1 Jean 3

¹ ιδετε ποταπην αγαπην δεδωκεν ημιν ο πατηρ ινα τεκνα θεου κληθωμεν δια τουτο ο κοσμος ου γινωσκει ημας οτι ουκ εγνω αυτον idete potapēn agapēn dedōken ēmin o patēr ina tekna theoy klēthōmen dia toyto o kosmos oy ginōskei ēmas oti oyk egnō ayton

² αγαπητοι νυν τεκνα θεου εσμεν και ουπω εφανερωθη τι εσομεθα οιδαμεν δε οτι εαν φανερωθη ομοιοι αυτω εσομεθα οτι οψομεθα αυτον καθως εστιν agapētoi nyn tekna theoy esmen kai oypō ephanerōthē ti esometha oidamen de oti ean phanerōthē omoioi aytō esometha oti opsometha ayton kathōs estin

³ και πας ο εχων την ελπιδα ταυτην επ αυτω αγνιζει εαυτον καθως εκεινος αγνος εστιν kai pas o echōn tēn elpida taytēn ep aytō agnizei eayton kathōs ekeinos agnos estin

⁴ πας ο ποιων την αμαρτιαν και την ανομιαν ποιει και η αμαρτια εστιν η ανομια pas o poiōn tēn amartian kai tēn anomian poiei kai ē amartia estin ē anomia

⁵ και οιδατε οτι εκεινος εφανερωθη ινα τας αμαρτιας ημων αρη και αμαρτια εν αυτω ουκ εστιν kai oidate oti ekeinos ephanerōthē ina tas amartias ēmōn arē kai amartia en aytō oyk estin

⁶ πας ο εν αυτω μενων ουχ αμαρτανει πας ο αμαρτανων ουχ εωρακεν αυτον ουδε εγνωκεν αυτον pas o en aytō menōn oych amartanei pas o amartanōn oych eōraken ayton oyde egnōken ayton

⁷ τεκνια μηδεις πλανατω υμας ο ποιων την δικαιοσυνην δικαιος εστιν καθως εκεινος δικαιος εστιν teknia mēdeis planatō ymas o poiōn tēn dikaiosynēn dikaios estin kathōs ekeinos dikaios estin

⁸ ο ποιων την αμαρτιαν εκ του διαβολου εστιν οτι απ αρχης ο διαβολος αμαρτανει εις τουτο εφανερωθη ο υιος του θεου ινα λυση τα εργα του διαβολου o poiōn tēn amartian ek toy diaboloy estin oti ap archēs o diabolos amartanei eis toyto ephanerōthē o yios toy theoy ina lysē ta erga toy diaboloy

⁹ πας ο γεγεννημενος εκ του θεου αμαρτιαν ου ποιει οτι σπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανειν οτι εκ του θεου γεγεννηται pas o gegennēmenos ek toy theoy amartian oy poiei oti sperma aytoy en aytō menei kai oy dynatai amartanein oti ek toy theoy gegennētai

¹⁰ εν τουτω φανερα εστιν τα τεκνα του θεου και τα τεκνα του διαβολου πας ο μη ποιων δικαιοσυνην ουκ εστιν εκ του θεου και ο μη αγαπων τον αδελφον αυτου en toytō phanera estin ta tekna toy theoy kai ta tekna toy diaboloy pas o mē poiōn dikaiosynēn oyk estin ek toy theoy kai o mē agapōn ton adelphon aytoy

¹¹ οτι αυτη εστιν η αγγελια ην ηκουσατε απ αρχης ινα αγαπωμεν αλληλους oti aytē estin ē aggelia ēn ēkoysate ap archēs ina agapōmen allēloys

¹² ου καθως καιν εκ του πονηρου ην και εσφαξεν τον αδελφον αυτου και χαριν τινος εσφαξεν αυτον οτι τα εργα αυτου πονηρα ην τα δε του αδελφου αυτου δικαια oy kathōs kain ek toy ponēroy ēn kai esphaxen ton adelphon aytoy kai charin tinos esphaxen ayton oti ta erga aytoy ponēra ēn ta de toy adelphoy aytoy dikaia

¹³ μη θαυμαζετε αδελφοι μου ει μισει υμας ο κοσμος mē thaymazete adelphoi moy ei misei ymas o kosmos

¹⁴ ημεις οιδαμεν οτι μεταβεβηκαμεν εκ του θανατου εις την ζωην οτι αγαπωμεν τους αδελφους ο μη αγαπων τον αδελφον μενει εν τω θανατω ēmeis oidamen oti metabebēkamen ek toy thanatoy eis tēn zōēn oti agapōmen toys adelphoys o mē agapōn ton adelphon menei en tō thanatō

¹⁵ πας ο μισων τον αδελφον αυτου ανθρωποκτονος εστιν και οιδατε οτι πας ανθρωποκτονος ουκ εχει ζωην αιωνιον εν αυτω μενουσαν pas o misōn ton adelphon aytoy anthrōpoktonos estin kai oidate oti pas anthrōpoktonos oyk echei zōēn aiōnion en aytō menoysan

¹⁶ εν τουτω εγνωκαμεν την αγαπην του θεου οτι εκεινος υπερ ημων την ψυχην αυτου εθηκεν και ημεις οφειλομεν υπερ των αδελφων τας ψυχας τιθεναι en toytō egnōkamen tēn agapēn toy theoy oti ekeinos yper ēmōn tēn psychēn aytoy ethēken kai ēmeis opheilomen yper tōn adelphōn tas psychas tithenai

¹⁷ ος δ αν εχη τον βιον του κοσμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χρειαν εχοντα και κλειση τα σπλαγχνα αυτου απ αυτου πως η αγαπη του θεου μενει εν αυτω os d an echē ton bion toy kosmoy kai theōrē ton adelphon aytoy chreian echonta kai kleisē ta splagchna aytoy ap aytoy pōs ē agapē toy theoy menei en aytō

¹⁸ τεκνια μου μη αγαπωμεν λογω μηδε γλωσση αλλ εργω και αληθεια teknia moy mē agapōmen logō mēde glōssē all ergō kai alētheia

¹⁹ και εν τουτω γινωσκομεν οτι εκ της αληθειας εσμεν και εμπροσθεν αυτου πεισομεν τας καρδιας ημων kai en toytō ginōskomen oti ek tēs alētheias esmen kai emprosthen aytoy peisomen tas kardias ēmōn

²⁰ οτι εαν καταγινωσκη ημων η καρδια οτι μειζων εστιν ο θεος της καρδιας ημων και γινωσκει παντα oti ean kataginōskē ēmōn ē kardia oti meizōn estin o theos tēs kardias ēmōn kai ginōskei panta

²¹ αγαπητοι εαν η καρδια ημων μη καταγινωσκη ημων παρρησιαν εχομεν προς τον θεον agapētoi ean ē kardia ēmōn mē kataginōskē ēmōn parrēsian echomen pros ton theon

²² και ο εαν αιτωμεν λαμβανομεν παρ αυτου οτι τας εντολας αυτου τηρουμεν και τα αρεστα ενωπιον αυτου ποιουμεν kai o ean aitōmen lambanomen par aytoy oti tas entolas aytoy tēroymen kai ta aresta enōpion aytoy poioymen

²³ και αυτη εστιν η εντολη αυτου ινα πιστευσωμεν τω ονοματι του υιου αυτου ιησου χριστου και αγαπωμεν αλληλους καθως εδωκεν εντολην ημιν kai aytē estin ē entolē aytoy ina pisteysōmen tō onomati toy yioy aytoy iēsoy christoy kai agapōmen allēloys kathōs edōken entolēn ēmin

²⁴ και ο τηρων τας εντολας αυτου εν αυτω μενει και αυτος εν αυτω και εν τουτω γινωσκομεν οτι μενει εν ημιν εκ του πνευματος ου ημιν εδωκεν kai o tērōn tas entolas aytoy en aytō menei kai aytos en aytō kai en toytō ginōskomen oti menei en ēmin ek toy pneymatos oy ēmin edōken