1 και ηρξατο αυτοις εν παραβολαις λεγειν αμπελωνα εφυτευσεν ανθρωπος και περιεθηκεν φραγμον και ωρυξεν υποληνιον και ωκοδομησεν πυργον και εξεδοτο αυτον γεωργοις και απεδημησεν kai ērxato aytois en parabolais legein ampelōna ephyteysen anthrōpos kai periethēken phragmon kai ōryxen ypolēnion kai ōkodomēsen pyrgon kai exedoto ayton geōrgois kai apedēmēsen
2 και απεστειλεν προς τους γεωργους τω καιρω δουλον ινα παρα των γεωργων λαβη απο του καρπου του αμπελωνος kai apesteilen pros toys geōrgoys tō kairō doylon ina para tōn geōrgōn labē apo toy karpoy toy ampelōnos
3 οι δε λαβοντες αυτον εδειραν και απεστειλαν κενον oi de labontes ayton edeiran kai apesteilan kenon
4 και παλιν απεστειλεν προς αυτους αλλον δουλον κακεινον λιθοβολησαντες εκεφαλαιωσαν και απεστειλαν ητιμωμενον kai palin apesteilen pros aytoys allon doylon kakeinon lithobolēsantes ekephalaiōsan kai apesteilan ētimōmenon
5 και παλιν αλλον απεστειλεν κακεινον απεκτειναν και πολλους αλλους τους μεν δεροντες τους δε αποκτεινοντες kai palin allon apesteilen kakeinon apekteinan kai polloys alloys toys men derontes toys de apokteinontes
6 ετι ουν ενα υιον εχων αγαπητον αυτου απεστειλεν και αυτον προς αυτους εσχατον λεγων οτι εντραπησονται τον υιον μου eti oyn ena yion echōn agapēton aytoy apesteilen kai ayton pros aytoys eschaton legōn oti entrapēsontai ton yion moy
7 εκεινοι δε οι γεωργοι ειπον προς εαυτους οτι ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε αποκτεινωμεν αυτον και ημων εσται η κληρονομια ekeinoi de oi geōrgoi eipon pros eaytoys oti oytos estin o klēronomos deyte apokteinōmen ayton kai ēmōn estai ē klēronomia
8 και λαβοντες αυτον απεκτειναν και εξεβαλον εξω του αμπελωνος kai labontes ayton apekteinan kai exebalon exō toy ampelōnos
9 τι ουν ποιησει ο κυριος του αμπελωνος ελευσεται και απολεσει τους γεωργους και δωσει τον αμπελωνα αλλοις ti oyn poiēsei o kyrios toy ampelōnos eleysetai kai apolesei toys geōrgoys kai dōsei ton ampelōna allois
10 ουδε την γραφην ταυτην ανεγνωτε λιθον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες ουτος εγενηθη εις κεφαλην γωνιας oyde tēn graphēn taytēn anegnōte lithon on apedokimasan oi oikodomoyntes oytos egenēthē eis kephalēn gōnias
11 παρα κυριου εγενετο αυτη και εστιν θαυμαστη εν οφθαλμοις ημων para kyrioy egeneto aytē kai estin thaymastē en ophthalmois ēmōn
12 και εζητουν αυτον κρατησαι και εφοβηθησαν τον οχλον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ειπεν και αφεντες αυτον απηλθον kai ezētoyn ayton kratēsai kai ephobēthēsan ton ochlon egnōsan gar oti pros aytoys tēn parabolēn eipen kai aphentes ayton apēlthon
13 και αποστελλουσιν προς αυτον τινας των φαρισαιων και των ηρωδιανων ινα αυτον αγρευσωσιν λογω kai apostelloysin pros ayton tinas tōn pharisaiōn kai tōn ērōdianōn ina ayton agreysōsin logō
14 οι δε ελθοντες λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων αλλ επ αληθειας την οδον του θεου διδασκεις εξεστιν κηνσον καισαρι δουναι η ου oi de elthontes legoysin aytō didaskale oidamen oti alēthēs ei kai oy melei soi peri oydenos oy gar blepeis eis prosōpon anthrōpōn all ep alētheias tēn odon toy theoy didaskeis exestin kēnson kaisari doynai ē oy
15 δωμεν η μη δωμεν ο δε ειδως αυτων την υποκρισιν ειπεν αυτοις τι με πειραζετε φερετε μοι δηναριον ινα ιδω dōmen ē mē dōmen o de eidōs aytōn tēn ypokrisin eipen aytois ti me peirazete pherete moi dēnarion ina idō
16 οι δε ηνεγκαν και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη οι δε ειπον αυτω καισαρος oi de ēnegkan kai legei aytois tinos ē eikōn aytē kai ē epigraphē oi de eipon aytō kaisaros
17 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις αποδοτε τα καισαρος καισαρι και τα του θεου τω θεω και εθαυμασαν επ αυτω kai apokritheis o iēsoys eipen aytois apodote ta kaisaros kaisari kai ta toy theoy tō theō kai ethaymasan ep aytō
18 και ερχονται σαδδουκαιοι προς αυτον οιτινες λεγουσιν αναστασιν μη ειναι και επηρωτησαν αυτον λεγοντες kai erchontai saddoykaioi pros ayton oitines legoysin anastasin mē einai kai epērōtēsan ayton legontes
19 διδασκαλε μωσης εγραψεν ημιν οτι εαν τινος αδελφος αποθανη και καταλιπη γυναικα και τεκνα μη αφη ινα λαβη ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και εξαναστηση σπερμα τω αδελφω αυτου didaskale mōsēs egrapsen ēmin oti ean tinos adelphos apothanē kai katalipē gynaika kai tekna mē aphē ina labē o adelphos aytoy tēn gynaika aytoy kai exanastēsē sperma tō adelphō aytoy
20 επτα ουν αδελφοι ησαν και ο πρωτος ελαβεν γυναικα και αποθνησκων ουκ αφηκεν σπερμα epta oyn adelphoi ēsan kai o prōtos elaben gynaika kai apothnēskōn oyk aphēken sperma
21 και ο δευτερος ελαβεν αυτην και απεθανεν και ουδε αυτος αφηκεν σπερμα και ο τριτος ωσαυτως kai o deyteros elaben aytēn kai apethanen kai oyde aytos aphēken sperma kai o tritos ōsaytōs
22 και ελαβον αυτην οι επτα και ουκ αφηκαν σπερμα εσχατη παντων απεθανεν και η γυνη kai elabon aytēn oi epta kai oyk aphēkan sperma eschatē pantōn apethanen kai ē gynē
23 εν τη ουν αναστασει οταν αναστωσιν τινος αυτων εσται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα en tē oyn anastasei otan anastōsin tinos aytōn estai gynē oi gar epta eschon aytēn gynaika
24 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις ου δια τουτο πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του θεου kai apokritheis o iēsoys eipen aytois oy dia toyto planasthe mē eidotes tas graphas mēde tēn dynamin toy theoy
25 οταν γαρ εκ νεκρων αναστωσιν ουτε γαμουσιν ουτε γαμισκονται αλλ εισιν ως αγγελοι οι εν τοις ουρανοις otan gar ek nekrōn anastōsin oyte gamoysin oyte gamiskontai all eisin ōs aggeloi oi en tois oyranois
26 περι δε των νεκρων οτι εγειρονται ουκ ανεγνωτε εν τη βιβλω μωσεως επι της βατου ως ειπεν αυτω ο θεος λεγων εγω ο θεος αβρααμ και ο θεος ισαακ και ο θεος ιακωβ peri de tōn nekrōn oti egeirontai oyk anegnōte en tē biblō mōseōs epi tēs batoy ōs eipen aytō o theos legōn egō o theos abraam kai o theos isaak kai o theos iakōb
27 ουκ εστιν ο θεος νεκρων αλλα θεος ζωντων υμεις ουν πολυ πλανασθε oyk estin o theos nekrōn alla theos zōntōn ymeis oyn poly planasthe
28 και προσελθων εις των γραμματεων ακουσας αυτων συζητουντων ειδως οτι καλως αυτοις απεκριθη επηρωτησεν αυτον ποια εστιν πρωτη πασων εντολη kai proselthōn eis tōn grammateōn akoysas aytōn syzētoyntōn eidōs oti kalōs aytois apekrithē epērōtēsen ayton poia estin prōtē pasōn entolē
29 ο δε ιησους απεκριθη αυτω οτι πρωτη πασων των εντολων ακουε ισραηλ κυριος ο θεος ημων κυριος εις εστιν o de iēsoys apekrithē aytō oti prōtē pasōn tōn entolōn akoye israēl kyrios o theos ēmōn kyrios eis estin
30 και αγαπησεις κυριον τον θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της διανοιας σου και εξ ολης της ισχυος σου αυτη πρωτη εντολη kai agapēseis kyrion ton theon soy ex olēs tēs kardias soy kai ex olēs tēs psychēs soy kai ex olēs tēs dianoias soy kai ex olēs tēs ischyos soy aytē prōtē entolē
31 και δευτερα ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον μειζων τουτων αλλη εντολη ουκ εστιν kai deytera omoia aytē agapēseis ton plēsion soy ōs seayton meizōn toytōn allē entolē oyk estin
32 και ειπεν αυτω ο γραμματευς καλως διδασκαλε επ αληθειας ειπας οτι εις εστιν θεος και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου kai eipen aytō o grammateys kalōs didaskale ep alētheias eipas oti eis estin theos kai oyk estin allos plēn aytoy
33 και το αγαπαν αυτον εξ ολης της καρδιας και εξ ολης της συνεσεως και εξ ολης της ψυχης και εξ ολης της ισχυος και το αγαπαν τον πλησιον ως εαυτον πλειον εστιν παντων των ολοκαυτωματων και των θυσιων kai to agapan ayton ex olēs tēs kardias kai ex olēs tēs syneseōs kai ex olēs tēs psychēs kai ex olēs tēs ischyos kai to agapan ton plēsion ōs eayton pleion estin pantōn tōn olokaytōmatōn kai tōn thysiōn
34 και ο ιησους ιδων αυτον οτι νουνεχως απεκριθη ειπεν αυτω ου μακραν ει απο της βασιλειας του θεου και ουδεις ουκετι ετολμα αυτον επερωτησαι kai o iēsoys idōn ayton oti noynechōs apekrithē eipen aytō oy makran ei apo tēs basileias toy theoy kai oydeis oyketi etolma ayton eperōtēsai
35 και αποκριθεις ο ιησους ελεγεν διδασκων εν τω ιερω πως λεγουσιν οι γραμματεις οτι ο χριστος υιος εστιν δαβιδ kai apokritheis o iēsoys elegen didaskōn en tō ierō pōs legoysin oi grammateis oti o christos yios estin dabid
36 αυτος γαρ δαβιδ ειπεν εν τω πνευματι τω αγιω ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου aytos gar dabid eipen en tō pneymati tō agiō eipen o kyrios tō kyriō moy kathoy ek dexiōn moy eōs an thō toys echthroys soy ypopodion tōn podōn soy
37 αυτος ουν δαβιδ λεγει αυτον κυριον και ποθεν υιος αυτου εστιν και ο πολυς οχλος ηκουεν αυτου ηδεως aytos oyn dabid legei ayton kyrion kai pothen yios aytoy estin kai o polys ochlos ēkoyen aytoy ēdeōs
38 και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου βλεπετε απο των γραμματεων των θελοντων εν στολαις περιπατειν και ασπασμους εν ταις αγοραις kai elegen aytois en tē didachē aytoy blepete apo tōn grammateōn tōn thelontōn en stolais peripatein kai aspasmoys en tais agorais
39 και πρωτοκαθεδριας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις kai prōtokathedrias en tais synagōgais kai prōtoklisias en tois deipnois
40 οι κατεσθιοντες τας οικιας των χηρων και προφασει μακρα προσευχομενοι ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα oi katesthiontes tas oikias tōn chērōn kai prophasei makra proseychomenoi oytoi lēpsontai perissoteron krima
41 και καθισας ο ιησους κατεναντι του γαζοφυλακιου εθεωρει πως ο οχλος βαλλει χαλκον εις το γαζοφυλακιον και πολλοι πλουσιοι εβαλλον πολλα kai kathisas o iēsoys katenanti toy gazophylakioy etheōrei pōs o ochlos ballei chalkon eis to gazophylakion kai polloi ploysioi eballon polla
42 και ελθουσα μια χηρα πτωχη εβαλεν λεπτα δυο ο εστιν κοδραντης kai elthoysa mia chēra ptōchē ebalen lepta dyo o estin kodrantēs
43 και προσκαλεσαμενος τους μαθητας αυτου λεγει αυτοις αμην λεγω υμιν οτι η χηρα αυτη η πτωχη πλειον παντων βεβληκεν των βαλοντων εις το γαζοφυλακιον kai proskalesamenos toys mathētas aytoy legei aytois amēn legō ymin oti ē chēra aytē ē ptōchē pleion pantōn beblēken tōn balontōn eis to gazophylakion
44 παντες γαρ εκ του περισσευοντος αυτοις εβαλον αυτη δε εκ της υστερησεως αυτης παντα οσα ειχεν εβαλεν ολον τον βιον αυτης pantes gar ek toy perisseyontos aytois ebalon aytē de ek tēs ysterēseōs aytēs panta osa eichen ebalen olon ton bion aytēs