō onomati moy oti christoy este amēn legō ymin oy mē apolesē ton misthon aytoy
42 και ος αν σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων των πιστευοντων εις εμε καλον εστιν αυτω μαλλον ει περικειται λιθος μυλικος περι τον τραχηλον αυτου και βεβληται εις την θαλασσαν kai os an skandalisē ena tōn mikrōn toytōn tōn pisteyontōn eis eme kalon estin aytō mallon ei perikeitai lithos mylikos peri ton trachēlon aytoy kai beblētai eis tēn thalassan
43 και εαν σκανδαλιζη σε η χειρ σου αποκοψον αυτην καλον σοι εστιν κυλλον εις την ζωην εισελθειν η τας δυο χειρας εχοντα απελθειν εις την γεενναν εις το πυρ το ασβεστον kai ean skandalizē se ē cheir soy apokopson aytēn kalon soi estin kyllon eis tēn zōēn eiselthein ē tas dyo cheiras echonta apelthein eis tēn geennan eis to pyr to asbeston
44 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται opoy o skōlēx aytōn oy teleyta kai to pyr oy sbennytai
45 και εαν ο πους σου σκανδαλιζη σε αποκοψον αυτον καλον εστιν σοι εισελθειν εις την ζωην χωλον η τους δυο ποδας εχοντα βληθηναι εις την γεενναν εις το πυρ το ασβεστον kai ean o poys soy skandalizē se apokopson ayton kalon estin soi eiselthein eis tēn zōēn chōlon ē toys dyo podas echonta blēthēnai eis tēn geennan eis to pyr to asbeston
46 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται opoy o skōlēx aytōn oy teleyta kai to pyr oy sbennytai
47 και εαν ο οφθαλμος σου σκανδαλιζη σε εκβαλε αυτον καλον σοι εστιν μονοφθαλμον εισελθειν εις την βασιλειαν του θεου η δυο οφθαλμους εχοντα βληθηναι εις την γεενναν του πυρος kai ean o ophthalmos soy skandalizē se ekbale ayton kalon soi estin monophthalmon eiselthein eis tēn basileian toy theoy ē dyo ophthalmoys echonta blēthēnai eis tēn geennan toy pyros
48 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται opoy o skōlēx aytōn oy teleyta kai to pyr oy sbennytai
49 πας γαρ πυρι αλισθησεται και πασα θυσια αλι αλισθησεται pas gar pyri alisthēsetai kai pasa thysia ali alisthēsetai
50 καλον το αλας εαν δε το αλας αναλον γενηται εν τινι αυτο αρτυσετε εχετε εν εαυτοις αλας και ειρηνευετε εν αλληλοις kalon to alas ean de to alas analon genētai en tini ayto artysete echete en eaytois alas kai eirēneyete en allēlois