1 ιακωβος θεου και κυριου ιησου χριστου δουλος ταις δωδεκα φυλαις ταις εν τη διασπορα χαιρειν iakōbos theoy kai kyrioy iēsoy christoy doylos tais dōdeka phylais tais en tē diaspora chairein
2 πασαν χαραν ηγησασθε αδελφοι μου οταν πειρασμοις περιπεσητε ποικιλοις pasan charan ēgēsasthe adelphoi moy otan peirasmois peripesēte poikilois
3 γινωσκοντες οτι το δοκιμιον υμων της πιστεως κατεργαζεται υπομονην ginōskontes oti to dokimion ymōn tēs pisteōs katergazetai ypomonēn
4 η δε υπομονη εργον τελειον εχετω ινα ητε τελειοι και ολοκληροι εν μηδενι λειπομενοι ē de ypomonē ergon teleion echetō ina ēte teleioi kai oloklēroi en mēdeni leipomenoi
5 ει δε τις υμων λειπεται σοφιας αιτειτω παρα του διδοντος θεου πασιν απλως και μη ονειδιζοντος και δοθησεται αυτω ei de tis ymōn leipetai sophias aiteitō para toy didontos theoy pasin aplōs kai mē oneidizontos kai dothēsetai aytō
6 αιτειτω δε εν πιστει μηδεν διακρινομενος ο γαρ διακρινομενος εοικεν κλυδωνι θαλασσης ανεμιζομενω και ριπιζομενω aiteitō de en pistei mēden diakrinomenos o gar diakrinomenos eoiken klydōni thalassēs anemizomenō kai ripizomenō
7 μη γαρ οιεσθω ο ανθρωπος εκεινος οτι ληψεται τι παρα του κυριου mē gar oiesthō o anthrōpos ekeinos oti lēpsetai ti para toy kyrioy
8 ανηρ διψυχος ακαταστατος εν πασαις ταις οδοις αυτου anēr dipsychos akatastatos en pasais tais odois aytoy
9 καυχασθω δε ο αδελφος ο ταπεινος εν τω υψει αυτου kaychasthō de o adelphos o tapeinos en tō ypsei aytoy
10 ο δε πλουσιος εν τη ταπεινωσει αυτου οτι ως ανθος χορτου παρελευσεται o de ploysios en tē tapeinōsei aytoy oti ōs anthos chortoy pareleysetai
11 ανετειλεν γαρ ο ηλιος συν τω καυσωνι και εξηρανεν τον χορτον και το ανθος αυτου εξεπεσεν και η ευπρεπεια του προσωπου αυτου απωλετο ουτως και ο πλουσιος εν ταις πορειαις αυτου μαρανθησεται aneteilen gar o ēlios syn tō kaysōni kai exēranen ton chorton kai to anthos aytoy exepesen kai ē eyprepeia toy prosōpoy aytoy apōleto oytōs kai o ploysios en tais poreiais aytoy maranthēsetai
12 μακαριος ανηρ ος υπομενει πειρασμον οτι δοκιμος γενομενος ληψεται τον στεφανον της ζωης ον επηγγειλατο ο κυριος τοις αγαπωσιν αυτον makarios anēr os ypomenei peirasmon oti dokimos genomenos lēpsetai ton stephanon tēs zōēs on epēggeilato o kyrios tois agapōsin ayton
13 μηδεις πειραζομενος λεγετω οτι απο του θεου πειραζομαι ο γαρ θεος απειραστος εστιν κακων πειραζει δε αυτος ουδενα mēdeis peirazomenos legetō oti apo toy theoy peirazomai o gar theos apeirastos estin kakōn peirazei de aytos oydena
14 εκαστος δε πειραζεται υπο της ιδιας επιθυμιας εξελκομενος και δελεαζομενος ekastos de peirazetai ypo tēs idias epithymias exelkomenos kai deleazomenos
15 ειτα η επιθυμια συλλαβουσα τικτει αμαρτιαν η δε αμαρτια αποτελεσθεισα αποκυει θανατον eita ē epithymia syllaboysa tiktei amartian ē de amartia apotelestheisa apokyei thanaton
16 μη πλανασθε αδελφοι μου αγαπητοι mē planasthe adelphoi moy agapētoi
17 πασα δοσις αγαθη και παν δωρημα τελειον ανωθεν εστιν καταβαινον απο του πατρος των φωτων παρ ω ουκ ενι παραλλαγη η τροπης αποσκιασμα pasa dosis agathē kai pan dōrēma teleion anōthen estin katabainon apo toy patros tōn phōtōn par ō oyk eni parallagē ē tropēs aposkiasma
18 βουληθεις απεκυησεν ημας λογω αληθειας εις το ειναι ημας απαρχην τινα των αυτου κτισματων boylētheis apekyēsen ēmas logō alētheias eis to einai ēmas aparchēn tina tōn aytoy ktismatōn
19 ωστε αδελφοι μου αγαπητοι εστω πας ανθρωπος ταχυς εις το ακουσαι βραδυς εις το λαλησαι βραδυς εις οργην ōste adelphoi moy agapētoi estō pas anthrōpos tachys eis to akoysai bradys eis to lalēsai bradys eis orgēn
20 οργη γαρ ανδρος δικαιοσυνην θεου ου κατεργαζεται orgē gar andros dikaiosynēn theoy oy katergazetai
21 διο αποθεμενοι πασαν ρυπαριαν και περισσειαν κακιας εν πραυτητι δεξασθε τον εμφυτον λογον τον δυναμενον σωσαι τας ψυχας υμων dio apothemenoi pasan ryparian kai perisseian kakias en praytēti dexasthe ton emphyton logon ton dynamenon sōsai tas psychas ymōn
22 γινεσθε δε ποιηται λογου και μη μονον ακροαται παραλογιζομενοι εαυτους ginesthe de poiētai logoy kai mē monon akroatai paralogizomenoi eaytoys
23 οτι ει τις ακροατης λογου εστιν και ου ποιητης ουτος εοικεν ανδρι κατανοουντι το προσωπον της γενεσεως αυτου εν εσοπτρω oti ei tis akroatēs logoy estin kai oy poiētēs oytos eoiken andri katanooynti to prosōpon tēs geneseōs aytoy en esoptrō
24 κατενοησεν γαρ εαυτον και απεληλυθεν και ευθεως επελαθετο οποιος ην katenoēsen gar eayton kai apelēlythen kai eytheōs epelatheto opoios ēn
25 ο δε παρακυψας εις νομον τελειον τον της ελευθεριας και παραμεινας ουτος ουκ ακροατης επιλησμονης γενομενος αλλα ποιητης εργου ουτος μακαριος εν τη ποιησει αυτου εσται o de parakypsas eis nomon teleion ton tēs eleytherias kai parameinas oytos oyk akroatēs epilēsmonēs genomenos alla poiētēs ergoy oytos makarios en tē poiēsei aytoy estai
26 ει τις δοκει θρησκος ειναι εν υμιν μη χαλιναγωγων γλωσσαν αυτου αλλ απατων καρδιαν αυτου τουτου ματαιος η θρησκεια ei tis dokei thrēskos einai en ymin mē chalinagōgōn glōssan aytoy all apatōn kardian aytoy toytoy mataios ē thrēskeia
27 θρησκεια καθαρα και αμιαντος παρα τω θεω και πατρι αυτη εστιν επισκεπτεσθαι ορφανους και χηρας εν τη θλιψει αυτων ασπιλον εαυτον τηρειν απο του κοσμου thrēskeia kathara kai amiantos para tō theō kai patri aytē estin episkeptesthai orphanoys kai chēras en tē thlipsei aytōn aspilon eayton tērein apo toy kosmoy