Marc 7

¹ και συναγονται προς αυτον οι φαρισαιοι και τινες των γραμματεων ελθοντες απο ιεροσολυμων kai synagontai pros ayton oi pharisaioi kai tines tōn grammateōn elthontes apo ierosolymōn

² και ιδοντες τινας των μαθητων αυτου κοιναις χερσιν τουτ εστιν ανιπτοις εσθιοντας αρτους εμεμψαντο kai idontes tinas tōn mathētōn aytoy koinais chersin toyt estin aniptois esthiontas artoys emempsanto

³ οι γαρ φαρισαιοι και παντες οι ιουδαιοι εαν μη πυγμη νιψωνται τας χειρας ουκ εσθιουσιν κρατουντες την παραδοσιν των πρεσβυτερων oi gar pharisaioi kai pantes oi ioydaioi ean mē pygmē nipsōntai tas cheiras oyk esthioysin kratoyntes tēn paradosin tōn presbyterōn

⁴ και απο αγορας εαν μη βαπτισωνται ουκ εσθιουσιν και αλλα πολλα εστιν α παρελαβον κρατειν βαπτισμους ποτηριων και ξεστων και χαλκιων και κλινων kai apo agoras ean mē baptisōntai oyk esthioysin kai alla polla estin a parelabon kratein baptismoys potēriōn kai xestōn kai chalkiōn kai klinōn

⁵ επειτα επερωτωσιν αυτον οι φαρισαιοι και οι γραμματεις δια τι οι μαθηται σου ου περιπατουσιν κατα την παραδοσιν των πρεσβυτερων αλλα ανιπτοις χερσιν εσθιουσιν τον αρτον epeita eperōtōsin ayton oi pharisaioi kai oi grammateis dia ti oi mathētai soy oy peripatoysin kata tēn paradosin tōn presbyterōn alla aniptois chersin esthioysin ton arton

⁶ ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις οτι καλως προεφητευσεν ησαιας περι υμων των υποκριτων ως γεγραπται ουτος ο λαος τοις χειλεσιν με τιμα η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ εμου o de apokritheis eipen aytois oti kalōs proephēteysen ēsaias peri ymōn tōn ypokritōn ōs gegraptai oytos o laos tois cheilesin me tima ē de kardia aytōn porrō apechei ap emoy

⁷ ματην δε σεβονται με διδασκοντες διδασκαλιας ενταλματα ανθρωπων matēn de sebontai me didaskontes didaskalias entalmata anthrōpōn

⁸ αφεντες γαρ την εντολην του θεου κρατειτε την παραδοσιν των ανθρωπων βαπτισμους ξεστων και ποτηριων και αλλα παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε aphentes gar tēn entolēn toy theoy krateite tēn paradosin tōn anthrōpōn baptismoys xestōn kai potēriōn kai alla paromoia toiayta polla poieite

⁹ και ελεγεν αυτοις καλως αθετειτε την εντολην του θεου ινα την παραδοσιν υμων τηρησητε kai elegen aytois kalōs atheteite tēn entolēn toy theoy ina tēn paradosin ymōn tērēsēte

¹⁰ μωσης γαρ ειπεν τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου και ο κακολογων πατερα η μητερα θανατω τελευτατω mōsēs gar eipen tima ton patera soy kai tēn mētera soy kai o kakologōn patera ē mētera thanatō teleytatō

¹¹ υμεις δε λεγετε εαν ειπη ανθρωπος τω πατρι η τη μητρι κορβαν ο εστιν δωρον ο εαν εξ εμου ωφεληθης ymeis de legete ean eipē anthrōpos tō patri ē tē mētri korban o estin dōron o ean ex emoy ōphelēthēs

¹² και ουκετι αφιετε αυτον ουδεν ποιησαι τω πατρι αυτου η τη μητρι αυτου kai oyketi aphiete ayton oyden poiēsai tō patri aytoy ē tē mētri aytoy

¹³ ακυρουντες τον λογον του θεου τη παραδοσει υμων η παρεδωκατε και παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε akyroyntes ton logon toy theoy tē paradosei ymōn ē paredōkate kai paromoia toiayta polla poieite

¹⁴ και προσκαλεσαμενος παντα τον οχλον ελεγεν αυτοις ακουετε μου παντες και συνιετε kai proskalesamenos panta ton ochlon elegen aytois akoyete moy pantes kai syniete

¹⁵ ουδεν εστιν εξωθεν του ανθρωπου εισπορευομενον εις αυτον ο δυναται αυτον κοινωσαι αλλα τα εκπορευομενα απ αυτου εκεινα εστιν τα κοινουντα τον ανθρωπον oyden estin exōthen toy anthrōpoy eisporeyomenon eis ayton o dynatai ayton koinōsai alla ta ekporeyomena ap aytoy ekeina estin ta koinoynta ton anthrōpon

¹⁶ ει τις εχει ωτα ακουειν ακουετω ei tis echei ōta akoyein akoyetō

¹⁷ και οτε εισηλθεν εις οικον απο του οχλου επηρωτων αυτον οι μαθηται αυτου περι της παραβολης kai ote eisēlthen eis oikon apo toy ochloy epērōtōn ayton oi mathētai aytoy peri tēs parabolēs

¹⁸ και λεγει αυτοις ουτως και υμεις ασυνετοι εστε ου νοειτε οτι παν το εξωθεν εισπορευομενον εις τον ανθρωπον ου δυναται αυτον κοινωσαι kai legei aytois oytōs kai ymeis asynetoi este oy noeite oti pan to exōthen eisporeyomenon eis ton anthrōpon oy dynatai ayton koinōsai

¹⁹ οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αφεδρωνα εκπορευεται καθαριζον παντα τα βρωματα oti oyk eisporeyetai aytoy eis tēn kardian all eis tēn koilian kai eis ton aphedrōna ekporeyetai katharizon panta ta brōmata

²⁰ ελεγεν δε οτι το εκ του ανθρωπου εκπορευομενον εκεινο κοινοι τον ανθρωπον elegen de oti to ek toy anthrōpoy ekporeyomenon ekeino koinoi ton anthrōpon

²¹ εσωθεν γαρ εκ της καρδιας των ανθρωπων οι διαλογισμοι οι κακοι εκπορευονται μοιχειαι πορνειαι φονοι esōthen gar ek tēs kardias tōn anthrōpōn oi dialogismoi oi kakoi ekporeyontai moicheiai porneiai phonoi

²² κλοπαι πλεονεξιαι πονηριαι δολος ασελγεια οφθαλμος πονηρος βλασφημια υπερηφανια αφροσυνη klopai pleonexiai ponēriai dolos aselgeia ophthalmos ponēros blasphēmia yperēphania aphrosynē

²³ παντα ταυτα τα πονηρα εσωθεν εκπορευεται και κοινοι τον ανθρωπον panta tayta ta ponēra esōthen ekporeyetai kai koinoi ton anthrōpon

²⁴ και εκειθεν αναστας απηλθεν εις τα μεθορια τυρου και σιδωνος και εισελθων εις την οικιαν ουδενα ηθελεν γνωναι και ουκ ηδυνηθη λαθειν kai ekeithen anastas apēlthen eis ta methoria tyroy kai sidōnos kai eiselthōn eis tēn oikian oydena ēthelen gnōnai kai oyk ēdynēthē lathein

²⁵ ακουσασα γαρ γυνη περι αυτου ης ειχεν το θυγατριον αυτης πνευμα ακαθαρτον ελθουσα προσεπεσεν προς τους ποδας αυτου akoysasa gar gynē peri aytoy ēs eichen to thygatrion aytēs pneyma akatharton elthoysa prosepesen pros toys podas aytoy

²⁶ ην δε η γυνη ελληνις συροφοινισσα τω γενει και ηρωτα αυτον ινα το δαιμονιον εκβαλλη εκ της θυγατρος αυτης ēn de ē gynē ellēnis syrophoinissa tō genei kai ērōta ayton ina to daimonion ekballē ek tēs thygatros aytēs

²⁷ ο δε ιησους ειπεν αυτη αφες πρωτον χορτασθηναι τα τεκνα ου γαρ καλον εστιν λαβειν τον αρτον των τεκνων και βαλειν τοις κυναριοις o de iēsoys eipen aytē aphes prōton chortasthēnai ta tekna oy gar kalon estin labein ton arton tōn teknōn kai balein tois kynariois

²⁸ η δε απεκριθη και λεγει αυτω ναι κυριε και γαρ τα κυναρια υποκατω της τραπεζης εσθιει απο των ψιχιων των παιδιων ē de apekrithē kai legei aytō nai kyrie kai gar ta kynaria ypokatō tēs trapezēs esthiei apo tōn psichiōn tōn paidiōn

²⁹ και ειπεν αυτη δια τουτον τον λογον υπαγε εξεληλυθεν το δαιμονιον εκ της θυγατρος σου kai eipen aytē dia toyton ton logon ypage exelēlythen to daimonion ek tēs thygatros soy

³⁰ και απελθουσα εις τον οικον αυτης ευρεν το δαιμονιον εξεληλυθος και την θυγατερα βεβλημενην επι της κλινης kai apelthoysa eis ton oikon aytēs eyren to daimonion exelēlythos kai tēn thygatera beblēmenēn epi tēs klinēs

³¹ και παλιν εξελθων εκ των οριων τυρου και σιδωνος ηλθεν προς την θαλασσαν της γαλιλαιας ανα μεσον των οριων δεκαπολεως kai palin exelthōn ek tōn oriōn tyroy kai sidōnos ēlthen pros tēn thalassan tēs galilaias ana meson tōn oriōn dekapoleōs

³² και φερουσιν αυτω κωφον μογιλαλον και παρακαλουσιν αυτον ινα επιθη αυτω την χειρα kai pheroysin aytō kōphon mogilalon kai parakaloysin ayton ina epithē aytō tēn cheira

³³ και απολαβομενος αυτον απο του οχλου κατ ιδιαν εβαλεν τους δακτυλους αυτου εις τα ωτα αυτου και πτυσας ηψατο της γλωσσης αυτου kai apolabomenos ayton apo toy ochloy kat idian ebalen toys daktyloys aytoy eis ta ōta aytoy kai ptysas ēpsato tēs glōssēs aytoy

³⁴ και αναβλεψας εις τον ουρανον εστεναξεν και λεγει αυτω εφφαθα ο εστιν διανοιχθητι kai anablepsas eis ton oyranon estenaxen kai legei aytō ephphatha o estin dianoichthēti

³⁵ και ευθεως διηνοιχθησαν αυτου αι ακοαι και ελυθη ο δεσμος της γλωσσης αυτου και ελαλει ορθως kai eytheōs diēnoichthēsan aytoy ai akoai kai elythē o desmos tēs glōssēs aytoy kai elalei orthōs

³⁶ και διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι ειπωσιν οσον δε αυτος αυτοις διεστελλετο μαλλον περισσοτερον εκηρυσσον kai diesteilato aytois ina mēdeni eipōsin oson de aytos aytois diestelleto mallon perissoteron ekērysson

³⁷ και υπερπερισσως εξεπλησσοντο λεγοντες καλως παντα πεποιηκεν και τους κωφους ποιει ακουειν και τους αλαλους λαλειν kai yperperissōs exeplēssonto legontes kalōs panta pepoiēken kai toys kōphoys poiei akoyein kai toys alaloys lalein