1 ο δε σαυλος ετι εμπνεων απειλης και φονου εις τους μαθητας του κυριου προσελθων τω αρχιερει o de saylos eti empneōn apeilēs kai phonoy eis toys mathētas toy kyrioy proselthōn tō archierei

2 ητησατο παρ αυτου επιστολας εις δαμασκον προς τας συναγωγας οπως εαν τινας ευρη της οδου οντας ανδρας τε και γυναικας δεδεμενους αγαγη εις ιερουσαλημ ētēsato par aytoy epistolas eis damaskon pros tas synagōgas opōs ean tinas eyrē tēs odoy ontas andras te kai gynaikas dedemenoys agagē eis ieroysalēm

3 εν δε τω πορευεσθαι εγενετο αυτον εγγιζειν τη δαμασκω και εξαιφνης περιηστραψεν αυτον φως απο του ουρανου en de tō poreyesthai egeneto ayton eggizein tē damaskō kai exaiphnēs periēstrapsen ayton phōs apo toy oyranoy

4 και πεσων επι την γην ηκουσεν φωνην λεγουσαν αυτω σαουλ σαουλ τι με διωκεις kai pesōn epi tēn gēn ēkoysen phōnēn legoysan aytō saoyl saoyl ti me diōkeis

5 ειπεν δε τις ει κυριε ο δε κυριος ειπεν εγω ειμι ιησους ον συ διωκεις σκληρον σοι προς κεντρα λακτιζειν eipen de tis ei kyrie o de kyrios eipen egō eimi iēsoys on sy diōkeis sklēron soi pros kentra laktizein

6 τρεμων τε και θαμβων ειπεν κυριε τι με θελεις ποιησαι και ο κυριος προς αυτον αναστηθι και εισελθε εις την πολιν και λαληθησεται σοι τι σε δει ποιειν tremōn te kai thambōn eipen kyrie ti me theleis poiēsai kai o kyrios pros ayton anastēthi kai eiselthe eis tēn polin kai lalēthēsetai soi ti se dei poiein

7 οι δε ανδρες οι συνοδευοντες αυτω ειστηκεισαν εννεοι ακουοντες μεν της φωνης μηδενα δε θεωρουντες oi de andres oi synodeyontes aytō eistēkeisan enneoi akoyontes men tēs phōnēs mēdena de theōroyntes

8 ηγερθη δε ο σαυλος απο της γης ανεωγμενων δε των οφθαλμων αυτου ουδενα εβλεπεν χειραγωγουντες δε αυτον εισηγαγον εις δαμασκον ēgerthē de o saylos apo tēs gēs aneōgmenōn de tōn ophthalmōn aytoy oydena eblepen cheiragōgoyntes de ayton eisēgagon eis damaskon

9 και ην ημερας τρεις μη βλεπων και ουκ εφαγεν ουδε επιεν kai ēn ēmeras treis mē blepōn kai oyk ephagen oyde epien

10 ην δε τις μαθητης εν δαμασκω ονοματι ανανιας και ειπεν προς αυτον ο κυριος εν οραματι ανανια ο δε ειπεν ιδου εγω κυριε ēn de tis mathētēs en damaskō onomati ananias kai eipen pros ayton o kyrios en oramati anania o de eipen idoy egō kyrie

11 ο δε κυριος προς αυτον αναστας πορευθητι επι την ρυμην την καλουμενην ευθειαν και ζητησον εν οικια ιουδα σαυλον ονοματι ταρσεα ιδου γαρ προσευχεται o de kyrios pros ayton anastas poreythēti epi tēn rymēn tēn kaloymenēn eytheian kai zētēson en oikia ioyda saylon onomati tarsea idoy gar proseychetai

12 και ειδεν εν οραματι ανδρα ονοματι ανανιαν εισελθοντα και επιθεντα αυτω χειρα οπως αναβλεψη kai eiden en oramati andra onomati ananian eiselthonta kai epithenta aytō cheira opōs anablepsē

13 απεκριθη δε ο ανανιας κυριε ακηκοα απο πολλων περι του ανδρος τουτου οσα κακα εποιησεν τοις αγιοις σου εν ιερουσαλημ apekrithē de o ananias kyrie akēkoa apo pollōn peri toy andros toytoy osa kaka epoiēsen tois agiois soy en ieroysalēm

14 και ωδε εχει εξουσιαν παρα των αρχιερεων δησαι παντας τους επικαλουμενους το ονομα σου kai ōde echei exoysian para tōn archiereōn dēsai pantas toys epikaloymenoys to onoma soy

15 ειπεν δε προς αυτον ο κυριος πορευου οτι σκευος εκλογης μοι εστιν ουτος του βαστασαι το ονομα μου ενωπιον εθνων και βασιλεων υιων τε ισραηλ eipen de pros ayton o kyrios poreyoy oti skeyos eklogēs moi estin oytos toy bastasai to onoma moy enōpion ethnōn kai basileōn yiōn te israēl

16 εγω γαρ υποδειξω αυτω οσα δει αυτον υπερ του ονοματος μου παθειν egō gar ypodeixō aytō osa dei ayton yper toy onomatos moy pathein

17 απηλθεν δε ανανιας και εισηλθεν εις την οικιαν και επιθεις επ αυτον τας χειρας ειπεν σαουλ αδελφε ο κυριος απεσταλκεν με ιησους ο οφθεις σοι εν τη οδω η ηρχου οπως αναβλεψης και πλησθης πνευματος αγιου apēlthen de ananias kai eisēlthen eis tēn oikian kai epitheis ep ayton tas cheiras eipen saoyl adelphe o kyrios apestalken me iēsoys o ophtheis soi en tē odō ē ērchoy opōs anablepsēs kai plēsthēs pneymatos agioy

18 και ευθεως απεπεσον απο των οφθαλμων αυτου ωσει λεπιδες ανεβλεψεν τε παραχρημα και αναστας εβαπτισθη kai eytheōs apepeson apo tōn ophthalmōn aytoy ōsei lepides aneblepsen te parachrēma kai anastas ebaptisthē

19 και λαβων τροφην ενισχυσεν εγενετο δε ο σαυλος μετα των εν δαμασκω μαθητων ημερας τινας kai labōn trophēn enischysen egeneto de o saylos meta tōn en damaskō mathētōn ēmeras tinas

20 και ευθεως εν ταις συναγωγαις εκηρυσσεν τον χριστον οτι ουτος εστιν ο υιος του θεου kai eytheōs en tais synagōgais ekēryssen ton christon oti oytos estin o yios toy theoy

21 εξισταντο δε παντες οι ακουοντες και ελεγον ουχ ουτος εστιν ο πορθησας εν ιερουσαλημ τους επικαλουμενους το ονομα τουτο και ωδε εις τουτο εληλυθει ινα δεδεμενους αυτους αγαγη επι τους αρχιερεις existanto de pantes oi akoyontes kai elegon oych oytos estin o porthēsas en ieroysalēm toys epikaloymenoys to onoma toyto kai ōde eis toyto elēlythei ina dedemenoys aytoys agagē epi toys archiereis

22 σαυλος δε μαλλον ενεδυναμουτο και συνεχυνεν τους ιουδαιους τους κατοικουντας εν δαμασκω συμβιβαζων οτι ουτος εστιν ο χριστος saylos de mallon enedynamoyto kai synechynen toys ioydaioys toys katoikoyntas en damaskō symbibazōn oti oytos estin o christos

23 ως δε επληρουντο ημεραι ικαναι συνεβουλευσαντο οι ιουδαιοι ανελειν αυτον ōs de eplēroynto ēmerai ikanai syneboyleysanto oi ioydaioi anelein ayton

24 εγνωσθη δε τω σαυλω η επιβουλη αυτων παρετηρουν τε τας πυλας ημερας τε και νυκτος οπως αυτον ανελωσιν egnōsthē de tō saylō ē epiboylē aytōn paretēroyn te tas pylas ēmeras te kai nyktos opōs ayton anelōsin

25 λαβοντες δε αυτον οι μαθηται νυκτος καθηκαν δια του τειχους χαλασαντες εν σπυριδι labontes de ayton oi mathētai nyktos kathēkan dia toy teichoys chalasantes en spyridi

26 παραγενομενος δε ο σαυλος εις ιερουσαλημ επειρατο κολλασθαι τοις μαθηταις και παντες εφοβουντο αυτον μη πιστευοντες οτι εστιν μαθητης paragenomenos de o saylos eis ieroysalēm epeirato kollasthai tois mathētais kai pantes ephoboynto ayton mē pisteyontes oti estin mathētēs

27 βαρναβας δε επιλαβομενος αυτον ηγαγεν προς τους αποστολους και διηγησατο αυτοις πως εν τη οδω ειδεν τον κυριον και οτι ελαλησεν αυτω και πως εν δαμασκω επαρρησιασατο εν τω ονοματι του ιησου barnabas de epilabomenos ayton ēgagen pros toys apostoloys kai diēgēsato aytois pōs en tē odō eiden ton kyrion kai oti elalēsen aytō kai pōs en damaskō eparrēsiasato en tō onomati toy iēsoy

28 και ην μετ αυτων εισπορευομενος και εκπορευομενος εν ιερουσαλημ kai ēn met aytōn eisporeyomenos kai ekporeyomenos en ieroysalēm

29 και παρρησιαζομενος εν τω ονοματι του κυριου ιησου ελαλει τε και συνεζητει προς τους ελληνιστας οι δε επεχειρουν αυτον ανελειν kai parrēsiazomenos en tō onomati toy kyrioy iēsoy elalei te kai synezētei pros toys ellēnistas oi de epecheiroyn ayton anelein

30 επιγνοντες δε οι αδελφοι κατηγαγον αυτον εις καισαρειαν και εξαπεστειλαν αυτον εις ταρσον epignontes de oi adelphoi katēgagon ayton eis kaisareian kai exapesteilan ayton eis tarson

31 αι μεν ουν εκκλησιαι καθ ολης της ιουδαιας και γαλιλαιας και σαμαρειας ειχον ειρηνην οικοδομουμεναι και πορευομεναι τω φοβω του κυριου και τη παρακλησει του αγιου πνευματος επληθυνοντο ai men oyn ekklēsiai kath olēs tēs ioydaias kai galilaias kai samareias eichon eirēnēn oikodomoymenai kai poreyomenai tō phobō toy kyrioy kai tē paraklēsei toy agioy pneymatos eplēthynonto

32 εγενετο δε πετρον διερχομενον δια παντων κατελθειν και προς τους αγιους τους κατοικουντας λυδδαν egeneto de petron dierchomenon dia pantōn katelthein kai pros toys agioys toys katoikoyntas lyddan

33 ευρεν δε εκει ανθρωπον τινα αινεαν ονοματι εξ ετων οκτω κατακειμενον επι κραββατω ος ην παραλελυμενος eyren de ekei anthrōpon tina ainean onomati ex etōn oktō katakeimenon epi krabbatō os ēn paralelymenos

34 και ειπεν αυτω ο πετρος αινεα ιαται σε ιησους ο χριστος αναστηθι και στρωσον σεαυτω και ευθεως ανεστη kai eipen aytō o petros ainea iatai se iēsoys o christos anastēthi kai strōson seaytō kai eytheōs anestē

35 και ειδον αυτον παντες οι κατοικουντες λυδδαν και τον σαρωναν οιτινες επεστρεψαν επι τον κυριον kai eidon ayton pantes oi katoikoyntes lyddan kai ton sarōnan sarōna oitines epestrepsan epi ton kyrion VariantesVAR1 σαρωνανVAR2 σαρωνα

36 εν ιοππη δε τις ην μαθητρια ονοματι ταβιθα η διερμηνευομενη λεγεται δορκας αυτη ην πληρης αγαθων εργων και ελεημοσυνων ων εποιει en ioppē de tis ēn mathētria onomati tabitha ē diermēneyomenē legetai dorkas aytē ēn plērēs agathōn ergōn kai eleēmosynōn ōn epoiei

37 εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις ασθενησασαν αυτην αποθανειν λουσαντες δε αυτην εθηκαν εν υπερωω egeneto de en tais ēmerais ekeinais asthenēsasan aytēn apothanein loysantes de aytēn ethēkan en yperōō

38 εγγυς δε ουσης λυδδης τη ιοππη οι μαθηται ακουσαντες οτι πετρος εστιν εν αυτη απεστειλαν δυο ανδρας προς αυτον παρακαλουντες μη οκνησαι διελθειν εως αυτων eggys de oysēs lyddēs tē ioppē oi mathētai akoysantes oti petros estin en aytē apesteilan dyo andras pros ayton parakaloyntes mē oknēsai dielthein eōs aytōn

39 αναστας δε πετρος συνηλθεν αυτοις ον παραγενομενον ανηγαγον εις το υπερωον και παρεστησαν αυτω πασαι αι χηραι κλαιουσαι και επιδεικνυμεναι χιτωνας και ιματια οσα εποιει μετ αυτων ουσα η δορκας anastas de petros synēlthen aytois on paragenomenon anēgagon eis to yperōon kai parestēsan aytō pasai ai chērai klaioysai kai epideiknymenai chitōnas kai imatia osa epoiei met aytōn oysa ē dorkas

40 εκβαλων δε εξω παντας ο πετρος θεις τα γονατα προσηυξατο και επιστρεψας προς το σωμα ειπεν ταβιθα αναστηθι η δε ηνοιξεν τους οφθαλμους αυτης και ιδουσα τον πετρον ανεκαθισεν ekbalōn de exō pantas o petros theis ta gonata prosēyxato kai epistrepsas pros to sōma eipen tabitha anastēthi ē de ēnoixen toys ophthalmoys aytēs kai idoysa ton petron anekathisen

41 δους δε αυτη χειρα ανεστησεν αυτην φωνησας δε τους αγιους και τας χηρας παρεστησεν αυτην ζωσαν doys de aytē cheira anestēsen aytēn phōnēsas de toys agioys kai tas chēras parestēsen aytēn zōsan

42 γνωστον δε εγενετο καθ ολης της ιοππης και πολλοι επιστευσαν επι τον κυριον gnōston de egeneto kath olēs tēs ioppēs kai polloi episteysan epi ton kyrion

43 εγενετο δε ημερας ικανας μειναι αυτον εν ιοππη παρα τινι σιμωνι βυρσει egeneto de ēmeras ikanas meinai ayton en ioppē para tini simōni byrsei