Luc 8

¹ και εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θεου και οι δωδεκα συν αυτω kai egeneto en tō kathexēs kai aytos diōdeyen kata polin kai kōmēn kēryssōn kai eyaggelizomenos tēn basileian toy theoy kai oi dōdeka syn aytō

² και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνευματων πονηρων και ασθενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει kai gynaikes tines ai ēsan tetherapeymenai apo pneymatōn ponērōn kai astheneiōn maria ē kaloymenē magdalēnē aph ēs daimonia epta exelēlythei

³ και ιωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και σουσαννα και ετεραι πολλαι αιτινες διηκονουν αυτω απο των υπαρχοντων αυταις kai iōanna gynē choyza epitropoy ērōdoy kai soysanna kai eterai pollai aitines diēkonoyn aytō apo tōn yparchontōn aytais

⁴ συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης syniontos de ochloy polloy kai tōn kata polin epiporeyomenōn pros ayton eipen dia parabolēs

⁵ εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπειρειν αυτον ο μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτο exēlthen o speirōn toy speirai ton sporon aytoy kai en tō speirein ayton o men epesen para tēn odon kai katepatēthē kai ta peteina toy oyranoy katephagen ayto

⁶ και ετερον επεσεν επι την πετραν και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα kai eteron epesen epi tēn petran kai phyen exēranthē dia to mē echein ikmada

⁷ και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συμφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο kai eteron epesen en mesō tōn akanthōn kai symphyeisai ai akanthai apepnixan ayto

⁸ και ετερον επεσεν επι την γην την αγαθην και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω kai eteron epesen epi tēn gēn tēn agathēn kai phyen epoiēsen karpon ekatontaplasiona tayta legōn ephōnei o echōn ōta akoyein akoyetō

⁹ επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες τις ειη η παραβολη αυτη epērōtōn de ayton oi mathētai aytoy legontes tis eiē ē parabolē aytē

¹⁰ ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θεου τοις δε λοιποις εν παραβολαις ινα βλεποντες μη βλεπωσιν και ακουοντες μη συνιωσιν o de eipen ymin dedotai gnōnai ta mystēria tēs basileias toy theoy tois de loipois en parabolais ina blepontes mē blepōsin kai akoyontes mē syniōsin

¹¹ εστιν δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του θεου estin de aytē ē parabolē o sporos estin o logos toy theoy

¹² οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουοντες ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν oi de para tēn odon eisin oi akoyontes eita erchetai o diabolos kai airei ton logon apo tēs kardias aytōn ina mē pisteysantes sōthōsin

¹³ οι δε επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πειρασμου αφιστανται oi de epi tēs petras oi otan akoysōsin meta charas dechontai ton logon kai oytoi rizan oyk echoysin oi pros kairon pisteyoysin kai en kairō peirasmoy aphistantai

¹⁴ το δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συμπνιγονται και ου τελεσφορουσιν to de eis tas akanthas peson oytoi eisin oi akoysantes kai ypo merimnōn kai ploytoy kai ēdonōn toy bioy poreyomenoi sympnigontai kai oy telesphoroysin

¹⁵ το δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποφορουσιν εν υπομονη to de en tē kalē gē oytoi eisin oitines en kardia kalē kai agathē akoysantes ton logon katechoysin kai karpophoroysin en ypomonē

¹⁶ ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλινης τιθησιν αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το φως oydeis de lychnon apsas kalyptei ayton skeyei ē ypokatō klinēs tithēsin all epi lychnias epitithēsin ina oi eisporeyomenoi blepōsin to phōs

¹⁷ ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται ουδε αποκρυφον ο ου γνωσθησεται και εις φανερον ελθη oy gar estin krypton o oy phaneron genēsetai oyde apokryphon o oy gnōsthēsetai kai eis phaneron elthē

¹⁸ βλεπετε ουν πως ακουετε ος γαρ αν εχη δοθησεται αυτω και ος αν μη εχη και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου blepete oyn pōs akoyete os gar an echē dothēsetai aytō kai os an mē echē kai o dokei echein arthēsetai ap aytoy

¹⁹ παρεγενοντο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον paregenonto de pros ayton ē mētēr kai oi adelphoi aytoy kai oyk ēdynanto syntychein aytō dia ton ochlon

²⁰ και απηγγελη αυτω λεγοντων η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες kai apēggelē aytō legontōn ē mētēr soy kai oi adelphoi soy estēkasin exō idein se thelontes

²¹ ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θεου ακουοντες και ποιουντες αυτον o de apokritheis eipen pros aytoys mētēr moy kai adelphoi moy oytoi eisin oi ton logon toy theoy akoyontes kai poioyntes ayton

²² και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν kai egeneto en mia tōn ēmerōn kai aytos enebē eis ploion kai oi mathētai aytoy kai eipen pros aytoys dielthōmen eis to peran tēs limnēs kai anēchthēsan

²³ πλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν και κατεβη λαιλαψ ανεμου εις την λιμνην και συνεπληρουντο και εκινδυνευον pleontōn de aytōn aphypnōsen kai katebē lailaps anemoy eis tēn limnēn kai syneplēroynto kai ekindyneyon

²⁴ προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα επιστατα απολλυμεθα ο δε εγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος και επαυσαντο και εγενετο γαληνη proselthontes de diēgeiran ayton legontes epistata epistata apollymetha o de egertheis epetimēsen tō anemō kai tō klydōni toy ydatos kai epaysanto kai egeneto galēnē

²⁵ ειπεν δε αυτοις που εστιν η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι και υπακουουσιν αυτω eipen de aytois poy estin ē pistis ymōn phobēthentes de ethaymasan legontes pros allēloys tis ara oytos estin oti kai tois anemois epitassei kai tō ydati kai ypakoyoysin aytō

²⁶ και κατεπλευσαν εις την χωραν των γαδαρηνων ητις εστιν αντιπεραν της γαλιλαιας kai katepleysan eis tēn chōran tōn gadarēnōn ētis estin antiperan tēs galilaias

²⁷ εξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν αυτω ανηρ τις εκ της πολεως ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνημασιν exelthonti de aytō epi tēn gēn ypēntēsen aytō anēr tis ek tēs poleōs os eichen daimonia ek chronōn ikanōn kai imation oyk enedidysketo kai en oikia oyk emenen all en tois mnēmasin

²⁸ ιδων δε τον ιησουν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και σοι ιησου υιε του θεου του υψιστου δεομαι σου μη με βασανισης idōn de ton iēsoyn kai anakraxas prosepesen aytō kai phōnē megalē eipen ti emoi kai soi iēsoy yie toy theoy toy ypsistoy deomai soy mē me basanisēs

²⁹ παρηγγελλεν γαρ τω πνευματι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον και εδεσμειτο αλυσεσιν και πεδαις φυλασσομενος και διαρρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους parēggellen parēggeilen gar tō pneymati tō akathartō exelthein apo toy anthrōpoy pollois gar chronois synērpakei ayton kai edesmeito alysesin kai pedais phylassomenos kai diarrēssōn ta desma ēlayneto ypo toy daimonos eis tas erēmoys VariantesVAR1 παρηγγελλενVAR2 παρηγγειλεν

³⁰ επηρωτησεν δε αυτον ο ιησους λεγων τι σοι εστιν ονομα ο δε ειπεν λεγεων οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον epērōtēsen de ayton o iēsoys legōn ti soi estin onoma o de eipen legeōn oti daimonia polla eisēlthen eis ayton

³¹ και παρεκαλει αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν kai parekalei parekaloyn ayton ina mē epitaxē aytois eis tēn abysson apelthein VariantesVAR1 παρεκαλειVAR2 παρεκαλουν

³² ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει και παρεκαλουν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις ēn de ekei agelē choirōn ikanōn boskomenōn en tō orei kai parekaloyn ayton ina epitrepsē aytois eis ekeinoys eiselthein kai epetrepsen aytois

³³ εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθεν εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη exelthonta de ta daimonia apo toy anthrōpoy eisēlthen eis toys choiroys kai ōrmēsen ē agelē kata toy krēmnoy eis tēn limnēn kai apepnigē

³⁴ ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγενημενον εφυγον και απελθοντες απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους idontes de oi boskontes to gegenēmenon ephygon kai apelthontes apēggeilan eis tēn polin kai eis toys agroys

³⁵ εξηλθον δε ιδειν το γεγονος και ηλθον προς τον ιησουν και ευρον καθημενον τον ανθρωπον αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει ιματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας του ιησου και εφοβηθησαν exēlthon de idein to gegonos kai ēlthon pros ton iēsoyn kai eyron kathēmenon ton anthrōpon aph oy ta daimonia exelēlythei imatismenon kai sōphronoynta para toys podas toy iēsoy kai ephobēthēsan

³⁶ απηγγειλαν δε αυτοις και οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις apēggeilan de aytois kai oi idontes pōs esōthē o daimonistheis

³⁷ και ηρωτησαν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γαδαρηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος δε εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν kai ērōtēsan ayton apan to plēthos tēs perichōroy tōn gadarēnōn apelthein ap aytōn oti phobō megalō syneichonto aytos de embas eis to ploion ypestrepsen

³⁸ εδεετο δε αυτου ο ανηρ αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι συν αυτω απελυσεν δε αυτον ο ιησους λεγων edeeto de aytoy o anēr aph oy exelēlythei ta daimonia einai syn aytō apelysen de ayton o iēsoys legōn

³⁹ υποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα εποιησεν σοι ο θεος και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ιησους ypostrephe eis ton oikon soy kai diēgoy osa epoiēsen soi o theos kai apēlthen kath olēn tēn polin kēryssōn osa epoiēsen aytō o iēsoys

⁴⁰ εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιησουν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον egeneto de en tō ypostrepsai ton iēsoyn apedexato ayton o ochlos ēsan gar pantes prosdokōntes ayton

⁴¹ και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν και πεσων παρα τους ποδας του ιησου παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου kai idoy ēlthen anēr ō onoma iaeiros kai aytos archōn tēs synagōgēs ypērchen kai pesōn para toys podas toy iēsoy parekalei ayton eiselthein eis ton oikon aytoy

⁴² οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον oti thygatēr monogenēs ēn aytō ōs etōn dōdeka kai aytē apethnēsken en de tō ypagein ayton oi ochloi synepnigon ayton

⁴³ και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα ητις εις ιατρους προσαναλωσασα ολον τον βιον ουκ ισχυσεν υπ ουδενος θεραπευθηναι kai gynē oysa en rysei aimatos apo etōn dōdeka ētis eis iatroys prosanalōsasa olon ton bion oyk ischysen yp oydenos therapeythēnai

⁴⁴ προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης proselthoysa opisthen ēpsato toy kraspedoy toy imatioy aytoy kai parachrēma estē ē rysis toy aimatos aytēs

⁴⁵ και ειπεν ο ιησους τις ο αψαμενος μου αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι μετ αυτου επιστατα οι οχλοι συνεχουσιν σε και αποθλιβουσιν και λεγεις τις ο αψαμενος μου kai eipen o iēsoys tis o apsamenos moy arnoymenōn de pantōn eipen o petros kai oi met aytoy epistata oi ochloi synechoysin se kai apothliboysin kai legeis tis o apsamenos moy

⁴⁶ ο δε ιησους ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου o de iēsoys eipen ēpsato moy tis egō gar egnōn dynamin exelthoysan ap emoy

⁴⁷ ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν αυτω ενωπιον παντος του λαου και ως ιαθη παραχρημα idoysa de ē gynē oti oyk elathen tremoysa ēlthen kai prospesoysa aytō di ēn aitian ēpsato aytoy apēggeilen aytō enōpion pantos toy laoy kai ōs iathē parachrēma

⁴⁸ ο δε ειπεν αυτη θαρσει θυγατερ η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην o de eipen aytē tharsei thygater ē pistis soy sesōken se poreyoy eis eirēnēn

⁴⁹ ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων αυτω οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον eti aytoy laloyntos erchetai tis para toy archisynagōgoy legōn aytō oti tethnēken ē thygatēr soy mē skylle ton didaskalon

⁵⁰ ο δε ιησους ακουσας απεκριθη αυτω λεγων μη φοβου μονον πιστευε και σωθησεται o de iēsoys akoysas apekrithē aytō legōn mē phoboy monon pisteye kai sōthēsetai

⁵¹ εισελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη πετρον και ιακωβον και ιωαννην και τον πατερα της παιδος και την μητερα eiselthōn de eis tēn oikian oyk aphēken eiselthein oydena ei mē petron kai iakōbon kai iōannēn kai ton patera tēs paidos kai tēn mētera

⁵² εκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε ουκ απεθανεν αλλα καθευδει eklaion de pantes kai ekoptonto aytēn o de eipen mē klaiete oyk apethanen alla katheydei

⁵³ και κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν kai kategelōn aytoy eidotes oti apethanen

⁵⁴ αυτος δε εκβαλων εξω παντας και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων η παις εγειρου aytos de ekbalōn exō pantas kai kratēsas tēs cheiros aytēs ephōnēsen legōn ē pais egeiroy

⁵⁵ και επεστρεψεν το πνευμα αυτης και ανεστη παραχρημα και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν kai epestrepsen to pneyma aytēs kai anestē parachrēma kai dietaxen aytē dothēnai phagein

⁵⁶ και εξεστησαν οι γονεις αυτης ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος kai exestēsan oi goneis aytēs o de parēggeilen aytois mēdeni eipein to gegonos