Jacques 3

¹ μη πολλοι διδασκαλοι γινεσθε αδελφοι μου ειδοτες οτι μειζον κριμα ληψομεθα mē polloi didaskaloi ginesthe adelphoi moy eidotes oti meizon krima lēpsometha

² πολλα γαρ πταιομεν απαντες ει τις εν λογω ου πταιει ουτος τελειος ανηρ δυνατος χαλιναγωγησαι και ολον το σωμα polla gar ptaiomen apantes ei tis en logō oy ptaiei oytos teleios anēr dynatos chalinagōgēsai kai olon to sōma

³ ιδου των ιππων τους χαλινους εις τα στοματα βαλλομεν προς το πειθεσθαι αυτους ημιν και ολον το σωμα αυτων μεταγομεν idoy tōn ippōn toys chalinoys eis ta stomata ballomen pros to peithesthai aytoys ēmin kai olon to sōma aytōn metagomen

⁴ ιδου και τα πλοια τηλικαυτα οντα και υπο σκληρων ανεμων ελαυνομενα μεταγεται υπο ελαχιστου πηδαλιου οπου αν η ορμη του ευθυνοντος βουληται idoy kai ta ploia tēlikayta onta kai ypo sklērōn anemōn elaynomena metagetai ypo elachistoy pēdalioy opoy an ē ormē toy eythynontos boylētai

⁵ ουτως και η γλωσσα μικρον μελος εστιν και μεγαλαυχει ιδου ολιγον πυρ ηλικην υλην αναπτει oytōs kai ē glōssa mikron melos estin kai megalaychei idoy oligon pyr ēlikēn ylēn anaptei

⁶ και η γλωσσα πυρ ο κοσμος της αδικιας ουτως η γλωσσα καθισταται εν τοις μελεσιν ημων η σπιλουσα ολον το σωμα και φλογιζουσα τον τροχον της γενεσεως και φλογιζομενη υπο της γεεννης kai ē glōssa pyr o kosmos tēs adikias oytōs ē glōssa kathistatai en tois melesin ēmōn ē spiloysa olon to sōma kai phlogizoysa ton trochon tēs geneseōs kai phlogizomenē ypo tēs geennēs

⁷ πασα γαρ φυσις θηριων τε και πετεινων ερπετων τε και εναλιων δαμαζεται και δεδαμασται τη φυσει τη ανθρωπινη pasa gar physis thēriōn te kai peteinōn erpetōn te kai enaliōn damazetai kai dedamastai tē physei tē anthrōpinē

⁸ την δε γλωσσαν ουδεις δυναται ανθρωπων δαμασαι ακατασχετον κακον μεστη ιου θανατηφορου tēn de glōssan oydeis dynatai anthrōpōn damasai akatascheton kakon mestē ioy thanatēphoroy

⁹ εν αυτη ευλογουμεν τον θεον και πατερα και εν αυτη καταρωμεθα τους ανθρωπους τους καθ ομοιωσιν θεου γεγονοτας en aytē eylogoymen ton theon kai patera kai en aytē katarōmetha toys anthrōpoys toys kath omoiōsin theoy gegonotas

¹⁰ εκ του αυτου στοματος εξερχεται ευλογια και καταρα ου χρη αδελφοι μου ταυτα ουτως γινεσθαι ek toy aytoy stomatos exerchetai eylogia kai katara oy chrē adelphoi moy tayta oytōs ginesthai

¹¹ μητι η πηγη εκ της αυτης οπης βρυει το γλυκυ και το πικρον mēti ē pēgē ek tēs aytēs opēs bryei to glyky kai to pikron

¹² μη δυναται αδελφοι μου συκη ελαιας ποιησαι η αμπελος συκα ουτως ουδεμια πηγη αλυκον και γλυκυ ποιησαι υδωρ mē dynatai adelphoi moy sykē elaias poiēsai ē ampelos syka oytōs oydemia pēgē alykon kai glyky poiēsai ydōr

¹³ τις σοφος και επιστημων εν υμιν δειξατω εκ της καλης αναστροφης τα εργα αυτου εν πραυτητι σοφιας tis sophos kai epistēmōn en ymin deixatō ek tēs kalēs anastrophēs ta erga aytoy en praytēti sophias

¹⁴ ει δε ζηλον πικρον εχετε και εριθειαν εν τη καρδια υμων μη κατακαυχασθε και ψευδεσθε κατα της αληθειας ei de zēlon pikron echete kai eritheian en tē kardia ymōn mē katakaychasthe kai pseydesthe kata tēs alētheias

¹⁵ ουκ εστιν αυτη η σοφια ανωθεν κατερχομενη αλλ επιγειος ψυχικη δαιμονιωδης oyk estin aytē ē sophia anōthen katerchomenē all epigeios psychikē daimoniōdēs

¹⁶ οπου γαρ ζηλος και εριθεια εκει ακαταστασια και παν φαυλον πραγμα opoy gar zēlos kai eritheia ekei akatastasia kai pan phaylon pragma

¹⁷ η δε ανωθεν σοφια πρωτον μεν αγνη εστιν επειτα ειρηνικη επιεικης ευπειθης μεστη ελεους και καρπων αγαθων αδιακριτος και ανυποκριτος ē de anōthen sophia prōton men agnē estin epeita eirēnikē epieikēs eypeithēs mestē eleoys kai karpōn agathōn adiakritos kai anypokritos

¹⁸ καρπος δε της δικαιοσυνης εν ειρηνη σπειρεται τοις ποιουσιν ειρηνην karpos de tēs dikaiosynēs en eirēnē speiretai tois poioysin eirēnēn