1 χριστου ουν παθοντος υπερ ημων σαρκι και υμεις την αυτην εννοιαν οπλισασθε οτι ο παθων εν σαρκι πεπαυται αμαρτιας christoy oyn pathontos yper ēmōn sarki kai ymeis tēn aytēn ennoian oplisasthe oti o pathōn en sarki pepaytai amartias
2 εις το μηκετι ανθρωπων επιθυμιαις αλλα θεληματι θεου τον επιλοιπον εν σαρκι βιωσαι χρονον eis to mēketi anthrōpōn epithymiais alla thelēmati theoy ton epiloipon en sarki biōsai chronon
3 αρκετος γαρ ημιν ο παρεληλυθως χρονος του βιου το θελημα των εθνων κατεργασασθαι πεπορευμενους εν ασελγειαις επιθυμιαις οινοφλυγιαις κωμοις ποτοις και αθεμιτοις ειδωλολατρειαις arketos gar ēmin o parelēlythōs chronos toy bioy to thelēma tōn ethnōn katergasasthai peporeymenoys en aselgeiais epithymiais oinophlygiais kōmois potois kai athemitois eidōlolatreiais
4 εν ω ξενιζονται μη συντρεχοντων υμων εις την αυτην της ασωτιας αναχυσιν βλασφημουντες en ō xenizontai mē syntrechontōn ymōn eis tēn aytēn tēs asōtias anachysin blasphēmoyntes
5 οι αποδωσουσιν λογον τω ετοιμως εχοντι κριναι ζωντας και νεκρους oi apodōsoysin logon tō etoimōs echonti krinai zōntas kai nekroys
6 εις τουτο γαρ και νεκροις ευηγγελισθη ινα κριθωσιν μεν κατα ανθρωπους σαρκι ζωσιν δε κατα θεον πνευματι eis toyto gar kai nekrois eyēggelisthē ina krithōsin men kata anthrōpoys sarki zōsin de kata theon pneymati
7 παντων δε το τελος ηγγικεν σωφρονησατε ουν και νηψατε εις τας προσευχας pantōn de to telos ēggiken sōphronēsate oyn kai nēpsate eis tas proseychas
8 προ παντων δε την εις εαυτους αγαπην εκτενη εχοντες οτι η αγαπη καλυψει πληθος αμαρτιων pro pantōn de tēn eis eaytoys agapēn ektenē echontes oti ē agapē kalypsei plēthos amartiōn
9 φιλοξενοι εις αλληλους ανευ γογγυσμων philoxenoi eis allēloys aney goggysmōn
10 εκαστος καθως ελαβεν χαρισμα εις εαυτους αυτο διακονουντες ως καλοι οικονομοι ποικιλης χαριτος θεου ekastos kathōs elaben charisma eis eaytoys ayto diakonoyntes ōs kaloi oikonomoi poikilēs charitos theoy
11 ει τις λαλει ως λογια θεου ει τις διακονει ως εξ ισχυος ης χορηγει ο θεος ινα εν πασιν δοξαζηται ο θεος δια ιησου χριστου ω εστιν η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων αμην ei tis lalei ōs logia theoy ei tis diakonei ōs ex ischyos ēs chorēgei o theos ina en pasin doxazētai o theos dia iēsoy christoy ō estin ē doxa kai to kratos eis toys aiōnas tōn aiōnōn amēn
12 αγαπητοι μη ξενιζεσθε τη εν υμιν πυρωσει προς πειρασμον υμιν γινομενη ως ξενου υμιν συμβαινοντος agapētoi mē xenizesthe tē en ymin pyrōsei pros peirasmon ymin ginomenē ōs xenoy ymin symbainontos
13 αλλα καθο κοινωνειτε τοις του χριστου παθημασιν χαιρετε ινα και εν τη αποκαλυψει της δοξης αυτου χαρητε αγαλλιωμενοι alla katho koinōneite tois toy christoy pathēmasin chairete ina kai en tē apokalypsei tēs doxēs aytoy charēte agalliōmenoi
14 ει ονειδιζεσθε εν ονοματι χριστου μακαριοι οτι το της δοξης και το του θεου πνευμα εφ υμας αναπαυεται κατα μεν αυτους βλασφημειται κατα δε υμας δοξαζεται ei oneidizesthe en onomati christoy makarioi oti to tēs doxēs kai to toy theoy pneyma eph ymas anapayetai kata men aytoys blasphēmeitai kata de ymas doxazetai
15 μη γαρ τις υμων πασχετω ως φονευς η κλεπτης η κακοποιος η ως αλλοτριοεπισκοπος mē gar tis ymōn paschetō ōs phoneys ē kleptēs ē kakopoios ē ōs allotrioepiskopos
16 ει δε ως χριστιανος μη αισχυνεσθω δοξαζετω δε τον θεον εν τω μερει τουτω ei de ōs christianos mē aischynesthō doxazetō de ton theon en tō merei toytō
17 οτι ο καιρος του αρξασθαι το κριμα απο του οικου του θεου ει δε πρωτον αφ ημων τι το τελος των απειθουντων τω του θεου ευαγγελιω oti o kairos toy arxasthai to krima apo toy oikoy toy theoy ei de prōton aph ēmōn ti to telos tōn apeithoyntōn tō toy theoy eyaggeliō
18 και ει ο δικαιος μολις σωζεται ο ασεβης και αμαρτωλος που φανειται kai ei o dikaios molis sōzetai o asebēs kai amartōlos poy phaneitai
19 ωστε και οι πασχοντες κατα το θελημα του θεου ως πιστω κτιστη παρατιθεσθωσαν τας ψυχας εαυτων εν αγαθοποιια ōste kai oi paschontes kata to thelēma toy theoy ōs pistō ktistē paratithesthōsan tas psychas eaytōn en agathopoiia