Marc 4

¹ και παλιν ηρξατο διδασκειν παρα την θαλασσαν και συνηχθη προς αυτον οχλος πολυς ωστε αυτον εμβαντα εις το πλοιον καθησθαι εν τη θαλασση και πας ο οχλος προς την θαλασσαν επι της γης ην kai palin ērxato didaskein para tēn thalassan kai synēchthē pros ayton ochlos polys ōste ayton embanta eis to ploion kathēsthai en tē thalassē kai pas o ochlos pros tēn thalassan epi tēs gēs ēn

² και εδιδασκεν αυτους εν παραβολαις πολλα και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου kai edidasken aytoys en parabolais polla kai elegen aytois en tē didachē aytoy

³ ακουετε ιδου εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι akoyete idoy exēlthen o speirōn toy speirai

⁴ και εγενετο εν τω σπειρειν ο μεν επεσεν παρα την οδον και ηλθεν τα πετεινα του ουρανου και κατεφαγεν αυτο kai egeneto en tō speirein o men epesen para tēn odon kai ēlthen ta peteina toy oyranoy kai katephagen ayto

⁵ αλλο δε επεσεν επι το πετρωδες οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευθεως εξανετειλεν δια το μη εχειν βαθος γης allo de epesen epi to petrōdes opoy oyk eichen gēn pollēn kai eytheōs exaneteilen dia to mē echein bathos gēs

⁶ ηλιου δε ανατειλαντος εκαυματισθη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανθη ēlioy de anateilantos ekaymatisthē kai dia to mē echein rizan exēranthē

⁷ και αλλο επεσεν εις τας ακανθας και ανεβησαν αι ακανθαι και συνεπνιξαν αυτο και καρπον ουκ εδωκεν kai allo epesen eis tas akanthas kai anebēsan ai akanthai kai synepnixan ayto kai karpon oyk edōken

⁸ και αλλο επεσεν εις την γην την καλην και εδιδου καρπον αναβαινοντα και αυξανοντα και εφερεν εν τριακοντα και εν εξηκοντα και εν εκατον kai allo epesen eis tēn gēn tēn kalēn kai edidoy karpon anabainonta kai ayxanonta kai epheren en triakonta kai en exēkonta kai en ekaton

⁹ και ελεγεν αυτοις ο εχων ωτα ακουειν ακουετω kai elegen aytois o echōn ōta akoyein akoyetō

¹⁰ οτε δε εγενετο καταμονας ηρωτησαν αυτον οι περι αυτον συν τοις δωδεκα την παραβολην ote de egeneto katamonas ērōtēsan ayton oi peri ayton syn tois dōdeka tēn parabolēn

¹¹ και ελεγεν αυτοις υμιν δεδοται γνωναι το μυστηριον της βασιλειας του θεου εκεινοις δε τοις εξω εν παραβολαις τα παντα γινεται kai elegen aytois ymin dedotai gnōnai to mystērion tēs basileias toy theoy ekeinois de tois exō en parabolais ta panta ginetai

¹² ινα βλεποντες βλεπωσιν και μη ιδωσιν και ακουοντες ακουωσιν και μη συνιωσιν μηποτε επιστρεψωσιν και αφεθη αυτοις τα αμαρτηματα ina blepontes blepōsin kai mē idōsin kai akoyontes akoyōsin kai mē syniōsin mēpote epistrepsōsin kai aphethē aytois ta amartēmata

¹³ και λεγει αυτοις ουκ οιδατε την παραβολην ταυτην και πως πασας τας παραβολας γνωσεσθε kai legei aytois oyk oidate tēn parabolēn taytēn kai pōs pasas tas parabolas gnōsesthe

¹⁴ ο σπειρων τον λογον σπειρει o speirōn ton logon speirei

¹⁵ ουτοι δε εισιν οι παρα την οδον οπου σπειρεται ο λογος και οταν ακουσωσιν ευθεως ερχεται ο σατανας και αιρει τον λογον τον εσπαρμενον εν ταις καρδιαις αυτων oytoi de eisin oi para tēn odon opoy speiretai o logos kai otan akoysōsin eytheōs erchetai o satanas kai airei ton logon ton esparmenon en tais kardiais aytōn

¹⁶ και ουτοι εισιν ομοιως οι επι τα πετρωδη σπειρομενοι οι οταν ακουσωσιν τον λογον ευθεως μετα χαρας λαμβανουσιν αυτον kai oytoi eisin omoiōs oi epi ta petrōdē speiromenoi oi otan akoysōsin ton logon eytheōs meta charas lambanoysin ayton

¹⁷ και ουκ εχουσιν ριζαν εν εαυτοις αλλα προσκαιροι εισιν ειτα γενομενης θλιψεως η διωγμου δια τον λογον ευθεως σκανδαλιζονται kai oyk echoysin rizan en eaytois alla proskairoi eisin eita genomenēs thlipseōs ē diōgmoy dia ton logon eytheōs skandalizontai

¹⁸ και ουτοι εισιν οι εις τας ακανθας σπειρομενοι ουτοι εισιν οι τον λογον ακουοντες kai oytoi eisin oi eis tas akanthas speiromenoi oytoi eisin oi ton logon akoyontes

¹⁹ και αι μεριμναι του αιωνος τουτου και η απατη του πλουτου και αι περι τα λοιπα επιθυμιαι εισπορευομεναι συμπνιγουσιν τον λογον και ακαρπος γινεται kai ai merimnai toy aiōnos toytoy kai ē apatē toy ploytoy kai ai peri ta loipa epithymiai eisporeyomenai sympnigoysin ton logon kai akarpos ginetai

²⁰ και ουτοι εισιν οι επι την γην την καλην σπαρεντες οιτινες ακουουσιν τον λογον και παραδεχονται και καρποφορουσιν εν τριακοντα και εν εξηκοντα και εν εκατον kai oytoi eisin oi epi tēn gēn tēn kalēn sparentes oitines akoyoysin ton logon kai paradechontai kai karpophoroysin en triakonta kai en exēkonta kai en ekaton

²¹ και ελεγεν αυτοις μητι ο λυχνος ερχεται ινα υπο τον μοδιον τεθη η υπο την κλινην ουχ ινα επι την λυχνιαν επιτεθη kai elegen aytois mēti o lychnos erchetai ina ypo ton modion tethē ē ypo tēn klinēn oych ina epi tēn lychnian epitethē

²² ου γαρ εστιν τι κρυπτον ο εαν μη φανερωθη ουδε εγενετο αποκρυφον αλλ ινα εις φανερον ελθη oy gar estin ti krypton o ean mē phanerōthē oyde egeneto apokryphon all ina eis phaneron elthē

²³ ει τις εχει ωτα ακουειν ακουετω ei tis echei ōta akoyein akoyetō

²⁴ και ελεγεν αυτοις βλεπετε τι ακουετε εν ω μετρω μετρειτε μετρηθησεται υμιν και προστεθησεται υμιν τοις ακουουσιν kai elegen aytois blepete ti akoyete en ō metrō metreite metrēthēsetai ymin kai prostethēsetai ymin tois akoyoysin

²⁵ ος γαρ αν εχη δοθησεται αυτω και ος ουκ εχει και ο εχει αρθησεται απ αυτου os gar an echē dothēsetai aytō kai os oyk echei kai o echei arthēsetai ap aytoy

²⁶ και ελεγεν ουτως εστιν η βασιλεια του θεου ως εαν ανθρωπος βαλη τον σπορον επι της γης kai elegen oytōs estin ē basileia toy theoy ōs ean anthrōpos balē ton sporon epi tēs gēs

²⁷ και καθευδη και εγειρηται νυκτα και ημεραν και ο σπορος βλαστανη και μηκυνηται ως ουκ οιδεν αυτος kai katheydē kai egeirētai nykta kai ēmeran kai o sporos blastanē kai mēkynētai ōs oyk oiden aytos

²⁸ αυτοματη γαρ η γη καρποφορει πρωτον χορτον ειτα σταχυν ειτα πληρη σιτον εν τω σταχυι aytomatē gar ē gē karpophorei prōton chorton eita stachyn eita plērē siton en tō stachyi

²⁹ οταν δε παραδω ο καρπος ευθεως αποστελλει το δρεπανον οτι παρεστηκεν ο θερισμος otan de paradō o karpos eytheōs apostellei to drepanon oti parestēken o therismos

³⁰ και ελεγεν τινι ομοιωσωμεν την βασιλειαν του θεου η εν ποια παραβολη παραβαλωμεν αυτην kai elegen tini omoiōsōmen tēn basileian toy theoy ē en poia parabolē parabalōmen aytēn

³¹ ως κοκκω σιναπεως ος οταν σπαρη επι της γης μικροτερος παντων των σπερματων εστιν των επι της γης ōs kokkō sinapeōs os otan sparē epi tēs gēs mikroteros pantōn tōn spermatōn estin tōn epi tēs gēs

³² και οταν σπαρη αναβαινει και γινεται παντων των λαχανων μειζων και ποιει κλαδους μεγαλους ωστε δυνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν kai otan sparē anabainei kai ginetai pantōn tōn lachanōn meizōn kai poiei kladoys megaloys ōste dynasthai ypo tēn skian aytoy ta peteina toy oyranoy kataskēnoyn

³³ και τοιαυταις παραβολαις πολλαις ελαλει αυτοις τον λογον καθως ηδυναντο ακουειν kai toiaytais parabolais pollais elalei aytois ton logon kathōs ēdynanto akoyein

³⁴ χωρις δε παραβολης ουκ ελαλει αυτοις κατ ιδιαν δε τοις μαθηταις αυτου επελυεν παντα chōris de parabolēs oyk elalei aytois kat idian de tois mathētais aytoy epelyen panta

³⁵ και λεγει αυτοις εν εκεινη τη ημερα οψιας γενομενης διελθωμεν εις το περαν kai legei aytois en ekeinē tē ēmera opsias genomenēs dielthōmen eis to peran

³⁶ και αφεντες τον οχλον παραλαμβανουσιν αυτον ως ην εν τω πλοιω και αλλα δε πλοιαρια ην μετ αυτου kai aphentes ton ochlon paralambanoysin ayton ōs ēn en tō ploiō kai alla de ploiaria ēn met aytoy

³⁷ και γινεται λαιλαψ ανεμου μεγαλη τα δε κυματα επεβαλλεν εις το πλοιον ωστε αυτο ηδη γεμιζεσθαι kai ginetai lailaps anemoy megalē ta de kymata epeballen eis to ploion ōste ayto ēdē gemizesthai

³⁸ και ην αυτος επι τη πρυμνη επι το προσκεφαλαιον καθευδων και διεγειρουσιν αυτον και λεγουσιν αυτω διδασκαλε ου μελει σοι οτι απολλυμεθα kai ēn aytos epi tē prymnē epi to proskephalaion katheydōn kai diegeiroysin ayton kai legoysin aytō didaskale oy melei soi oti apollymetha

³⁹ και διεγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και ειπεν τη θαλασση σιωπα πεφιμωσο και εκοπασεν ο ανεμος και εγενετο γαληνη μεγαλη kai diegertheis epetimēsen tō anemō kai eipen tē thalassē siōpa pephimōso kai ekopasen o anemos kai egeneto galēnē megalē

⁴⁰ και ειπεν αυτοις τι δειλοι εστε ουτως πως ουκ εχετε πιστιν kai eipen aytois ti deiloi este oytōs pōs oyk echete pistin

⁴¹ και εφοβηθησαν φοβον μεγαν και ελεγον προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και ο ανεμος και η θαλασσα υπακουουσιν αυτω kai ephobēthēsan phobon megan kai elegon pros allēloys tis ara oytos estin oti kai o anemos kai ē thalassa ypakoyoysin aytō