2 Corinthiens 3

¹ αρχομεθα παλιν εαυτους συνιστανειν ει μη χρηζομεν ως τινες συστατικων επιστολων προς υμας η εξ υμων συστατικων archometha palin eaytoys synistanein ei ē mē chrēzomen ōs tines systatikōn epistolōn pros ymas ē ex ymōn systatikōn VariantesVAR1 ειVAR2 η

² η επιστολη ημων υμεις εστε εγγεγραμμενη εν ταις καρδιαις ημων γινωσκομενη και αναγινωσκομενη υπο παντων ανθρωπων ē epistolē ēmōn ymeis este eggegrammenē en tais kardiais ēmōn ginōskomenē kai anaginōskomenē ypo pantōn anthrōpōn

³ φανερουμενοι οτι εστε επιστολη χριστου διακονηθεισα υφ ημων εγγεγραμμενη ου μελανι αλλα πνευματι θεου ζωντος ουκ εν πλαξιν λιθιναις αλλ εν πλαξιν καρδιας σαρκιναις phaneroymenoi oti este epistolē christoy diakonētheisa yph ēmōn eggegrammenē oy melani alla pneymati theoy zōntos oyk en plaxin lithinais all en plaxin kardias sarkinais

⁴ πεποιθησιν δε τοιαυτην εχομεν δια του χριστου προς τον θεον pepoithēsin de toiaytēn echomen dia toy christoy pros ton theon

⁵ ουχ οτι ικανοι εσμεν αφ εαυτων λογισασθαι τι ως εξ εαυτων αλλ η ικανοτης ημων εκ του θεου oych oti ikanoi esmen aph eaytōn logisasthai ti ōs ex eaytōn all ē ikanotēs ēmōn ek toy theoy

⁶ ος και ικανωσεν ημας διακονους καινης διαθηκης ου γραμματος αλλα πνευματος το γαρ γραμμα αποκτεινει το δε πνευμα ζωοποιει os kai ikanōsen ēmas diakonoys kainēs diathēkēs oy grammatos alla pneymatos to gar gramma apokteinei to de pneyma zōopoiei

⁷ ει δε η διακονια του θανατου εν γραμμασιν εντετυπωμενη εν λιθοις εγενηθη εν δοξη ωστε μη δυνασθαι ατενισαι τους υιους ισραηλ εις το προσωπον μωσεως δια την δοξαν του προσωπου αυτου την καταργουμενην ei de ē diakonia toy thanatoy en grammasin entetypōmenē en lithois egenēthē en doxē ōste mē dynasthai atenisai toys yioys israēl eis to prosōpon mōseōs dia tēn doxan toy prosōpoy aytoy tēn katargoymenēn

⁸ πως ουχι μαλλον η διακονια του πνευματος εσται εν δοξη pōs oychi mallon ē diakonia toy pneymatos estai en doxē

⁹ ει γαρ η διακονια της κατακρισεως δοξα πολλω μαλλον περισσευει η διακονια της δικαιοσυνης εν δοξη ei gar ē diakonia tēs katakriseōs doxa pollō mallon perisseyei ē diakonia tēs dikaiosynēs en doxē

¹⁰ και γαρ ουδε δεδοξασται το δεδοξασμενον εν τουτω τω μερει ενεκεν της υπερβαλλουσης δοξης kai gar oyde dedoxastai to dedoxasmenon en toytō tō merei eneken tēs yperballoysēs doxēs

¹¹ ει γαρ το καταργουμενον δια δοξης πολλω μαλλον το μενον εν δοξη ei gar to katargoymenon dia doxēs pollō mallon to menon en doxē

¹² εχοντες ουν τοιαυτην ελπιδα πολλη παρρησια χρωμεθα echontes oyn toiaytēn elpida pollē parrēsia chrōmetha

¹³ και ου καθαπερ μωσης ετιθει καλυμμα επι το προσωπον εαυτου προς το μη ατενισαι τους υιους ισραηλ εις το τελος του καταργουμενου kai oy kathaper mōsēs etithei kalymma epi to prosōpon eaytoy pros to mē atenisai toys yioys israēl eis to telos toy katargoymenoy

¹⁴ αλλ επωρωθη τα νοηματα αυτων αχρι γαρ της σημερον το αυτο καλυμμα επι τη αναγνωσει της παλαιας διαθηκης μενει μη ανακαλυπτομενον ο τι εν χριστω καταργειται all epōrōthē ta noēmata aytōn achri gar tēs sēmeron to ayto kalymma epi tē anagnōsei tēs palaias diathēkēs menei mē anakalyptomenon o ti en christō katargeitai

¹⁵ αλλ εως σημερον ηνικα αναγινωσκεται μωσης καλυμμα επι την καρδιαν αυτων κειται all eōs sēmeron ēnika anaginōsketai mōsēs kalymma epi tēn kardian aytōn keitai

¹⁶ ηνικα δ αν επιστρεψη προς κυριον περιαιρειται το καλυμμα ēnika d an epistrepsē pros kyrion periaireitai to kalymma

¹⁷ ο δε κυριος το πνευμα εστιν ου δε το πνευμα κυριου εκει ελευθερια o de kyrios to pneyma estin oy de to pneyma kyrioy ekei eleytheria

¹⁸ ημεις δε παντες ανακεκαλυμμενω προσωπω την δοξαν κυριου κατοπτριζομενοι την αυτην εικονα μεταμορφουμεθα απο δοξης εις δοξαν καθαπερ απο κυριου πνευματος ēmeis de pantes anakekalymmenō prosōpō tēn doxan kyrioy katoptrizomenoi tēn aytēn eikona metamorphoymetha apo doxēs eis doxan kathaper apo kyrioy pneymatos