1 ανδρες αδελφοι και πατερες ακουσατε μου της προς υμας νυν απολογιας andres adelphoi kai pateres akoysate moy tēs pros ymas nyn apologias
2 ακουσαντες δε οτι τη εβραιδι διαλεκτω προσεφωνει αυτοις μαλλον παρεσχον ησυχιαν και φησιν akoysantes de oti tē ebraidi dialektō prosephōnei aytois mallon pareschon ēsychian kai phēsin
3 εγω μεν ειμι ανηρ ιουδαιος γεγεννημενος εν ταρσω της κιλικιας ανατεθραμμενος δε εν τη πολει ταυτη παρα τους ποδας γαμαλιηλ πεπαιδευμενος κατα ακριβειαν του πατρωου νομου ζηλωτης υπαρχων του θεου καθως παντες υμεις εστε σημερον egō men eimi anēr ioydaios gegennēmenos en tarsō tēs kilikias anatethrammenos de en tē polei taytē para toys podas gamaliēl pepaideymenos kata akribeian toy patrōoy nomoy zēlōtēs yparchōn toy theoy kathōs pantes ymeis este sēmeron
4 ος ταυτην την οδον εδιωξα αχρι θανατου δεσμευων και παραδιδους εις φυλακας ανδρας τε και γυναικας os taytēn tēn odon ediōxa achri thanatoy desmeyōn kai paradidoys eis phylakas andras te kai gynaikas
5 ως και ο αρχιερευς μαρτυρει μοι και παν το πρεσβυτεριον παρ ων και επιστολας δεξαμενος προς τους αδελφους εις δαμασκον επορευομην αξων και τους εκεισε οντας δεδεμενους εις ιερουσαλημ ινα τιμωρηθωσιν ōs kai o archiereys martyrei moi kai pan to presbyterion par ōn kai epistolas dexamenos pros toys adelphoys eis damaskon eporeyomēn axōn kai toys ekeise ontas dedemenoys eis ieroysalēm ina timōrēthōsin
6 εγενετο δε μοι πορευομενω και εγγιζοντι τη δαμασκω περι μεσημβριαν εξαιφνης εκ του ουρανου περιαστραψαι φως ικανον περι εμε egeneto de moi poreyomenō kai eggizonti tē damaskō peri mesēmbrian exaiphnēs ek toy oyranoy periastrapsai phōs ikanon peri eme
7 επεσον τε εις το εδαφος και ηκουσα φωνης λεγουσης μοι σαουλ σαουλ τι με διωκεις epeson te eis to edaphos kai ēkoysa phōnēs legoysēs moi saoyl saoyl ti me diōkeis
8 εγω δε απεκριθην τις ει κυριε ειπεν τε προς με εγω ειμι ιησους ο ναζωραιος ον συ διωκεις egō de apekrithēn tis ei kyrie eipen te pros me egō eimi iēsoys o nazōraios on sy diōkeis
9 οι δε συν εμοι οντες το μεν φως εθεασαντο και εμφοβοι εγενοντο την δε φωνην ουκ ηκουσαν του λαλουντος μοι oi de syn emoi ontes to men phōs etheasanto kai emphoboi egenonto tēn de phōnēn oyk ēkoysan toy laloyntos moi
10 ειπον δε τι ποιησω κυριε ο δε κυριος ειπεν προς με αναστας πορευου εις δαμασκον κακει σοι λαληθησεται περι παντων ων τετακται σοι ποιησαι eipon de ti poiēsō kyrie o de kyrios eipen pros me anastas poreyoy eis damaskon kakei soi lalēthēsetai peri pantōn ōn tetaktai soi poiēsai
11 ως δε ουκ ενεβλεπον απο της δοξης του φωτος εκεινου χειραγωγουμενος υπο των συνοντων μοι ηλθον εις δαμασκον ōs de oyk eneblepon apo tēs doxēs toy phōtos ekeinoy cheiragōgoymenos ypo tōn synontōn moi ēlthon eis damaskon
12 ανανιας δε τις ανηρ ευσεβης κατα τον νομον μαρτυρουμενος υπο παντων των κατοικουντων ιουδαιων ananias de tis anēr eysebēs kata ton nomon martyroymenos ypo pantōn tōn katoikoyntōn ioydaiōn
13 ελθων προς με και επιστας ειπεν μοι σαουλ αδελφε αναβλεψον καγω αυτη τη ωρα ανεβλεψα εις αυτον elthōn pros me kai epistas eipen moi saoyl adelphe anablepson kagō aytē tē ōra aneblepsa eis ayton
14 ο δε ειπεν ο θεος των πατερων ημων προεχειρισατο σε γνωναι το θελημα αυτου και ιδειν τον δικαιον και ακουσαι φωνην εκ του στοματος αυτου o de eipen o theos tōn paterōn ēmōn proecheirisato se gnōnai to thelēma aytoy kai idein ton dikaion kai akoysai phōnēn ek toy stomatos aytoy
15 οτι εση μαρτυς αυτω προς παντας ανθρωπους ων εωρακας και ηκουσας oti esē martys aytō pros pantas anthrōpoys ōn eōrakas kai ēkoysas
16 και νυν τι μελλεις αναστας βαπτισαι και απολουσαι τας αμαρτιας σου επικαλεσαμενος το ονομα του κυριου kai nyn ti melleis anastas baptisai kai apoloysai tas amartias soy epikalesamenos to onoma toy kyrioy
17 εγενετο δε μοι υποστρεψαντι εις ιερουσαλημ και προσευχομενου μου εν τω ιερω γενεσθαι με εν εκστασει egeneto de moi ypostrepsanti eis ieroysalēm kai proseychomenoy moy en tō ierō genesthai me en ekstasei
18 και ιδειν αυτον λεγοντα μοι σπευσον και εξελθε εν ταχει εξ ιερουσαλημ διοτι ου παραδεξονται σου την μαρτυριαν περι εμου kai idein ayton legonta moi speyson kai exelthe en tachei ex ieroysalēm dioti oy paradexontai soy tēn martyrian peri emoy
19 καγω ειπον κυριε αυτοι επιστανται οτι εγω ημην φυλακιζων και δερων κατα τας συναγωγας τους πιστευοντας επι σε kagō eipon kyrie aytoi epistantai oti egō ēmēn phylakizōn kai derōn kata tas synagōgas toys pisteyontas epi se
20 και οτε εξεχειτο το αιμα στεφανου του μαρτυρος σου και αυτος ημην εφεστως και συνευδοκων τη αναιρεσει αυτου και φυλασσων τα ιματια των αναιρουντων αυτον kai ote execheito to aima stephanoy toy martyros soy kai aytos ēmēn ephestōs kai syneydokōn tē anairesei aytoy kai phylassōn ta imatia tōn anairoyntōn ayton
21 και ειπεν προς με πορευου οτι εγω εις εθνη μακραν εξαποστελω σε kai eipen pros me poreyoy oti egō eis ethnē makran exapostelō se
22 ηκουον δε αυτου αχρι τουτου του λογου και επηραν την φωνην αυτων λεγοντες αιρε απο της γης τον τοιουτον ου γαρ καθηκον αυτον ζην ēkoyon de aytoy achri toytoy toy logoy kai epēran tēn phōnēn aytōn legontes aire apo tēs gēs ton toioyton oy gar kathēkon ayton zēn
23 κραυγαζοντων δε αυτων και ριπτουντων τα ιματια και κονιορτον βαλλοντων εις τον αερα kraygazontōn de aytōn kai riptoyntōn ta imatia kai koniorton ballontōn eis ton aera
24 εκελευσεν αυτον ο χιλιαρχος αγεσθαι εις την παρεμβολην ειπων μαστιξιν ανεταζεσθαι αυτον ινα επιγνω δι ην αιτιαν ουτως επεφωνουν αυτω ekeleysen ayton o chiliarchos agesthai eis tēn parembolēn eipōn mastixin anetazesthai ayton ina epignō di ēn aitian oytōs epephōnoyn aytō
25 ως δε προετεινεν αυτον τοις ιμασιν ειπεν προς τον εστωτα εκατονταρχον ο παυλος ει ανθρωπον ρωμαιον και ακατακριτον εξεστιν υμιν μαστιζειν ōs de proeteinen proeteinan ayton tois imasin eipen pros ton estōta ekatontarchon o paylos ei anthrōpon rōmaion kai akatakriton exestin ymin mastizein VariantesVAR1 προετεινενVAR2 προετειναν
26 ακουσας δε ο εκατονταρχος προσελθων απηγγειλεν τω χιλιαρχω λεγων ορα τι μελλεις ποιειν ο γαρ ανθρωπος ουτος ρωμαιος εστιν akoysas de o ekatontarchos proselthōn apēggeilen tō chiliarchō legōn ora ti melleis poiein o gar anthrōpos oytos rōmaios estin
27 προσελθων δε ο χιλιαρχος ειπεν αυτω λεγε μοι ει συ ρωμαιος ει ο δε εφη ναι proselthōn de o chiliarchos eipen aytō lege moi ei sy rōmaios ei o de ephē nai
28 απεκριθη τε ο χιλιαρχος εγω πολλου κεφαλαιου την πολιτειαν ταυτην εκτησαμην ο δε παυλος εφη εγω δε και γεγεννημαι apekrithē te o chiliarchos egō polloy kephalaioy tēn politeian taytēn ektēsamēn o de paylos ephē egō de kai gegennēmai
29 ευθεως ουν απεστησαν απ αυτου οι μελλοντες αυτον ανεταζειν και ο χιλιαρχος δε εφοβηθη επιγνους οτι ρωμαιος εστιν και οτι ην αυτον δεδεκως eytheōs oyn apestēsan ap aytoy oi mellontes ayton anetazein kai o chiliarchos de ephobēthē epignoys oti rōmaios estin kai oti ēn ayton dedekōs
30 τη δε επαυριον βουλομενος γνωναι το ασφαλες το τι κατηγορειται παρα των ιουδαιων ελυσεν αυτον απο των δεσμων και εκελευσεν ελθειν τους αρχιερεις και ολον το συνεδριον αυτων και καταγαγων τον παυλον εστησεν εις αυτους tē de epayrion boylomenos gnōnai to asphales to ti katēgoreitai para tōn ioydaiōn elysen ayton apo tōn desmōn kai ekeleysen elthein toys archiereis kai olon to synedrion aytōn kai katagagōn ton paylon estēsen eis aytoys