1 παρακαλω ουν υμας εγω ο δεσμιος εν κυριω αξιως περιπατησαι της κλησεως ης εκληθητε parakalō oyn ymas egō o desmios en kyriō axiōs peripatēsai tēs klēseōs ēs eklēthēte
2 μετα πασης ταπεινοφροσυνης και πραοτητος μετα μακροθυμιας ανεχομενοι αλληλων εν αγαπη meta pasēs tapeinophrosynēs kai praotētos meta makrothymias anechomenoi allēlōn en agapē
3 σπουδαζοντες τηρειν την ενοτητα του πνευματος εν τω συνδεσμω της ειρηνης spoydazontes tērein tēn enotēta toy pneymatos en tō syndesmō tēs eirēnēs
4 εν σωμα και εν πνευμα καθως και εκληθητε εν μια ελπιδι της κλησεως υμων en sōma kai en pneyma kathōs kai eklēthēte en mia elpidi tēs klēseōs ymōn
5 εις κυριος μια πιστις εν βαπτισμα eis kyrios mia pistis en baptisma
6 εις θεος και πατηρ παντων ο επι παντων και δια παντων και εν πασιν υμιν eis theos kai patēr pantōn o epi pantōn kai dia pantōn kai en pasin ymin
7 ενι δε εκαστω ημων εδοθη η χαρις κατα το μετρον της δωρεας του χριστου eni de ekastō ēmōn edothē ē charis kata to metron tēs dōreas toy christoy
8 διο λεγει αναβας εις υψος ηχμαλωτευσεν αιχμαλωσιαν και εδωκεν δοματα τοις ανθρωποις dio legei anabas eis ypsos ēchmalōteysen aichmalōsian kai edōken domata tois anthrōpois
9 το δε ανεβη τι εστιν ει μη οτι και κατεβη πρωτον εις τα κατωτερα μερη της γης to de anebē ti estin ei mē oti kai katebē prōton eis ta katōtera merē tēs gēs
10 ο καταβας αυτος εστιν και ο αναβας υπερανω παντων των ουρανων ινα πληρωση τα παντα o katabas aytos estin kai o anabas yperanō pantōn tōn oyranōn ina plērōsē ta panta
11 και αυτος εδωκεν τους μεν αποστολους τους δε προφητας τους δε ευαγγελιστας τους δε ποιμενας και διδασκαλους kai aytos edōken toys men apostoloys toys de prophētas toys de eyaggelistas toys de poimenas kai didaskaloys
12 προς τον καταρτισμον των αγιων εις εργον διακονιας εις οικοδομην του σωματος του χριστου pros ton katartismon tōn agiōn eis ergon diakonias eis oikodomēn toy sōmatos toy christoy
13 μεχρι καταντησωμεν οι παντες εις την ενοτητα της πιστεως και της επιγνωσεως του υιου του θεου εις ανδρα τελειον εις μετρον ηλικιας του πληρωματος του χριστου mechri katantēsōmen oi pantes eis tēn enotēta tēs pisteōs kai tēs epignōseōs toy yioy toy theoy eis andra teleion eis metron ēlikias toy plērōmatos toy christoy
14 ινα μηκετι ωμεν νηπιοι κλυδωνιζομενοι και περιφερομενοι παντι ανεμω της διδασκαλιας εν τη κυβεια των ανθρωπων εν πανουργια προς την μεθοδειαν της πλανης ina mēketi ōmen nēpioi klydōnizomenoi kai peripheromenoi panti anemō tēs didaskalias en tē kybeia tōn anthrōpōn en panoyrgia pros tēn methodeian tēs planēs
15 αληθευοντες δε εν αγαπη αυξησωμεν εις αυτον τα παντα ος εστιν η κεφαλη ο χριστος alētheyontes de en agapē ayxēsōmen eis ayton ta panta os estin ē kephalē o christos
16 εξ ου παν το σωμα συναρμολογουμενον και συμβιβαζομενον δια πασης αφης της επιχορηγιας κατ ενεργειαν εν μετρω ενος εκαστου μερους την αυξησιν του σωματος ποιειται εις οικοδομην εαυτου εν αγαπη ex oy pan to sōma synarmologoymenon kai symbibazomenon dia pasēs aphēs tēs epichorēgias kat energeian en metrō enos ekastoy meroys tēn ayxēsin toy sōmatos poieitai eis oikodomēn eaytoy en agapē
17 τουτο ουν λεγω και μαρτυρομαι εν κυριω μηκετι υμας περιπατειν καθως και τα λοιπα εθνη περιπατει εν ματαιοτητι του νοος αυτων toyto oyn legō kai martyromai en kyriō mēketi ymas peripatein kathōs kai ta loipa ethnē peripatei en mataiotēti toy noos aytōn
18 εσκοτισμενοι τη διανοια οντες απηλλοτριωμενοι της ζωης του θεου δια την αγνοιαν την ουσαν εν αυτοις δια την πωρωσιν της καρδιας αυτων eskotismenoi tē dianoia ontes apēllotriōmenoi tēs zōēs toy theoy dia tēn agnoian tēn oysan en aytois dia tēn pōrōsin tēs kardias aytōn
19 οιτινες απηλγηκοτες εαυτους παρεδωκαν τη ασελγεια εις εργασιαν ακαθαρσιας πασης εν πλεονεξια oitines apēlgēkotes eaytoys paredōkan tē aselgeia eis ergasian akatharsias pasēs en pleonexia
20 υμεις δε ουχ ουτως εμαθετε τον χριστον ymeis de oych oytōs emathete ton christon
21 ειγε αυτον ηκουσατε και εν αυτω εδιδαχθητε καθως εστιν αληθεια εν τω ιησου eige ayton ēkoysate kai en aytō edidachthēte kathōs estin alētheia en tō iēsoy
22 αποθεσθαι υμας κατα την προτεραν αναστροφην τον παλαιον ανθρωπον τον φθειρομενον κατα τας επιθυμιας της απατης apothesthai ymas kata tēn proteran anastrophēn ton palaion anthrōpon ton phtheiromenon kata tas epithymias tēs apatēs
23 ανανεουσθαι δε τω πνευματι του νοος υμων ananeoysthai de tō pneymati toy noos ymōn
24 και ενδυσασθαι τον καινον ανθρωπον τον κατα θεον κτισθεντα εν δικαιοσυνη και οσιοτητι της αληθειας kai endysasthai ton kainon anthrōpon ton kata theon ktisthenta en dikaiosynē kai osiotēti tēs alētheias
25 διο αποθεμενοι το ψευδος λαλειτε αληθειαν εκαστος μετα του πλησιον αυτου οτι εσμεν αλληλων μελη dio apothemenoi to pseydos laleite alētheian ekastos meta toy plēsion aytoy oti esmen allēlōn melē
26 οργιζεσθε και μη αμαρτανετε ο ηλιος μη επιδυετω επι τω παροργισμω υμων orgizesthe kai mē amartanete o ēlios mē epidyetō epi tō parorgismō ymōn
27 μητε διδοτε τοπον τω διαβολω mēte didote topon tō diabolō
28 ο κλεπτων μηκετι κλεπτετω μαλλον δε κοπιατω εργαζομενος το αγαθον ταις χερσιν ινα εχη μεταδιδοναι τω χρειαν εχοντι o kleptōn mēketi kleptetō mallon de kopiatō ergazomenos to agathon tais chersin ina echē metadidonai tō chreian echonti
29 πας λογος σαπρος εκ του στοματος υμων μη εκπορευεσθω αλλ ει τις αγαθος προς οικοδομην της χρειας ινα δω χαριν τοις ακουουσιν pas logos sapros ek toy stomatos ymōn mē ekporeyesthō all ei tis agathos pros oikodomēn tēs chreias ina dō charin tois akoyoysin
30 και μη λυπειτε το πνευμα το αγιον του θεου εν ω εσφραγισθητε εις ημεραν απολυτρωσεως kai mē lypeite to pneyma to agion toy theoy en ō esphragisthēte eis ēmeran apolytrōseōs
31 πασα πικρια και θυμος και οργη και κραυγη και βλασφημια αρθητω αφ υμων συν παση κακια pasa pikria kai thymos kai orgē kai kraygē kai blasphēmia arthētō aph ymōn syn pasē kakia
32 γινεσθε δε εις αλληλους χρηστοι ευσπλαγχνοι χαριζομενοι εαυτοις καθως και ο θεος εν χριστω εχαρισατο υμιν ginesthe de eis allēloys chrēstoi eysplagchnoi charizomenoi eaytois kathōs kai o theos en christō echarisato ymin