1 τι ουν το περισσον του ιουδαιου η τις η ωφελεια της περιτομης ti oyn to perisson toy ioydaioy ē tis ē ōpheleia tēs peritomēs
2 πολυ κατα παντα τροπον πρωτον μεν γαρ οτι επιστευθησαν τα λογια του θεου poly kata panta tropon prōton men gar oti episteythēsan ta logia toy theoy
3 τι γαρ ει ηπιστησαν τινες μη η απιστια αυτων την πιστιν του θεου καταργησει ti gar ei ēpistēsan tines mē ē apistia aytōn tēn pistin toy theoy katargēsei
4 μη γενοιτο γινεσθω δε ο θεος αληθης πας δε ανθρωπος ψευστης καθως γεγραπται οπως αν δικαιωθης εν τοις λογοις σου και νικησης εν τω κρινεσθαι σε mē genoito ginesthō de o theos alēthēs pas de anthrōpos pseystēs kathōs gegraptai opōs an dikaiōthēs en tois logois soy kai nikēsēs en tō krinesthai se
5 ει δε η αδικια ημων θεου δικαιοσυνην συνιστησιν τι ερουμεν μη αδικος ο θεος ο επιφερων την οργην κατα ανθρωπον λεγω ei de ē adikia ēmōn theoy dikaiosynēn synistēsin ti eroymen mē adikos o theos o epipherōn tēn orgēn kata anthrōpon legō
6 μη γενοιτο επει πως κρινει ο θεος τον κοσμον mē genoito epei pōs krinei o theos ton kosmon
7 ει γαρ η αληθεια του θεου εν τω εμω ψευσματι επερισσευσεν εις την δοξαν αυτου τι ετι καγω ως αμαρτωλος κρινομαι ei gar ē alētheia toy theoy en tō emō pseysmati eperisseysen eis tēn doxan aytoy ti eti kagō ōs amartōlos krinomai
8 και μη καθως βλασφημουμεθα και καθως φασιν τινες ημας λεγειν οτι ποιησωμεν τα κακα ινα ελθη τα αγαθα ων το κριμα ενδικον εστιν kai mē kathōs blasphēmoymetha kai kathōs phasin tines ēmas legein oti poiēsōmen ta kaka ina elthē ta agatha ōn to krima endikon estin
9 τι ουν προεχομεθα ου παντως προητιασαμεθα γαρ ιουδαιους τε και ελληνας παντας υφ αμαρτιαν ειναι ti oyn proechometha oy pantōs proētiasametha gar ioydaioys te kai ellēnas pantas yph amartian einai
10 καθως γεγραπται οτι ουκ εστιν δικαιος ουδε εις kathōs gegraptai oti oyk estin dikaios oyde eis
11 ουκ εστιν ο συνιων ουκ εστιν ο εκζητων τον θεον oyk estin o syniōn oyk estin o ekzētōn ton theon
12 παντες εξεκλιναν αμα ηχρειωθησαν ουκ εστιν ποιων χρηστοτητα ουκ εστιν εως ενος pantes exeklinan ama ēchreiōthēsan oyk estin poiōn chrēstotēta oyk estin eōs enos
13 ταφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων taphos aneōgmenos o larygx aytōn tais glōssais aytōn edolioysan ios aspidōn ypo ta cheilē aytōn
14 ων το στομα αρας και πικριας γεμει ōn to stoma aras kai pikrias gemei
15 οξεις οι ποδες αυτων εκχεαι αιμα oxeis oi podes aytōn ekcheai aima
16 συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων syntrimma kai talaipōria en tais odois aytōn
17 και οδον ειρηνης ουκ εγνωσαν kai odon eirēnēs oyk egnōsan
18 ουκ εστιν φοβος θεου απεναντι των οφθαλμων αυτων oyk estin phobos theoy apenanti tōn ophthalmōn aytōn
19 οιδαμεν δε οτι οσα ο νομος λεγει τοις εν τω νομω λαλει ινα παν στομα φραγη και υποδικος γενηται πας ο κοσμος τω θεω oidamen de oti osa o nomos legei tois en tō nomō lalei ina pan stoma phragē kai ypodikos genētai pas o kosmos tō theō
20 διοτι εξ εργων νομου ου δικαιωθησεται πασα σαρξ ενωπιον αυτου δια γαρ νομου επιγνωσις αμαρτιας dioti ex ergōn nomoy oy dikaiōthēsetai pasa sarx enōpion aytoy dia gar nomoy epignōsis amartias
21 νυνι δε χωρις νομου δικαιοσυνη θεου πεφανερωται μαρτυρουμενη υπο του νομου και των προφητων nyni de chōris nomoy dikaiosynē theoy pephanerōtai martyroymenē ypo toy nomoy kai tōn prophētōn
22 δικαιοσυνη δε θεου δια πιστεως ιησου χριστου εις παντας και επι παντας τους πιστευοντας ου γαρ εστιν διαστολη dikaiosynē de theoy dia pisteōs iēsoy christoy eis pantas kai epi pantas toys pisteyontas oy gar estin diastolē
23 παντες γαρ ημαρτον και υστερουνται της δοξης του θεου pantes gar ēmarton kai ysteroyntai tēs doxēs toy theoy
24 δικαιουμενοι δωρεαν τη αυτου χαριτι δια της απολυτρωσεως της εν χριστω ιησου dikaioymenoi dōrean tē aytoy chariti dia tēs apolytrōseōs tēs en christō iēsoy
25 ον προεθετο ο θεος ιλαστηριον δια της πιστεως εν τω αυτου αιματι εις ενδειξιν της δικαιοσυνης αυτου δια την παρεσιν των προγεγονοτων αμαρτηματων on proetheto o theos ilastērion dia tēs pisteōs en tō aytoy aimati eis endeixin tēs dikaiosynēs aytoy dia tēn paresin tōn progegonotōn amartēmatōn
26 εν τη ανοχη του θεου προς ενδειξιν της δικαιοσυνης αυτου εν τω νυν καιρω εις το ειναι αυτον δικαιον και δικαιουντα τον εκ πιστεως ιησου en tē anochē toy theoy pros endeixin tēs dikaiosynēs aytoy en tō nyn kairō eis to einai ayton dikaion kai dikaioynta ton ek pisteōs iēsoy
27 που ουν η καυχησις εξεκλεισθη δια ποιου νομου των εργων ουχι αλλα δια νομου πιστεως poy oyn ē kaychēsis exekleisthē dia poioy nomoy tōn ergōn oychi alla dia nomoy pisteōs
28 λογιζομεθα ουν πιστει δικαιουσθαι ανθρωπον χωρις εργων νομου logizometha oyn pistei dikaioysthai anthrōpon chōris ergōn nomoy
29 η ιουδαιων ο θεος μονον ουχι δε και εθνων ναι και εθνων ē ioydaiōn o theos monon oychi de kai ethnōn nai kai ethnōn
30 επειπερ εις ο θεος ος δικαιωσει περιτομην εκ πιστεως και ακροβυστιαν δια της πιστεως epeiper eis o theos os dikaiōsei peritomēn ek pisteōs kai akrobystian dia tēs pisteōs
31 νομον ουν καταργουμεν δια της πιστεως μη γενοιτο αλλα νομον ιστωμεν nomon oyn katargoymen dia tēs pisteōs mē genoito alla nomon istōmen