2 Timothée 4

¹ διαμαρτυρομαι ουν εγω ενωπιον του θεου και του κυριου ιησου χριστου του μελλοντος κρινειν ζωντας και νεκρους κατα την επιφανειαν αυτου και την βασιλειαν αυτου diamartyromai oyn egō enōpion toy theoy kai toy kyrioy iēsoy christoy toy mellontos krinein zōntas kai nekroys kata tēn epiphaneian aytoy kai tēn basileian aytoy

² κηρυξον τον λογον επιστηθι ευκαιρως ακαιρως ελεγξον επιτιμησον παρακαλεσον εν παση μακροθυμια και διδαχη kēryxon ton logon epistēthi eykairōs akairōs elegxon epitimēson parakaleson en pasē makrothymia kai didachē

³ εσται γαρ καιρος οτε της υγιαινουσης διδασκαλιας ουκ ανεξονται αλλα κατα τας επιθυμιας τας ιδιας εαυτοις επισωρευσουσιν διδασκαλους κνηθομενοι την ακοην estai gar kairos ote tēs ygiainoysēs didaskalias oyk anexontai alla kata tas epithymias tas idias eaytois episōreysoysin didaskaloys knēthomenoi tēn akoēn

⁴ και απο μεν της αληθειας την ακοην αποστρεψουσιν επι δε τους μυθους εκτραπησονται kai apo men tēs alētheias tēn akoēn apostrepsoysin epi de toys mythoys ektrapēsontai

⁵ συ δε νηφε εν πασιν κακοπαθησον εργον ποιησον ευαγγελιστου την διακονιαν σου πληροφορησον sy de nēphe en pasin kakopathēson ergon poiēson eyaggelistoy tēn diakonian soy plērophorēson

⁶ εγω γαρ ηδη σπενδομαι και ο καιρος της εμης αναλυσεως εφεστηκεν egō gar ēdē spendomai kai o kairos tēs emēs analyseōs ephestēken

⁷ τον αγωνα τον καλον ηγωνισμαι τον δρομον τετελεκα την πιστιν τετηρηκα ton agōna ton kalon ēgōnismai ton dromon teteleka tēn pistin tetērēka

⁸ λοιπον αποκειται μοι ο της δικαιοσυνης στεφανος ον αποδωσει μοι ο κυριος εν εκεινη τη ημερα ο δικαιος κριτης ου μονον δε εμοι αλλα και πασιν τοις ηγαπηκοσιν την επιφανειαν αυτου loipon apokeitai moi o tēs dikaiosynēs stephanos on apodōsei moi o kyrios en ekeinē tē ēmera o dikaios kritēs oy monon de emoi alla kai pasin tois ēgapēkosin tēn epiphaneian aytoy

⁹ σπουδασον ελθειν προς με ταχεως spoydason elthein pros me tacheōs

¹⁰ δημας γαρ με εγκατελιπεν αγαπησας τον νυν αιωνα και επορευθη εις θεσσαλονικην κρησκης εις γαλατιαν τιτος εις δαλματιαν dēmas gar me egkatelipen agapēsas ton nyn aiōna kai eporeythē eis thessalonikēn krēskēs eis galatian titos eis dalmatian

¹¹ λουκας εστιν μονος μετ εμου μαρκον αναλαβων αγε μετα σεαυτου εστιν γαρ μοι ευχρηστος εις διακονιαν loykas estin monos met emoy markon analabōn age meta seaytoy estin gar moi eychrēstos eis diakonian

¹² τυχικον δε απεστειλα εις εφεσον tychikon de apesteila eis epheson

¹³ τον φαιλονην ον απελιπον εν τρωαδι παρα καρπω ερχομενος φερε και τα βιβλια μαλιστα τας μεμβρανας ton phailonēn phelonēn on apelipon en trōadi para karpō erchomenos phere kai ta biblia malista tas membranas VariantesVAR1 φαιλονηνVAR2 φελονην

¹⁴ αλεξανδρος ο χαλκευς πολλα μοι κακα ενεδειξατο αποδωη αυτω ο κυριος κατα τα εργα αυτου alexandros o chalkeys polla moi kaka enedeixato apodōē aytō o kyrios kata ta erga aytoy

¹⁵ ον και συ φυλασσου λιαν γαρ ανθεστηκεν τοις ημετεροις λογοις on kai sy phylassoy lian gar anthestēken tois ēmeterois logois

¹⁶ εν τη πρωτη μου απολογια ουδεις μοι συμπαρεγενετο αλλα παντες με εγκατελιπον μη αυτοις λογισθειη en tē prōtē moy apologia oydeis moi symparegeneto alla pantes me egkatelipon mē aytois logistheiē

¹⁷ ο δε κυριος μοι παρεστη και ενεδυναμωσεν με ινα δι εμου το κηρυγμα πληροφορηθη και ακουση παντα τα εθνη και ερρυσθην εκ στοματος λεοντος o de kyrios moi parestē kai enedynamōsen me ina di emoy to kērygma plērophorēthē kai akoysē panta ta ethnē kai errysthēn ek stomatos leontos

¹⁸ και ρυσεται με ο κυριος απο παντος εργου πονηρου και σωσει εις την βασιλειαν αυτου την επουρανιον ω η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων αμην kai rysetai me o kyrios apo pantos ergoy ponēroy kai sōsei eis tēn basileian aytoy tēn epoyranion ō ē doxa eis toys aiōnas tōn aiōnōn amēn

¹⁹ ασπασαι πρισκαν και ακυλαν και τον ονησιφορου οικον aspasai priskan kai akylan kai ton onēsiphoroy oikon

²⁰ εραστος εμεινεν εν κορινθω τροφιμον δε απελιπον εν μιλητω ασθενουντα erastos emeinen en korinthō trophimon de apelipon en milētō asthenoynta

²¹ σπουδασον προ χειμωνος ελθειν ασπαζεται σε ευβουλος και πουδης και λινος και κλαυδια και οι αδελφοι παντες spoydason pro cheimōnos elthein aspazetai se eyboylos kai poydēs kai linos kai klaydia kai oi adelphoi pantes

²² ο κυριος ιησους χριστος μετα του πνευματος σου η χαρις μεθ υμων αμην [προς τιμοθεον δευτερα της εφεσιων εκκλησιας πρωτον επισκοπον χειροτονηθεντα εγραφη απο ρωμης οτε εκ δευτερου παρεστη παυλος τω καισαρι νερωνι] o kyrios iēsoys christos meta toy pneymatos soy ē charis meth ymōn amēn [pros timotheon deytera tēs ephesiōn ekklēsias prōton episkopon cheirotonēthenta egraphē apo rōmēs ote ek deyteroy parestē paylos tō kaisari nerōni]