2 Corinthiens 5

¹ οιδαμεν γαρ οτι εαν η επιγειος ημων οικια του σκηνους καταλυθη οικοδομην εκ θεου εχομεν οικιαν αχειροποιητον αιωνιον εν τοις ουρανοις oidamen gar oti ean ē epigeios ēmōn oikia toy skēnoys katalythē oikodomēn ek theoy echomen oikian acheiropoiēton aiōnion en tois oyranois

² και γαρ εν τουτω στεναζομεν το οικητηριον ημων το εξ ουρανου επενδυσασθαι επιποθουντες kai gar en toytō stenazomen to oikētērion ēmōn to ex oyranoy ependysasthai epipothoyntes

³ ειγε και ενδυσαμενοι ου γυμνοι ευρεθησομεθα eige kai endysamenoi oy gymnoi eyrethēsometha

⁴ και γαρ οι οντες εν τω σκηνει στεναζομεν βαρουμενοι επειδη ου θελομεν εκδυσασθαι αλλ επενδυσασθαι ινα καταποθη το θνητον υπο της ζωης kai gar oi ontes en tō skēnei stenazomen baroymenoi epeidē eph ō oy thelomen ekdysasthai all ependysasthai ina katapothē to thnēton ypo tēs zōēs VariantesVAR1 επειδηVAR2 εφ ω

⁵ ο δε κατεργασαμενος ημας εις αυτο τουτο θεος ο και δους ημιν τον αρραβωνα του πνευματος o de katergasamenos ēmas eis ayto toyto theos o kai doys ēmin ton arrabōna toy pneymatos

⁶ θαρρουντες ουν παντοτε και ειδοτες οτι ενδημουντες εν τω σωματι εκδημουμεν απο του κυριου tharroyntes oyn pantote kai eidotes oti endēmoyntes en tō sōmati ekdēmoymen apo toy kyrioy

⁷ δια πιστεως γαρ περιπατουμεν ου δια ειδους dia pisteōs gar peripatoymen oy dia eidoys

⁸ θαρρουμεν δε και ευδοκουμεν μαλλον εκδημησαι εκ του σωματος και ενδημησαι προς τον κυριον tharroymen de kai eydokoymen mallon ekdēmēsai ek toy sōmatos kai endēmēsai pros ton kyrion

⁹ διο και φιλοτιμουμεθα ειτε ενδημουντες ειτε εκδημουντες ευαρεστοι αυτω ειναι dio kai philotimoymetha eite endēmoyntes eite ekdēmoyntes eyarestoi aytō einai

¹⁰ τους γαρ παντας ημας φανερωθηναι δει εμπροσθεν του βηματος του χριστου ινα κομισηται εκαστος τα δια του σωματος προς α επραξεν ειτε αγαθον ειτε κακον toys gar pantas ēmas phanerōthēnai dei emprosthen toy bēmatos toy christoy ina komisētai ekastos ta dia toy sōmatos pros a epraxen eite agathon eite kakon

¹¹ ειδοτες ουν τον φοβον του κυριου ανθρωπους πειθομεν θεω δε πεφανερωμεθα ελπιζω δε και εν ταις συνειδησεσιν υμων πεφανερωσθαι eidotes oyn ton phobon toy kyrioy anthrōpoys peithomen theō de pephanerōmetha elpizō de kai en tais syneidēsesin ymōn pephanerōsthai

¹² ου γαρ παλιν εαυτους συνιστανομεν υμιν αλλα αφορμην διδοντες υμιν καυχηματος υπερ ημων ινα εχητε προς τους εν προσωπω καυχωμενους και ου καρδια oy gar palin eaytoys synistanomen ymin alla aphormēn didontes ymin kaychēmatos yper ēmōn ina echēte pros toys en prosōpō kaychōmenoys kai oy kardia

¹³ ειτε γαρ εξεστημεν θεω ειτε σωφρονουμεν υμιν eite gar exestēmen theō eite sōphronoymen ymin

¹⁴ η γαρ αγαπη του χριστου συνεχει ημας κριναντας τουτο οτι ει εις υπερ παντων απεθανεν αρα οι παντες απεθανον ē gar agapē toy christoy synechei ēmas krinantas toyto oti ei eis yper pantōn apethanen ara oi pantes apethanon

¹⁵ και υπερ παντων απεθανεν ινα οι ζωντες μηκετι εαυτοις ζωσιν αλλα τω υπερ αυτων αποθανοντι και εγερθεντι kai yper pantōn apethanen ina oi zōntes mēketi eaytois zōsin alla tō yper aytōn apothanonti kai egerthenti

¹⁶ ωστε ημεις απο του νυν ουδενα οιδαμεν κατα σαρκα ει δε και εγνωκαμεν κατα σαρκα χριστον αλλα νυν ουκετι γινωσκομεν ōste ēmeis apo toy nyn oydena oidamen kata sarka ei de kai egnōkamen kata sarka christon alla nyn oyketi ginōskomen

¹⁷ ωστε ει τις εν χριστω καινη κτισις τα αρχαια παρηλθεν ιδου γεγονεν καινα τα παντα ōste ei tis en christō kainē ktisis ta archaia parēlthen idoy gegonen kaina ta panta

¹⁸ τα δε παντα εκ του θεου του καταλλαξαντος ημας εαυτω δια ιησου χριστου και δοντος ημιν την διακονιαν της καταλλαγης ta de panta ek toy theoy toy katallaxantos ēmas eaytō dia iēsoy christoy kai dontos ēmin tēn diakonian tēs katallagēs

¹⁹ ως οτι θεος ην εν χριστω κοσμον καταλλασσων εαυτω μη λογιζομενος αυτοις τα παραπτωματα αυτων και θεμενος εν ημιν τον λογον της καταλλαγης ōs oti theos ēn en christō kosmon katallassōn eaytō mē logizomenos aytois ta paraptōmata aytōn kai themenos en ēmin ton logon tēs katallagēs

²⁰ υπερ χριστου ουν πρεσβευομεν ως του θεου παρακαλουντος δι ημων δεομεθα υπερ χριστου καταλλαγητε τω θεω yper christoy oyn presbeyomen ōs toy theoy parakaloyntos di ēmōn deometha yper christoy katallagēte tō theō

²¹ τον γαρ μη γνοντα αμαρτιαν υπερ ημων αμαρτιαν εποιησεν ινα ημεις γινωμεθα δικαιοσυνη θεου εν αυτω ton gar mē gnonta amartian yper ēmōn amartian epoiēsen ina ēmeis ginōmetha dikaiosynē theoy en aytō