Jean 20

¹ τη δε μια των σαββατων μαρια η μαγδαληνη ερχεται πρωι σκοτιας ετι ουσης εις το μνημειον και βλεπει τον λιθον ηρμενον εκ του μνημειου tē de mia tōn sabbatōn maria ē magdalēnē erchetai prōi skotias eti oysēs eis to mnēmeion kai blepei ton lithon ērmenon ek toy mnēmeioy

² τρεχει ουν και ερχεται προς σιμωνα πετρον και προς τον αλλον μαθητην ον εφιλει ο ιησους και λεγει αυτοις ηραν τον κυριον εκ του μνημειου και ουκ οιδαμεν που εθηκαν αυτον trechei oyn kai erchetai pros simōna petron kai pros ton allon mathētēn on ephilei o iēsoys kai legei aytois ēran ton kyrion ek toy mnēmeioy kai oyk oidamen poy ethēkan ayton

³ εξηλθεν ουν ο πετρος και ο αλλος μαθητης και ηρχοντο εις το μνημειον exēlthen oyn o petros kai o allos mathētēs kai ērchonto eis to mnēmeion

⁴ ετρεχον δε οι δυο ομου και ο αλλος μαθητης προεδραμεν ταχιον του πετρου και ηλθεν πρωτος εις το μνημειον etrechon de oi dyo omoy kai o allos mathētēs proedramen tachion toy petroy kai ēlthen prōtos eis to mnēmeion

⁵ και παρακυψας βλεπει κειμενα τα οθονια ου μεντοι εισηλθεν kai parakypsas blepei keimena ta othonia oy mentoi eisēlthen

⁶ ερχεται ουν σιμων πετρος ακολουθων αυτω και εισηλθεν εις το μνημειον και θεωρει τα οθονια κειμενα erchetai oyn simōn petros akoloythōn aytō kai eisēlthen eis to mnēmeion kai theōrei ta othonia keimena

⁷ και το σουδαριον ο ην επι της κεφαλης αυτου ου μετα των οθονιων κειμενον αλλα χωρις εντετυλιγμενον εις ενα τοπον kai to soydarion o ēn epi tēs kephalēs aytoy oy meta tōn othoniōn keimenon alla chōris entetyligmenon eis ena topon

⁸ τοτε ουν εισηλθεν και ο αλλος μαθητης ο ελθων πρωτος εις το μνημειον και ειδεν και επιστευσεν tote oyn eisēlthen kai o allos mathētēs o elthōn prōtos eis to mnēmeion kai eiden kai episteysen

⁹ ουδεπω γαρ ηδεισαν την γραφην οτι δει αυτον εκ νεκρων αναστηναι oydepō gar ēdeisan tēn graphēn oti dei ayton ek nekrōn anastēnai

¹⁰ απηλθον ουν παλιν προς εαυτους οι μαθηται apēlthon oyn palin pros eaytoys oi mathētai

¹¹ μαρια δε ειστηκει προς το μνημειον κλαιουσα εξω ως ουν εκλαιεν παρεκυψεν εις το μνημειον maria de eistēkei pros to mnēmeion klaioysa exō ōs oyn eklaien parekypsen eis to mnēmeion

¹² και θεωρει δυο αγγελους εν λευκοις καθεζομενους ενα προς τη κεφαλη και ενα προς τοις ποσιν οπου εκειτο το σωμα του ιησου kai theōrei dyo aggeloys en leykois kathezomenoys ena pros tē kephalē kai ena pros tois posin opoy ekeito to sōma toy iēsoy

¹³ και λεγουσιν αυτη εκεινοι γυναι τι κλαιεις λεγει αυτοις οτι ηραν τον κυριον μου και ουκ οιδα που εθηκαν αυτον kai legoysin aytē ekeinoi gynai ti klaieis legei aytois oti ēran ton kyrion moy kai oyk oida poy ethēkan ayton

¹⁴ και ταυτα ειπουσα εστραφη εις τα οπισω και θεωρει τον ιησουν εστωτα και ουκ ηδει οτι ο ιησους εστιν kai tayta eipoysa estraphē eis ta opisō kai theōrei ton iēsoyn estōta kai oyk ēdei oti o iēsoys estin

¹⁵ λεγει αυτη ο ιησους γυναι τι κλαιεις τινα ζητεις εκεινη δοκουσα οτι ο κηπουρος εστιν λεγει αυτω κυριε ει συ εβαστασας αυτον ειπε μοι που αυτον εθηκας καγω αυτον αρω legei aytē o iēsoys gynai ti klaieis tina zēteis ekeinē dokoysa oti o kēpoyros estin legei aytō kyrie ei sy ebastasas ayton eipe moi poy ayton ethēkas kagō ayton arō

¹⁶ λεγει αυτη ο ιησους μαρια στραφεισα εκεινη λεγει αυτω ραββουνι ο λεγεται διδασκαλε legei aytē o iēsoys maria strapheisa ekeinē legei aytō rabboyni o legetai didaskale

¹⁷ λεγει αυτη ο ιησους μη μου απτου ουπω γαρ αναβεβηκα προς τον πατερα μου πορευου δε προς τους αδελφους μου και ειπε αυτοις αναβαινω προς τον πατερα μου και πατερα υμων και θεον μου και θεον υμων legei aytē o iēsoys mē moy aptoy oypō gar anabebēka pros ton patera moy poreyoy de pros toys adelphoys moy kai eipe aytois anabainō pros ton patera moy kai patera ymōn kai theon moy kai theon ymōn

¹⁸ ερχεται μαρια η μαγδαληνη απαγγελλουσα τοις μαθηταις οτι εωρακεν τον κυριον και ταυτα ειπεν αυτη erchetai maria ē magdalēnē apaggelloysa tois mathētais oti eōraken ton kyrion kai tayta eipen aytē

¹⁹ ουσης ουν οψιας τη ημερα εκεινη τη μια των σαββατων και των θυρων κεκλεισμενων οπου ησαν οι μαθηται συνηγμενοι δια τον φοβον των ιουδαιων ηλθεν ο ιησους και εστη εις το μεσον και λεγει αυτοις ειρηνη υμιν oysēs oyn opsias tē ēmera ekeinē tē mia tōn sabbatōn kai tōn thyrōn kekleismenōn opoy ēsan oi mathētai synēgmenoi dia ton phobon tōn ioydaiōn ēlthen o iēsoys kai estē eis to meson kai legei aytois eirēnē ymin

²⁰ και τουτο ειπων εδειξεν αυτοις τας χειρας και την πλευραν αυτου εχαρησαν ουν οι μαθηται ιδοντες τον κυριον kai toyto eipōn edeixen aytois tas cheiras kai tēn pleyran aytoy echarēsan oyn oi mathētai idontes ton kyrion

²¹ ειπεν ουν αυτοις ο ιησους παλιν ειρηνη υμιν καθως απεσταλκεν με ο πατηρ καγω πεμπω υμας eipen oyn aytois o iēsoys palin eirēnē ymin kathōs apestalken me o patēr kagō pempō ymas

²² και τουτο ειπων ενεφυσησεν και λεγει αυτοις λαβετε πνευμα αγιον kai toyto eipōn enephysēsen kai legei aytois labete pneyma agion

²³ αν τινων αφητε τας αμαρτιας αφιενται αυτοις αν τινων κρατητε κεκρατηνται an tinōn aphēte tas amartias aphientai aytois an tinōn kratēte kekratēntai

²⁴ θωμας δε εις εκ των δωδεκα ο λεγομενος διδυμος ουκ ην μετ αυτων οτε ηλθεν ο ιησους thōmas de eis ek tōn dōdeka o legomenos didymos oyk ēn met aytōn ote ēlthen o iēsoys

²⁵ ελεγον ουν αυτω οι αλλοι μαθηται εωρακαμεν τον κυριον ο δε ειπεν αυτοις εαν μη ιδω εν ταις χερσιν αυτου τον τυπον των ηλων και βαλω τον δακτυλον μου εις τον τυπον των ηλων και βαλω την χειρα μου εις την πλευραν αυτου ου μη πιστευσω elegon oyn aytō oi alloi mathētai eōrakamen ton kyrion o de eipen aytois ean mē idō en tais chersin aytoy ton typon tōn ēlōn kai balō ton daktylon moy eis ton typon tōn ēlōn kai balō tēn cheira moy eis tēn pleyran aytoy oy mē pisteysō

²⁶ και μεθ ημερας οκτω παλιν ησαν εσω οι μαθηται αυτου και θωμας μετ αυτων ερχεται ο ιησους των θυρων κεκλεισμενων και εστη εις το μεσον και ειπεν ειρηνη υμιν kai meth ēmeras oktō palin ēsan esō oi mathētai aytoy kai thōmas met aytōn erchetai o iēsoys tōn thyrōn kekleismenōn kai estē eis to meson kai eipen eirēnē ymin

²⁷ ειτα λεγει τω θωμα φερε τον δακτυλον σου ωδε και ιδε τας χειρας μου και φερε την χειρα σου και βαλε εις την πλευραν μου και μη γινου απιστος αλλα πιστος eita legei tō thōma phere ton daktylon soy ōde kai ide tas cheiras moy kai phere tēn cheira soy kai bale eis tēn pleyran moy kai mē ginoy apistos alla pistos

²⁸ και απεκριθη ο θωμας και ειπεν αυτω ο κυριος μου και ο θεος μου kai apekrithē o thōmas kai eipen aytō o kyrios moy kai o theos moy

²⁹ λεγει αυτω ο ιησους οτι εωρακας με θωμα πεπιστευκας μακαριοι οι μη ιδοντες και πιστευσαντες legei aytō o iēsoys oti eōrakas me thōma pepisteykas makarioi oi mē idontes kai pisteysantes

³⁰ πολλα μεν ουν και αλλα σημεια εποιησεν ο ιησους ενωπιον των μαθητων αυτου α ουκ εστιν γεγραμμενα εν τω βιβλιω τουτω polla men oyn kai alla sēmeia epoiēsen o iēsoys enōpion tōn mathētōn aytoy a oyk estin gegrammena en tō bibliō toytō

³¹ ταυτα δε γεγραπται ινα πιστευσητε οτι ο ιησους εστιν ο χριστος ο υιος του θεου και ινα πιστευοντες ζωην εχητε εν τω ονοματι αυτου tayta de gegraptai ina pisteysēte oti o iēsoys estin o christos o yios toy theoy kai ina pisteyontes zōēn echēte en tō onomati aytoy