1 ησαν δε εγγιζοντες αυτω παντες οι τελωναι και οι αμαρτωλοι ακουειν αυτου ēsan de eggizontes aytō pantes oi telōnai kai oi amartōloi akoyein aytoy
2 και διεγογγυζον οι φαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεχεται και συνεσθιει αυτοις kai diegoggyzon oi pharisaioi kai oi grammateis legontes oti oytos amartōloys prosdechetai kai synesthiei aytois
3 ειπεν δε προς αυτους την παραβολην ταυτην λεγων eipen de pros aytoys tēn parabolēn taytēn legōn
4 τις ανθρωπος εξ υμων εχων εκατον προβατα και απολεσας εν εξ αυτων ου καταλειπει τα εννενηκονταεννεα εν τη ερημω και πορευεται επι το απολωλος εως ευρη αυτο tis anthrōpos ex ymōn echōn ekaton probata kai apolesas en ex aytōn oy kataleipei ta ennenēkontaennea en tē erēmō kai poreyetai epi to apolōlos eōs eyrē ayto
5 και ευρων επιτιθησιν επι τους ωμους εαυτου χαιρων kai eyrōn epitithēsin epi toys ōmoys eaytoy chairōn
6 και ελθων εις τον οικον συγκαλει τους φιλους και τους γειτονας λεγων αυτοις συγχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος kai elthōn eis ton oikon sygkalei toys philoys kai toys geitonas legōn aytois sygcharēte moi oti eyron to probaton moy to apolōlos
7 λεγω υμιν οτι ουτως χαρα εσται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι εννενηκονταεννεα δικαιοις οιτινες ου χρειαν εχουσιν μετανοιας legō ymin oti oytōs chara estai en tō oyranō epi eni amartōlō metanooynti ē epi ennenēkontaennea dikaiois oitines oy chreian echoysin metanoias
8 η τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα εαν απολεση δραχμην μιαν ουχι απτει λυχνον και σαροι την οικιαν και ζητει επιμελως εως οτου ευρη ē tis gynē drachmas echoysa deka ean apolesē drachmēn mian oychi aptei lychnon kai saroi tēn oikian kai zētei epimelōs eōs otoy eyrē
9 και ευρουσα συγκαλειται τας φιλας και τας γειτονας λεγουσα συγχαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα kai eyroysa sygkaleitai tas philas kai tas geitonas legoysa sygcharēte moi oti eyron tēn drachmēn ēn apōlesa
10 ουτως λεγω υμιν χαρα γινεται ενωπιον των αγγελων του θεου επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι oytōs legō ymin chara ginetai enōpion tōn aggelōn toy theoy epi eni amartōlō metanooynti
11 ειπεν δε ανθρωπος τις ειχεν δυο υιους eipen de anthrōpos tis eichen dyo yioys
12 και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι πατερ δος μοι το επιβαλλον μερος της ουσιας και διειλεν αυτοις τον βιον kai eipen o neōteros aytōn tō patri pater dos moi to epiballon meros tēs oysias kai dieilen aytois ton bion
13 και μετ ου πολλας ημερας συναγαγων απαντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν και εκει διεσκορπισεν την ουσιαν αυτου ζων ασωτως kai met oy pollas ēmeras synagagōn apanta o neōteros yios apedēmēsen eis chōran makran kai ekei dieskorpisen tēn oysian aytoy zōn asōtōs
14 δαπανησαντος δε αυτου παντα εγενετο λιμος ισχυρος κατα την χωραν εκεινην και αυτος ηρξατο υστερεισθαι dapanēsantos de aytoy panta egeneto limos ischyros kata tēn chōran ekeinēn kai aytos ērxato ystereisthai
15 και πορευθεις εκολληθη ενι των πολιτων της χωρας εκεινης και επεμψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους kai poreytheis ekollēthē eni tōn politōn tēs chōras ekeinēs kai epempsen ayton eis toys agroys aytoy boskein choiroys
16 και επεθυμει γεμισαι την κοιλιαν αυτου απο των κερατιων ων ησθιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου αυτω kai epethymei gemisai tēn koilian aytoy apo tōn keratiōn ōn ēsthion oi choiroi kai oydeis edidoy aytō
17 εις εαυτον δε ελθων ειπεν ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων εγω δε λιμω απολλυμαι eis eayton de elthōn eipen posoi misthioi toy patros moy perisseyoysin artōn egō de limō apollymai
18 αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου anastas poreysomai pros ton patera moy kai erō aytō pater ēmarton eis ton oyranon kai enōpion soy
19 και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισθιων σου kai oyketi eimi axios klēthēnai yios soy poiēson me ōs ena tōn misthiōn soy
20 και αναστας ηλθεν προς τον πατερα εαυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντος ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισθη και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον kai anastas ēlthen pros ton patera eaytoy eti de aytoy makran apechontos eiden ayton o patēr aytoy kai esplagchnisthē kai dramōn epepesen epi ton trachēlon aytoy kai katephilēsen ayton
21 ειπεν δε αυτω ο υιος πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου eipen de aytō o yios pater ēmarton eis ton oyranon kai enōpion soy kai oyketi eimi axios klēthēnai yios soy
22 ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου εξενεγκατε την στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας eipen de o patēr pros toys doyloys aytoy exenegkate tēn stolēn tēn prōtēn kai endysate ayton kai dote daktylion eis tēn cheira aytoy kai ypodēmata eis toys podas
23 και ενεγκαντες τον μοσχον τον σιτευτον θυσατε και φαγοντες ευφρανθωμεν kai enegkantes ton moschon ton siteyton thysate kai phagontes eyphranthōmen
24 οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν και απολωλως ην και ευρεθη και ηρξαντο ευφραινεσθαι oti oytos o yios moy nekros ēn kai anezēsen kai apolōlōs ēn kai eyrethē kai ērxanto eyphrainesthai
25 ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω και ως ερχομενος ηγγισεν τη οικια ηκουσεν συμφωνιας και χορων ēn de o yios aytoy o presbyteros en agrō kai ōs erchomenos ēggisen tē oikia ēkoysen symphōnias kai chorōn
26 και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων αυτου επυνθανετο τι ειη ταυτα kai proskalesamenos ena tōn paidōn aytoy epynthaneto ti eiē tayta
27 ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν o de eipen aytō oti o adelphos soy ēkei kai ethysen o patēr soy ton moschon ton siteyton oti ygiainonta ayton apelaben
28 ωργισθη δε και ουκ ηθελεν εισελθειν ο ουν πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον ōrgisthē de kai oyk ēthelen eiselthein o oyn patēr aytoy exelthōn parekalei ayton
29 ο δε αποκριθεις ειπεν τω πατρι ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε εντολην σου παρηλθον και εμοι ουδεποτε εδωκας εριφον ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω o de apokritheis eipen tō patri idoy tosayta etē doyleyō soi kai oydepote entolēn soy parēlthon kai emoi oydepote edōkas eriphon ina meta tōn philōn moy eyphranthō
30 οτε δε ο υιος σου ουτος ο καταφαγων σου τον βιον μετα πορνων ηλθεν εθυσας αυτω τον μοσχον τον σιτευτον ote de o yios soy oytos o kataphagōn soy ton bion meta pornōn ēlthen ethysas aytō ton moschon ton siteyton
31 ο δε ειπεν αυτω τεκνον συ παντοτε μετ εμου ει και παντα τα εμα σα εστιν o de eipen aytō teknon sy pantote met emoy ei kai panta ta ema sa estin
32 ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει οτι ο αδελφος σου ουτος νεκρος ην και ανεζησεν και απολωλως ην και ευρεθη eyphranthēnai de kai charēnai edei oti o adelphos soy oytos nekros ēn kai anezēsen kai apolōlōs ēn kai eyrethē