1 παρησαν δε τινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πιλατος εμιξεν μετα των θυσιων αυτων parēsan de tines en aytō tō kairō apaggellontes aytō peri tōn galilaiōn ōn to aima pilatos emixen meta tōn thysiōn aytōn

2 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους γαλιλαιους εγενοντο οτι τοιαυτα πεπονθασιν kai apokritheis o iēsoys eipen aytois dokeite oti oi galilaioi oytoi amartōloi para pantas toys galilaioys egenonto oti toiayta peponthasin

3 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ωσαυτως απολεισθε oychi legō ymin all ean mē metanoēte pantes ōsaytōs apoleisthe

4 η εκεινοι οι δεκα και οκτω εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω σιλωαμ και απεκτεινεν αυτους δοκειτε οτι ουτοι οφειλεται εγενοντο παρα παντας ανθρωπους τους κατοικουντας εν ιερουσαλημ ē ekeinoi oi deka kai oktō eph oys epesen o pyrgos en tō silōam kai apekteinen aytoys dokeite oti oytoi opheiletai egenonto para pantas anthrōpoys toys katoikoyntas en ieroysalēm

5 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ομοιως απολεισθε oychi legō ymin all ean mē metanoēte pantes omoiōs apoleisthe

6 ελεγεν δε ταυτην την παραβολην συκην ειχεν τις εν τω αμπελωνι αυτου πεφυτευμενην και ηλθεν καρπον ζητων εν αυτη και ουχ ευρεν elegen de taytēn tēn parabolēn sykēn eichen tis en tō ampelōni aytoy pephyteymenēn kai ēlthen karpon zētōn en aytē kai oych eyren

7 ειπεν δε προς τον αμπελουργον ιδου τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη και ουχ ευρισκω εκκοψον αυτην ινα τι και την γην καταργει eipen de pros ton ampeloyrgon idoy tria etē erchomai zētōn karpon en tē sykē taytē kai oych eyriskō ekkopson aytēn ina ti kai tēn gēn katargei

8 ο δε αποκριθεις λεγει αυτω κυριε αφες αυτην και τουτο το ετος εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπριαν o de apokritheis legei aytō kyrie aphes aytēn kai toyto to etos eōs otoy skapsō peri aytēn kai balō koprian

9 καν μεν ποιηση καρπον ει δε μηγε εις το μελλον εκκοψεις αυτην kan men poiēsē karpon ei de mēge eis to mellon ekkopseis aytēn

10 ην δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν ēn de didaskōn en mia tōn synagōgōn en tois sabbasin

11 και ιδου γυνη ην πνευμα εχουσα ασθενειας ετη δεκα και οκτω και ην συγκυπτουσα και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες kai idoy gynē ēn pneyma echoysa astheneias etē deka kai oktō kai ēn sygkyptoysa kai mē dynamenē anakypsai eis to panteles

12 ιδων δε αυτην ο ιησους προσεφωνησεν και ειπεν αυτη γυναι απολελυσαι της ασθενειας σου idōn de aytēn o iēsoys prosephōnēsen kai eipen aytē gynai apolelysai tēs astheneias soy

13 και επεθηκεν αυτη τας χειρας και παραχρημα ανωρθωθη και εδοξαζεν τον θεον kai epethēken aytē tas cheiras kai parachrēma anōrthōthē kai edoxazen ton theon

14 αποκριθεις δε ο αρχισυναγωγος αγανακτων οτι τω σαββατω εθεραπευσεν ο ιησους ελεγεν τω οχλω εξ ημεραι εισιν εν αις δει εργαζεσθαι εν ταυταις ουν ερχομενοι θεραπευεσθε και μη τη ημερα του σαββατου apokritheis de o archisynagōgos aganaktōn oti tō sabbatō etherapeysen o iēsoys elegen tō ochlō ex ēmerai eisin en ais dei ergazesthai en taytais oyn erchomenoi therapeyesthe kai mē tē ēmera toy sabbatoy

15 απεκριθη ουν αυτω ο κυριος και ειπεν υποκριτα εκαστος υμων τω σαββατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της φατνης και απαγαγων ποτιζει apekrithē oyn aytō o kyrios kai eipen ypokrita ekastos ymōn tō sabbatō oy lyei ton boyn aytoy ē ton onon apo tēs phatnēs kai apagagōn potizei

16 ταυτην δε θυγατερα αβρααμ ουσαν ην εδησεν ο σατανας ιδου δεκα και οκτω ετη ουκ εδει λυθηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου taytēn de thygatera abraam oysan ēn edēsen o satanas idoy deka kai oktō etē oyk edei lythēnai apo toy desmoy toytoy tē ēmera toy sabbatoy

17 και ταυτα λεγοντος αυτου κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασιν τοις ενδοξοις τοις γινομενοις υπ αυτου kai tayta legontos aytoy katēschynonto pantes oi antikeimenoi aytō kai pas o ochlos echairen epi pasin tois endoxois tois ginomenois yp aytoy

18 ελεγεν δε τινι ομοια εστιν η βασιλεια του θεου και τινι ομοιωσω αυτην elegen de tini omoia estin ē basileia toy theoy kai tini omoiōsō aytēn

19 ομοια εστιν κοκκω σιναπεως ον λαβων ανθρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον μεγα και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου omoia estin kokkō sinapeōs on labōn anthrōpos ebalen eis kēpon eaytoy kai ēyxēsen kai egeneto eis dendron mega kai ta peteina toy oyranoy kateskēnōsen en tois kladois aytoy

20 και παλιν ειπεν τινι ομοιωσω την βασιλειαν του θεου kai palin eipen tini omoiōsō tēn basileian toy theoy

21 ομοια εστιν ζυμη ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωθη ολον omoia estin zymē ēn laboysa gynē enekrypsen eis aleyroy sata tria eōs oy ezymōthē olon

22 και διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων και πορειαν ποιουμενος εις ιερουσαλημ kai dieporeyeto kata poleis kai kōmas didaskōn kai poreian poioymenos eis ieroysalēm

23 ειπεν δε τις αυτω κυριε ει ολιγοι οι σωζομενοι ο δε ειπεν προς αυτους eipen de tis aytō kyrie ei oligoi oi sōzomenoi o de eipen pros aytoys

24 αγωνιζεσθε εισελθειν δια της στενης πυλης οτι πολλοι λεγω υμιν ζητησουσιν εισελθειν και ουκ ισχυσουσιν agōnizesthe eiselthein dia tēs stenēs pylēs oti polloi legō ymin zētēsoysin eiselthein kai oyk ischysoysin

25 αφ ου αν εγερθη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την θυραν και αρξησθε εξω εσταναι και κρουειν την θυραν λεγοντες κυριε κυριε ανοιξον ημιν και αποκριθεις ερει υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν εστε aph oy an egerthē o oikodespotēs kai apokleisē tēn thyran kai arxēsthe exō estanai kai kroyein tēn thyran legontes kyrie kyrie anoixon ēmin kai apokritheis erei ymin oyk oida ymas pothen este

26 τοτε αρξεσθε λεγειν εφαγομεν ενωπιον σου και επιομεν και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας tote arxesthe legein ephagomen enōpion soy kai epiomen kai en tais plateiais ēmōn edidaxas

27 και ερει λεγω υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν εστε αποστητε απ εμου παντες οι εργαται της αδικιας kai erei legō ymin oyk oida ymas pothen este apostēte ap emoy pantes oi ergatai tēs adikias

28 εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων οταν οψησθε αβρααμ και ισαακ και ιακωβ και παντας τους προφητας εν τη βασιλεια του θεου υμας δε εκβαλλομενους εξω ekei estai o klaythmos kai o brygmos tōn odontōn otan opsēsthe abraam kai isaak kai iakōb kai pantas toys prophētas en tē basileia toy theoy ymas de ekballomenoys exō

29 και ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων και απο βορρα και νοτου και ανακλιθησονται εν τη βασιλεια του θεου kai ēxoysin apo anatolōn kai dysmōn kai apo borra kai notoy kai anaklithēsontai en tē basileia toy theoy

30 και ιδου εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι και εισιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι kai idoy eisin eschatoi oi esontai prōtoi kai eisin prōtoi oi esontai eschatoi

31 εν αυτη τη ημερα προσηλθον τινες φαρισαιοι λεγοντες αυτω εξελθε και πορευου εντευθεν οτι ηρωδης θελει σε αποκτειναι en aytē tē ēmera prosēlthon tines pharisaioi legontes aytō exelthe kai poreyoy enteythen oti ērōdēs thelei se apokteinai

32 και ειπεν αυτοις πορευθεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιασεις επιτελω σημερον και αυριον και τη τριτη τελειουμαι kai eipen aytois poreythentes eipate tē alōpeki taytē idoy ekballō daimonia kai iaseis epitelō sēmeron kai ayrion kai tē tritē teleioymai

33 πλην δει με σημερον και αυριον και τη εχομενη πορευεσθαι οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεσθαι εξω ιερουσαλημ plēn dei me sēmeron kai ayrion kai tē echomenē poreyesthai oti oyk endechetai prophētēn apolesthai exō ieroysalēm

34 ιερουσαλημ ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα τεκνα σου ον τροπον ορνις την εαυτης νοσσιαν υπο τας πτερυγας και ουκ ηθελησατε ieroysalēm ieroysalēm ē apokteinoysa toys prophētas kai lithoboloysa toys apestalmenoys pros aytēn posakis ēthelēsa episynaxai ta tekna soy on tropon ornis tēn eaytēs nossian ypo tas pterygas kai oyk ēthelēsate

35 ιδου αφιεται υμιν ο οικος υμων ερημος αμην δε λεγω υμιν οτι ου μη με ιδητε εως αν ηξη οτε ειπητε ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου idoy aphietai ymin o oikos ymōn erēmos amēn de legō ymin oti oy mē me idēte eōs an ēxē ote eipēte eylogēmenos o erchomenos en onomati kyrioy