1 δικαιωθεντες ουν εκ πιστεως ειρηνην εχομεν προς τον θεον δια του κυριου ημων ιησου χριστου dikaiōthentes oyn ek pisteōs eirēnēn echomen pros ton theon dia toy kyrioy ēmōn iēsoy christoy
2 δι ου και την προσαγωγην εσχηκαμεν τη πιστει εις την χαριν ταυτην εν η εστηκαμεν και καυχωμεθα επ ελπιδι της δοξης του θεου di oy kai tēn prosagōgēn eschēkamen tē pistei eis tēn charin taytēn en ē estēkamen kai kaychōmetha ep elpidi tēs doxēs toy theoy
3 ου μονον δε αλλα και καυχωμεθα εν ταις θλιψεσιν ειδοτες οτι η θλιψις υπομονην κατεργαζεται oy monon de alla kai kaychōmetha en tais thlipsesin eidotes oti ē thlipsis ypomonēn katergazetai
4 η δε υπομονη δοκιμην η δε δοκιμη ελπιδα ē de ypomonē dokimēn ē de dokimē elpida
5 η δε ελπις ου καταισχυνει οτι η αγαπη του θεου εκκεχυται εν ταις καρδιαις ημων δια πνευματος αγιου του δοθεντος ημιν ē de elpis oy kataischynei oti ē agapē toy theoy ekkechytai en tais kardiais ēmōn dia pneymatos agioy toy dothentos ēmin
6 ετι γαρ χριστος οντων ημων ασθενων κατα καιρον υπερ ασεβων απεθανεν eti gar christos ontōn ēmōn asthenōn kata kairon yper asebōn apethanen
7 μολις γαρ υπερ δικαιου τις αποθανειται υπερ γαρ του αγαθου ταχα τις και τολμα αποθανειν molis gar yper dikaioy tis apothaneitai yper gar toy agathoy tacha tis kai tolma apothanein
8 συνιστησιν δε την εαυτου αγαπην εις ημας ο θεος οτι ετι αμαρτωλων οντων ημων χριστος υπερ ημων απεθανεν synistēsin de tēn eaytoy agapēn eis ēmas o theos oti eti amartōlōn ontōn ēmōn christos yper ēmōn apethanen
9 πολλω ουν μαλλον δικαιωθεντες νυν εν τω αιματι αυτου σωθησομεθα δι αυτου απο της οργης pollō oyn mallon dikaiōthentes nyn en tō aimati aytoy sōthēsometha di aytoy apo tēs orgēs
10 ει γαρ εχθροι οντες κατηλλαγημεν τω θεω δια του θανατου του υιου αυτου πολλω μαλλον καταλλαγεντες σωθησομεθα εν τη ζωη αυτου ei gar echthroi ontes katēllagēmen tō theō dia toy thanatoy toy yioy aytoy pollō mallon katallagentes sōthēsometha en tē zōē aytoy
11 ου μονον δε αλλα και καυχωμενοι εν τω θεω δια του κυριου ημων ιησου χριστου δι ου νυν την καταλλαγην ελαβομεν oy monon de alla kai kaychōmenoi en tō theō dia toy kyrioy ēmōn iēsoy christoy di oy nyn tēn katallagēn elabomen
12 δια τουτο ωσπερ δι ενος ανθρωπου η αμαρτια εις τον κοσμον εισηλθεν και δια της αμαρτιας ο θανατος και ουτως εις παντας ανθρωπους ο θανατος διηλθεν εφ ω παντες ημαρτον dia toyto ōsper di enos anthrōpoy ē amartia eis ton kosmon eisēlthen kai dia tēs amartias o thanatos kai oytōs eis pantas anthrōpoys o thanatos diēlthen eph ō pantes ēmarton
13 αχρι γαρ νομου αμαρτια ην εν κοσμω αμαρτια δε ουκ ελλογειται μη οντος νομου achri gar nomoy amartia ēn en kosmō amartia de oyk ellogeitai mē ontos nomoy
14 αλλ εβασιλευσεν ο θανατος απο αδαμ μεχρι μωσεως και επι τους μη αμαρτησαντας επι τω ομοιωματι της παραβασεως αδαμ ος εστιν τυπος του μελλοντος all ebasileysen o thanatos apo adam mechri mōseōs kai epi toys mē amartēsantas epi tō omoiōmati tēs parabaseōs adam os estin typos toy mellontos
15 αλλ ουχ ως το παραπτωμα ουτως και το χαρισμα ει γαρ τω του ενος παραπτωματι οι πολλοι απεθανον πολλω μαλλον η χαρις του θεου και η δωρεα εν χαριτι τη του ενος ανθρωπου ιησου χριστου εις τους πολλους επερισσευσεν all oych ōs to paraptōma oytōs kai to charisma ei gar tō toy enos paraptōmati oi polloi apethanon pollō mallon ē charis toy theoy kai ē dōrea en chariti tē toy enos anthrōpoy iēsoy christoy eis toys polloys eperisseysen
16 και ουχ ως δι ενος αμαρτησαντος το δωρημα το μεν γαρ κριμα εξ ενος εις κατακριμα το δε χαρισμα εκ πολλων παραπτωματων εις δικαιωμα kai oych ōs di enos amartēsantos to dōrēma to men gar krima ex enos eis katakrima to de charisma ek pollōn paraptōmatōn eis dikaiōma
17 ει γαρ τω του ενος παραπτωματι ο θανατος εβασιλευσεν δια του ενος πολλω μαλλον οι την περισσειαν της χαριτος και της δωρεας της δικαιοσυνης λαμβανοντες εν ζωη βασιλευσουσιν δια του ενος ιησου χριστου ei gar tō toy enos paraptōmati o thanatos ebasileysen dia toy enos pollō mallon oi tēn perisseian tēs charitos kai tēs dōreas tēs dikaiosynēs lambanontes en zōē basileysoysin dia toy enos iēsoy christoy
18 αρα ουν ως δι ενος παραπτωματος εις παντας ανθρωπους εις κατακριμα ουτως και δι ενος δικαιωματος εις παντας ανθρωπους εις δικαιωσιν ζωης ara oyn ōs di enos paraptōmatos eis pantas anthrōpoys eis katakrima oytōs kai di enos dikaiōmatos eis pantas anthrōpoys eis dikaiōsin zōēs
19 ωσπερ γαρ δια της παρακοης του ενος ανθρωπου αμαρτωλοι κατεσταθησαν οι πολλοι ουτως και δια της υπακοης του ενος δικαιοι κατασταθησονται οι πολλοι ōsper gar dia tēs parakoēs toy enos anthrōpoy amartōloi katestathēsan oi polloi oytōs kai dia tēs ypakoēs toy enos dikaioi katastathēsontai oi polloi
20 νομος δε παρεισηλθεν ινα πλεοναση το παραπτωμα ου δε επλεονασεν η αμαρτια υπερεπερισσευσεν η χαρις nomos de pareisēlthen ina pleonasē to paraptōma oy de epleonasen ē amartia ypereperisseysen ē charis
21 ινα ωσπερ εβασιλευσεν η αμαρτια εν τω θανατω ουτως και η χαρις βασιλευση δια δικαιοσυνης εις ζωην αιωνιον δια ιησου χριστου του κυριου ημων ina ōsper ebasileysen ē amartia en tō thanatō oytōs kai ē charis basileysē dia dikaiosynēs eis zōēn aiōnion dia iēsoy christoy toy kyrioy ēmōn