Luc 14

¹ και εγενετο εν τω ελθειν αυτον εις οικον τινος των αρχοντων των φαρισαιων σαββατω φαγειν αρτον και αυτοι ησαν παρατηρουμενοι αυτον kai egeneto en tō elthein ayton eis oikon tinos tōn archontōn tōn pharisaiōn sabbatō phagein arton kai aytoi ēsan paratēroymenoi ayton

² και ιδου ανθρωπος τις ην υδρωπικος εμπροσθεν αυτου kai idoy anthrōpos tis ēn ydrōpikos emprosthen aytoy

³ και αποκριθεις ο ιησους ειπεν προς τους νομικους και φαρισαιους λεγων ει εξεστιν τω σαββατω θεραπευειν kai apokritheis o iēsoys eipen pros toys nomikoys kai pharisaioys legōn ei exestin tō sabbatō therapeyein

⁴ οι δε ησυχασαν και επιλαβομενος ιασατο αυτον και απελυσεν oi de ēsychasan kai epilabomenos iasato ayton kai apelysen

⁵ και αποκριθεις προς αυτους ειπεν τινος υμων ονος η βους εις φρεαρ εμπεσειται και ουκ ευθεως ανασπασει αυτον εν τη ημερα του σαββατου kai apokritheis pros aytoys eipen tinos ymōn onos ē boys eis phrear empeseitai kai oyk eytheōs anaspasei ayton en tē ēmera toy sabbatoy

⁶ και ουκ ισχυσαν ανταποκριθηναι αυτω προς ταυτα kai oyk ischysan antapokrithēnai aytō pros tayta

⁷ ελεγεν δε προς τους κεκλημενους παραβολην επεχων πως τας πρωτοκλισιας εξελεγοντο λεγων προς αυτους elegen de pros toys keklēmenoys parabolēn epechōn pōs tas prōtoklisias exelegonto legōn pros aytoys

⁸ οταν κληθης υπο τινος εις γαμους μη κατακλιθης εις την πρωτοκλισιαν μηποτε εντιμοτερος σου η κεκλημενος υπ αυτου otan klēthēs ypo tinos eis gamoys mē kataklithēs eis tēn prōtoklisian mēpote entimoteros soy ē keklēmenos yp aytoy

⁹ και ελθων ο σε και αυτον καλεσας ερει σοι δος τουτω τοπον και τοτε αρξη μετ αισχυνης τον εσχατον τοπον κατεχειν kai elthōn o se kai ayton kalesas erei soi dos toytō topon kai tote arxē met aischynēs ton eschaton topon katechein

¹⁰ αλλ οταν κληθης πορευθεις αναπεσον εις τον εσχατον τοπον ινα οταν ελθη ο κεκληκως σε ειπη σοι φιλε προσαναβηθι ανωτερον τοτε εσται σοι δοξα ενωπιον των συνανακειμενων σοι all otan klēthēs poreytheis anapeson eis ton eschaton topon ina otan elthē o keklēkōs se eipē soi phile prosanabēthi anōteron tote estai soi doxa enōpion tōn synanakeimenōn soi

¹¹ οτι πας ο υψων εαυτον ταπεινωθησεται και ο ταπεινων εαυτον υψωθησεται oti pas o ypsōn eayton tapeinōthēsetai kai o tapeinōn eayton ypsōthēsetai

¹² ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν ποιης αριστον η δειπνον μη φωνει τους φιλους σου μηδε τους αδελφους σου μηδε τους συγγενεις σου μηδε γειτονας πλουσιους μηποτε και αυτοι σε αντικαλεσωσιν και γενηται σοι ανταποδομα elegen de kai tō keklēkoti ayton otan poiēs ariston ē deipnon mē phōnei toys philoys soy mēde toys adelphoys soy mēde toys syggeneis soy mēde geitonas ploysioys mēpote kai aytoi se antikalesōsin kai genētai soi antapodoma

¹³ αλλ οταν ποιης δοχην καλει πτωχους αναπηρους χωλους τυφλους all otan poiēs dochēn kalei ptōchoys anapēroys chōloys typhloys

¹⁴ και μακαριος εση οτι ουκ εχουσιν ανταποδουναι σοι ανταποδοθησεται γαρ σοι εν τη αναστασει των δικαιων kai makarios esē oti oyk echoysin antapodoynai soi antapodothēsetai gar soi en tē anastasei tōn dikaiōn

¹⁵ ακουσας δε τις των συνανακειμενων ταυτα ειπεν αυτω μακαριος ος φαγεται αρτον εν τη βασιλεια του θεου akoysas de tis tōn synanakeimenōn tayta eipen aytō makarios os phagetai arton en tē basileia toy theoy

¹⁶ ο δε ειπεν αυτω ανθρωπος τις εποιησεν δειπνον μεγα και εκαλεσεν πολλους o de eipen aytō anthrōpos tis epoiēsen deipnon mega kai ekalesen polloys

¹⁷ και απεστειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπειν τοις κεκλημενοις ερχεσθε οτι ηδη ετοιμα εστιν παντα kai apesteilen ton doylon aytoy tē ōra toy deipnoy eipein tois keklēmenois erchesthe oti ēdē etoima estin panta

¹⁸ και ηρξαντο απο μιας παραιτεισθαι παντες ο πρωτος ειπεν αυτω αγρον ηγορασα και εχω αναγκην εξελθειν και ιδειν αυτον ερωτω σε εχε με παρητημενον kai ērxanto apo mias paraiteisthai pantes o prōtos eipen aytō agron ēgorasa kai echō anagkēn exelthein kai idein ayton erōtō se eche me parētēmenon

¹⁹ και ετερος ειπεν ζευγη βοων ηγορασα πεντε και πορευομαι δοκιμασαι αυτα ερωτω σε εχε με παρητημενον kai eteros eipen zeygē boōn ēgorasa pente kai poreyomai dokimasai ayta erōtō se eche me parētēmenon

²⁰ και ετερος ειπεν γυναικα εγημα και δια τουτο ου δυναμαι ελθειν kai eteros eipen gynaika egēma kai dia toyto oy dynamai elthein

²¹ και παραγενομενος ο δουλος εκεινος απηγγειλεν τω κυριω αυτου ταυτα τοτε οργισθεις ο οικοδεσποτης ειπεν τω δουλω αυτου εξελθε ταχεως εις τας πλατειας και ρυμας της πολεως και τους πτωχους και αναπηρους και χωλους και τυφλους εισαγαγε ωδε kai paragenomenos o doylos ekeinos apēggeilen tō kyriō aytoy tayta tote orgistheis o oikodespotēs eipen tō doylō aytoy exelthe tacheōs eis tas plateias kai rymas tēs poleōs kai toys ptōchoys kai anapēroys kai chōloys kai typhloys eisagage ōde

²² και ειπεν ο δουλος κυριε γεγονεν ως επεταξας και ετι τοπος εστιν kai eipen o doylos kyrie gegonen ōs epetaxas kai eti topos estin

²³ και ειπεν ο κυριος προς τον δουλον εξελθε εις τας οδους και φραγμους και αναγκασον εισελθειν ινα γεμισθη ο οικος μου kai eipen o kyrios pros ton doylon exelthe eis tas odoys kai phragmoys kai anagkason eiselthein ina gemisthē o oikos moy

²⁴ λεγω γαρ υμιν οτι ουδεις των ανδρων εκεινων των κεκλημενων γευσεται μου του δειπνου legō gar ymin oti oydeis tōn andrōn ekeinōn tōn keklēmenōn geysetai moy toy deipnoy

²⁵ συνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι και στραφεις ειπεν προς αυτους syneporeyonto de aytō ochloi polloi kai strapheis eipen pros aytoys

²⁶ ει τις ερχεται προς με και ου μισει τον πατερα εαυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τους αδελφους και τας αδελφας ετι δε και την εαυτου ψυχην ου δυναται μου μαθητης ειναι ei tis erchetai pros me kai oy misei ton patera eaytoy kai tēn mētera kai tēn gynaika kai ta tekna kai toys adelphoys kai tas adelphas eti de kai tēn eaytoy psychēn oy dynatai moy mathētēs einai

²⁷ και οστις ου βασταζει τον σταυρον αυτου και ερχεται οπισω μου ου δυναται μου ειναι μαθητης kai ostis oy bastazei ton stayron aytoy kai erchetai opisō moy oy dynatai moy einai mathētēs

²⁸ τις γαρ εξ υμων θελων πυργον οικοδομησαι ουχι πρωτον καθισας ψηφιζει την δαπανην ει εχει τα προς απαρτισμον tis gar ex ymōn thelōn pyrgon oikodomēsai oychi prōton kathisas psēphizei tēn dapanēn ei echei ta pros apartismon

²⁹ ινα μηποτε θεντος αυτου θεμελιον και μη ισχυοντος εκτελεσαι παντες οι θεωρουντες αρξωνται εμπαιζειν αυτω ina mēpote thentos aytoy themelion kai mē ischyontos ektelesai pantes oi theōroyntes arxōntai empaizein aytō

³⁰ λεγοντες οτι ουτος ο ανθρωπος ηρξατο οικοδομειν και ουκ ισχυσεν εκτελεσαι legontes oti oytos o anthrōpos ērxato oikodomein kai oyk ischysen ektelesai

³¹ η τις βασιλευς πορευομενος συμβαλειν ετερω βασιλει εις πολεμον ουχι καθισας πρωτον βουλευεται ει δυνατος εστιν εν δεκα χιλιασιν απαντησαι τω μετα εικοσι χιλιαδων ερχομενω επ αυτον ē tis basileys poreyomenos symbalein eterō basilei eis polemon oychi kathisas prōton boyleyetai ei dynatos estin en deka chiliasin apantēsai tō meta eikosi chiliadōn erchomenō ep ayton

³² ει δε μηγε ετι αυτου πορρω οντος πρεσβειαν αποστειλας ερωτα τα προς ειρηνην ei de mēge eti aytoy porrō ontos presbeian aposteilas erōta ta pros eirēnēn

³³ ουτως ουν πας εξ υμων ος ουκ αποτασσεται πασιν τοις εαυτου υπαρχουσιν ου δυναται μου ειναι μαθητης oytōs oyn pas ex ymōn os oyk apotassetai pasin tois eaytoy yparchoysin oy dynatai moy einai mathētēs

³⁴ καλον το αλας εαν δε το αλας μωρανθη εν τινι αρτυθησεται kalon to alas ean de to alas mōranthē en tini artythēsetai

³⁵ ουτε εις γην ουτε εις κοπριαν ευθετον εστιν εξω βαλλουσιν αυτο ο εχων ωτα ακουειν ακουετω oyte eis gēn oyte eis koprian eytheton estin exō balloysin ayto o echōn ōta akoyein akoyetō