1 τι ουν ερουμεν αβρααμ τον πατερα ημων ευρηκεναι κατα σαρκα ti oyn eroymen abraam ton patera ēmōn eyrēkenai kata sarka

2 ει γαρ αβρααμ εξ εργων εδικαιωθη εχει καυχημα αλλ ου προς τον θεον ei gar abraam ex ergōn edikaiōthē echei kaychēma all oy pros ton theon

3 τι γαρ η γραφη λεγει επιστευσεν δε αβρααμ τω θεω και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην ti gar ē graphē legei episteysen de abraam tō theō kai elogisthē aytō eis dikaiosynēn

4 τω δε εργαζομενω ο μισθος ου λογιζεται κατα χαριν αλλα κατα το οφειλημα tō de ergazomenō o misthos oy logizetai kata charin alla kata to opheilēma

5 τω δε μη εργαζομενω πιστευοντι δε επι τον δικαιουντα τον ασεβη λογιζεται η πιστις αυτου εις δικαιοσυνην tō de mē ergazomenō pisteyonti de epi ton dikaioynta ton asebē logizetai ē pistis aytoy eis dikaiosynēn

6 καθαπερ και δαβιδ λεγει τον μακαρισμον του ανθρωπου ω ο θεος λογιζεται δικαιοσυνην χωρις εργων kathaper kai dabid legei ton makarismon toy anthrōpoy ō o theos logizetai dikaiosynēn chōris ergōn

7 μακαριοι ων αφεθησαν αι ανομιαι και ων επεκαλυφθησαν αι αμαρτιαι makarioi ōn aphethēsan ai anomiai kai ōn epekalyphthēsan ai amartiai

8 μακαριος ανηρ ω ου μη λογισηται κυριος αμαρτιαν makarios anēr ō oy mē logisētai kyrios amartian

9 ο μακαρισμος ουν ουτος επι την περιτομην η και επι την ακροβυστιαν λεγομεν γαρ οτι ελογισθη τω αβρααμ η πιστις εις δικαιοσυνην o makarismos oyn oytos epi tēn peritomēn ē kai epi tēn akrobystian legomen gar oti elogisthē tō abraam ē pistis eis dikaiosynēn

10 πως ουν ελογισθη εν περιτομη οντι η εν ακροβυστια ουκ εν περιτομη αλλ εν ακροβυστια pōs oyn elogisthē en peritomē onti ē en akrobystia oyk en peritomē all en akrobystia

11 και σημειον ελαβεν περιτομης σφραγιδα της δικαιοσυνης της πιστεως της εν τη ακροβυστια εις το ειναι αυτον πατερα παντων των πιστευοντων δι ακροβυστιας εις το λογισθηναι και αυτοις την δικαιοσυνην kai sēmeion elaben peritomēs sphragida tēs dikaiosynēs tēs pisteōs tēs en tē akrobystia eis to einai ayton patera pantōn tōn pisteyontōn di akrobystias eis to logisthēnai kai aytois tēn dikaiosynēn

12 και πατερα περιτομης τοις ουκ εκ περιτομης μονον αλλα και τοις στοιχουσιν τοις ιχνεσιν της εν τη ακροβυστια πιστεως του πατρος ημων αβρααμ kai patera peritomēs tois oyk ek peritomēs monon alla kai tois stoichoysin tois ichnesin tēs en tē akrobystia pisteōs toy patros ēmōn abraam

13 ου γαρ δια νομου η επαγγελια τω αβρααμ η τω σπερματι αυτου το κληρονομον αυτον ειναι του κοσμου αλλα δια δικαιοσυνης πιστεως oy gar dia nomoy ē epaggelia tō abraam ē tō spermati aytoy to klēronomon ayton einai toy kosmoy alla dia dikaiosynēs pisteōs

14 ει γαρ οι εκ νομου κληρονομοι κεκενωται η πιστις και κατηργηται η επαγγελια ei gar oi ek nomoy klēronomoi kekenōtai ē pistis kai katērgētai ē epaggelia

15 ο γαρ νομος οργην κατεργαζεται ου γαρ ουκ εστιν νομος ουδε παραβασις o gar nomos orgēn katergazetai oy gar oyk estin nomos oyde parabasis

16 δια τουτο εκ πιστεως ινα κατα χαριν εις το ειναι βεβαιαν την επαγγελιαν παντι τω σπερματι ου τω εκ του νομου μονον αλλα και τω εκ πιστεως αβρααμ ος εστιν πατηρ παντων ημων dia toyto ek pisteōs ina kata charin eis to einai bebaian tēn epaggelian panti tō spermati oy tō ek toy nomoy monon alla kai tō ek pisteōs abraam os estin patēr pantōn ēmōn

17 καθως γεγραπται οτι πατερα πολλων εθνων τεθεικα σε κατεναντι ου επιστευσεν θεου του ζωοποιουντος τους νεκρους και καλουντος τα μη οντα ως οντα kathōs gegraptai oti patera pollōn ethnōn tetheika se katenanti oy episteysen theoy toy zōopoioyntos toys nekroys kai kaloyntos ta mē onta ōs onta

18 ος παρ ελπιδα επ ελπιδι επιστευσεν εις το γενεσθαι αυτον πατερα πολλων εθνων κατα το ειρημενον ουτως εσται το σπερμα σου os par elpida ep elpidi episteysen eis to genesthai ayton patera pollōn ethnōn kata to eirēmenon oytōs estai to sperma soy

19 και μη ασθενησας τη πιστει ου κατενοησεν το εαυτου σωμα ηδη νενεκρωμενον εκατονταετης που υπαρχων και την νεκρωσιν της μητρας σαρρας kai mē asthenēsas tē pistei oy katenoēsen to eaytoy sōma ēdē nenekrōmenon ekatontaetēs poy yparchōn kai tēn nekrōsin tēs mētras sarras

20 εις δε την επαγγελιαν του θεου ου διεκριθη τη απιστια αλλ ενεδυναμωθη τη πιστει δους δοξαν τω θεω eis de tēn epaggelian toy theoy oy diekrithē tē apistia all enedynamōthē tē pistei doys doxan tō theō

21 και πληροφορηθεις οτι ο επηγγελται δυνατος εστιν και ποιησαι kai plērophorētheis oti o epēggeltai dynatos estin kai poiēsai

22 διο και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην dio kai elogisthē aytō eis dikaiosynēn

23 ουκ εγραφη δε δι αυτον μονον οτι ελογισθη αυτω oyk egraphē de di ayton monon oti elogisthē aytō

24 αλλα και δι ημας οις μελλει λογιζεσθαι τοις πιστευουσιν επι τον εγειραντα ιησουν τον κυριον ημων εκ νεκρων alla kai di ēmas ois mellei logizesthai tois pisteyoysin epi ton egeiranta iēsoyn ton kyrion ēmōn ek nekrōn

25 ος παρεδοθη δια τα παραπτωματα ημων και ηγερθη δια την δικαιωσιν ημων os paredothē dia ta paraptōmata ēmōn kai ēgerthē dia tēn dikaiōsin ēmōn