1 Jean 4

¹ αγαπητοι μη παντι πνευματι πιστευετε αλλα δοκιμαζετε τα πνευματα ει εκ του θεου εστιν οτι πολλοι ψευδοπροφηται εξεληλυθασιν εις τον κοσμον agapētoi mē panti pneymati pisteyete alla dokimazete ta pneymata ei ek toy theoy estin oti polloi pseydoprophētai exelēlythasin eis ton kosmon

² εν τουτω γινωσκετε το πνευμα του θεου παν πνευμα ο ομολογει ιησουν χριστον εν σαρκι εληλυθοτα εκ του θεου εστιν en toytō ginōskete to pneyma toy theoy pan pneyma o omologei iēsoyn christon en sarki elēlythota ek toy theoy estin

³ και παν πνευμα ο μη ομολογει τον ιησουν χριστον εν σαρκι εληλυθοτα εκ του θεου ουκ εστιν και τουτο εστιν το του αντιχριστου ο ακηκοατε οτι ερχεται και νυν εν τω κοσμω εστιν ηδη kai pan pneyma o mē omologei ton iēsoyn christon en sarki elēlythota ek toy theoy oyk estin kai toyto estin to toy antichristoy o akēkoate oti erchetai kai nyn en tō kosmō estin ēdē

⁴ υμεις εκ του θεου εστε τεκνια και νενικηκατε αυτους οτι μειζων εστιν ο εν υμιν η ο εν τω κοσμω ymeis ek toy theoy este teknia kai nenikēkate aytoys oti meizōn estin o en ymin ē o en tō kosmō

⁵ αυτοι εκ του κοσμου εισιν δια τουτο εκ του κοσμου λαλουσιν και ο κοσμος αυτων ακουει aytoi ek toy kosmoy eisin dia toyto ek toy kosmoy laloysin kai o kosmos aytōn akoyei

⁶ ημεις εκ του θεου εσμεν ο γινωσκων τον θεον ακουει ημων ος ουκ εστιν εκ του θεου ουκ ακουει ημων εκ τουτου γινωσκομεν το πνευμα της αληθειας και το πνευμα της πλανης ēmeis ek toy theoy esmen o ginōskōn ton theon akoyei ēmōn os oyk estin ek toy theoy oyk akoyei ēmōn ek toytoy ginōskomen to pneyma tēs alētheias kai to pneyma tēs planēs

⁷ αγαπητοι αγαπωμεν αλληλους οτι η αγαπη εκ του θεου εστιν και πας ο αγαπων εκ του θεου γεγεννηται και γινωσκει τον θεον agapētoi agapōmen allēloys oti ē agapē ek toy theoy estin kai pas o agapōn ek toy theoy gegennētai kai ginōskei ton theon

⁸ ο μη αγαπων ουκ εγνω τον θεον οτι ο θεος αγαπη εστιν o mē agapōn oyk egnō ton theon oti o theos agapē estin

⁹ εν τουτω εφανερωθη η αγαπη του θεου εν ημιν οτι τον υιον αυτου τον μονογενη απεσταλκεν ο θεος εις τον κοσμον ινα ζησωμεν δι αυτου en toytō ephanerōthē ē agapē toy theoy en ēmin oti ton yion aytoy ton monogenē apestalken o theos eis ton kosmon ina zēsōmen di aytoy

¹⁰ εν τουτω εστιν η αγαπη ουχ οτι ημεις ηγαπησαμεν τον θεον αλλ οτι αυτος ηγαπησεν ημας και απεστειλεν τον υιον αυτου ιλασμον περι των αμαρτιων ημων en toytō estin ē agapē oych oti ēmeis ēgapēsamen ton theon all oti aytos ēgapēsen ēmas kai apesteilen ton yion aytoy ilasmon peri tōn amartiōn ēmōn

¹¹ αγαπητοι ει ουτως ο θεος ηγαπησεν ημας και ημεις οφειλομεν αλληλους αγαπαν agapētoi ei oytōs o theos ēgapēsen ēmas kai ēmeis opheilomen allēloys agapan

¹² θεον ουδεις πωποτε τεθεαται εαν αγαπωμεν αλληλους ο θεος εν ημιν μενει και η αγαπη αυτου τετελειωμενη εστιν εν ημιν theon oydeis pōpote tetheatai ean agapōmen allēloys o theos en ēmin menei kai ē agapē aytoy teteleiōmenē estin en ēmin

¹³ εν τουτω γινωσκομεν οτι εν αυτω μενομεν και αυτος εν ημιν οτι εκ του πνευματος αυτου δεδωκεν ημιν en toytō ginōskomen oti en aytō menomen kai aytos en ēmin oti ek toy pneymatos aytoy dedōken ēmin

¹⁴ και ημεις τεθεαμεθα και μαρτυρουμεν οτι ο πατηρ απεσταλκεν τον υιον σωτηρα του κοσμου kai ēmeis tetheametha kai martyroymen oti o patēr apestalken ton yion sōtēra toy kosmoy

¹⁵ ος αν ομολογηση οτι ιησους εστιν ο υιος του θεου ο θεος εν αυτω μενει και αυτος εν τω θεω os an omologēsē oti iēsoys estin o yios toy theoy o theos en aytō menei kai aytos en tō theō

¹⁶ και ημεις εγνωκαμεν και πεπιστευκαμεν την αγαπην ην εχει ο θεος εν ημιν ο θεος αγαπη εστιν και ο μενων εν τη αγαπη εν τω θεω μενει και ο θεος εν αυτω kai ēmeis egnōkamen kai pepisteykamen tēn agapēn ēn echei o theos en ēmin o theos agapē estin kai o menōn en tē agapē en tō theō menei kai o theos en aytō

¹⁷ εν τουτω τετελειωται η αγαπη μεθ ημων ινα παρρησιαν εχωμεν εν τη ημερα της κρισεως οτι καθως εκεινος εστιν και ημεις εσμεν εν τω κοσμω τουτω en toytō teteleiōtai ē agapē meth ēmōn ina parrēsian echōmen en tē ēmera tēs kriseōs oti kathōs ekeinos estin kai ēmeis esmen en tō kosmō toytō

¹⁸ φοβος ουκ εστιν εν τη αγαπη αλλ η τελεια αγαπη εξω βαλλει τον φοβον οτι ο φοβος κολασιν εχει ο δε φοβουμενος ου τετελειωται εν τη αγαπη phobos oyk estin en tē agapē all ē teleia agapē exō ballei ton phobon oti o phobos kolasin echei o de phoboymenos oy teteleiōtai en tē agapē

¹⁹ ημεις αγαπωμεν αυτον οτι αυτος πρωτος ηγαπησεν ημας ēmeis agapōmen ayton oti aytos prōtos ēgapēsen ēmas

²⁰ εαν τις ειπη οτι αγαπω τον θεον και τον αδελφον αυτου μιση ψευστης εστιν ο γαρ μη αγαπων τον αδελφον αυτου ον εωρακεν τον θεον ον ουχ εωρακεν πως δυναται αγαπαν ean tis eipē oti agapō ton theon kai ton adelphon aytoy misē pseystēs estin o gar mē agapōn ton adelphon aytoy on eōraken ton theon on oych eōraken pōs dynatai agapan

²¹ και ταυτην την εντολην εχομεν απ αυτου ινα ο αγαπων τον θεον αγαπα και τον αδελφον αυτου kai taytēn tēn entolēn echomen ap aytoy ina o agapōn ton theon agapa kai ton adelphon aytoy