1 εν εκεινω τω καιρω επορευθη ο ιησους τοις σαββασιν δια των σποριμων οι δε μαθηται αυτου επεινασαν και ηρξαντο τιλλειν σταχυας και εσθιειν en ekeinō tō kairō eporeythē o iēsoys tois sabbasin dia tōn sporimōn oi de mathētai aytoy epeinasan kai ērxanto tillein stachyas kai esthiein
2 οι δε φαρισαιοι ιδοντες ειπον αυτω ιδου οι μαθηται σου ποιουσιν ο ουκ εξεστιν ποιειν εν σαββατω oi de pharisaioi idontes eipon aytō idoy oi mathētai soy poioysin o oyk exestin poiein en sabbatō
3 ο δε ειπεν αυτοις ουκ ανεγνωτε τι εποιησεν δαβιδ οτε επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου o de eipen aytois oyk anegnōte ti epoiēsen dabid ote epeinasen aytos kai oi met aytoy
4 πως εισηλθεν εις τον οικον του θεου και τους αρτους της προθεσεως εφαγεν ους ουκ εξον ην αυτω φαγειν ουδε τοις μετ αυτου ει μη τοις ιερευσιν μονοις pōs eisēlthen eis ton oikon toy theoy kai toys artoys tēs protheseōs ephagen oys oyk exon ēn aytō phagein oyde tois met aytoy ei mē tois iereysin monois
5 η ουκ ανεγνωτε εν τω νομω οτι τοις σαββασιν οι ιερεις εν τω ιερω το σαββατον βεβηλουσιν και αναιτιοι εισιν ē oyk anegnōte en tō nomō oti tois sabbasin oi iereis en tō ierō to sabbaton bebēloysin kai anaitioi eisin
6 λεγω δε υμιν οτι του ιερου μειζων εστιν ωδε legō de ymin oti toy ieroy meizōn estin ōde
7 ει δε εγνωκειτε τι εστιν ελεον θελω και ου θυσιαν ουκ αν κατεδικασατε τους αναιτιους ei de egnōkeite ti estin eleon thelō kai oy thysian oyk an katedikasate toys anaitioys
8 κυριος γαρ εστιν και του σαββατου ο υιος του ανθρωπου kyrios gar estin kai toy sabbatoy o yios toy anthrōpoy
9 και μεταβας εκειθεν ηλθεν εις την συναγωγην αυτων kai metabas ekeithen ēlthen eis tēn synagōgēn aytōn
10 και ιδου ανθρωπος ην την χειρα εχων ξηραν και επηρωτησαν αυτον λεγοντες ει εξεστιν τοις σαββασιν θεραπευειν ινα κατηγορησωσιν αυτου kai idoy anthrōpos ēn tēn cheira echōn xēran kai epērōtēsan ayton legontes ei exestin tois sabbasin therapeyein ina katēgorēsōsin aytoy
11 ο δε ειπεν αυτοις τις εσται εξ υμων ανθρωπος ος εξει προβατον εν και εαν εμπεση τουτο τοις σαββασιν εις βοθυνον ουχι κρατησει αυτο και εγερει o de eipen aytois tis estai ex ymōn anthrōpos os exei probaton en kai ean empesē toyto tois sabbasin eis bothynon oychi kratēsei ayto kai egerei
12 ποσω ουν διαφερει ανθρωπος προβατου ωστε εξεστιν τοις σαββασιν καλως ποιειν posō oyn diapherei anthrōpos probatoy ōste exestin tois sabbasin kalōs poiein
13 τοτε λεγει τω ανθρωπω εκτεινον την χειρα σου και εξετεινεν και αποκατεσταθη υγιης ως η αλλη tote legei tō anthrōpō ekteinon tēn cheira soy kai exeteinen kai apokatestathē ygiēs ōs ē allē
14 οι δε φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον κατ αυτου εξελθοντες οπως αυτον απολεσωσιν oi de pharisaioi symboylion elabon kat aytoy exelthontes opōs ayton apolesōsin
15 ο δε ιησους γνους ανεχωρησεν εκειθεν και ηκολουθησαν αυτω οχλοι πολλοι και εθεραπευσεν αυτους παντας o de iēsoys gnoys anechōrēsen ekeithen kai ēkoloythēsan aytō ochloi polloi kai etherapeysen aytoys pantas
16 και επετιμησεν αυτοις ινα μη φανερον αυτον ποιησωσιν kai epetimēsen aytois ina mē phaneron ayton poiēsōsin
17 οπως πληρωθη το ρηθεν δια ησαιου του προφητου λεγοντος opōs plērōthē to rēthen dia ēsaioy toy prophētoy legontos
18 ιδου ο παις μου ον ηρετισα ο αγαπητος μου εις ον ευδοκησεν η ψυχη μου θησω το πνευμα μου επ αυτον και κρισιν τοις εθνεσιν απαγγελει idoy o pais moy on ēretisa o agapētos moy eis on eydokēsen ē psychē moy thēsō to pneyma moy ep ayton kai krisin tois ethnesin apaggelei
19 ουκ ερισει ουδε κραυγασει ουδε ακουσει τις εν ταις πλατειαις την φωνην αυτου oyk erisei oyde kraygasei oyde akoysei tis en tais plateiais tēn phōnēn aytoy
20 καλαμον συντετριμμενον ου κατεαξει και λινον τυφομενον ου σβεσει εως αν εκβαλη εις νικος την κρισιν kalamon syntetrimmenon oy kateaxei kai linon typhomenon oy sbesei eōs an ekbalē eis nikos tēn krisin
21 και εν τω ονοματι αυτου εθνη ελπιουσιν kai en tō onomati aytoy ethnē elpioysin
22 τοτε προσηνεχθη αυτω δαιμονιζομενος τυφλος και κωφος και εθεραπευσεν αυτον ωστε τον τυφλον και κωφον και λαλειν και βλεπειν tote prosēnechthē aytō daimonizomenos typhlos kai kōphos kai etherapeysen ayton ōste ton typhlon kai kōphon kai lalein kai blepein
23 και εξισταντο παντες οι οχλοι και ελεγον μητι ουτος εστιν ο υιος δαβιδ kai existanto pantes oi ochloi kai elegon mēti oytos estin o yios dabid
24 οι δε φαρισαιοι ακουσαντες ειπον ουτος ουκ εκβαλλει τα δαιμονια ει μη εν τω βεελζεβουλ αρχοντι των δαιμονιων oi de pharisaioi akoysantes eipon oytos oyk ekballei ta daimonia ei mē en tō beelzeboyl archonti tōn daimoniōn
25 ειδως δε ο ιησους τας ενθυμησεις αυτων ειπεν αυτοις πασα βασιλεια μερισθεισα καθ εαυτης ερημουται και πασα πολις η οικια μερισθεισα καθ εαυτης ου σταθησεται eidōs de o iēsoys tas enthymēseis aytōn eipen aytois pasa basileia meristheisa kath eaytēs erēmoytai kai pasa polis ē oikia meristheisa kath eaytēs oy stathēsetai
26 και ει ο σατανας τον σαταναν εκβαλλει εφ εαυτον εμερισθη πως ουν σταθησεται η βασιλεια αυτου kai ei o satanas ton satanan ekballei eph eayton emeristhē pōs oyn stathēsetai ē basileia aytoy
27 και ει εγω εν βεελζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουσιν δια τουτο αυτοι υμων εσονται κριται kai ei egō en beelzeboyl ekballō ta daimonia oi yioi ymōn en tini ekballoysin dia toyto aytoi ymōn esontai kritai
28 ει δε εγω εν πνευματι θεου εκβαλλω τα δαιμονια αρα εφθασεν εφ υμας η βασιλεια του θεου ei de egō en pneymati theoy ekballō ta daimonia ara ephthasen eph ymas ē basileia toy theoy
29 η πως δυναται τις εισελθειν εις την οικιαν του ισχυρου και τα σκευη αυτου διαρπασαι εαν μη πρωτον δηση τον ισχυρον και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει ē pōs dynatai tis eiselthein eis tēn oikian toy ischyroy kai ta skeyē aytoy diarpasai ean mē prōton dēsē ton ischyron kai tote tēn oikian aytoy diarpasei
30 ο μη ων μετ εμου κατ εμου εστιν και ο μη συναγων μετ εμου σκορπιζει o mē ōn met emoy kat emoy estin kai o mē synagōn met emoy skorpizei
31 δια τουτο λεγω υμιν πασα αμαρτια και βλασφημια αφεθησεται τοις ανθρωποις η δε του πνευματος βλασφημια ουκ αφεθησεται τοις ανθρωποις dia toyto legō ymin pasa amartia kai blasphēmia aphethēsetai tois anthrōpois ē de toy pneymatos blasphēmia oyk aphethēsetai tois anthrōpois
32 και ος αν ειπη λογον κατα του υιου του ανθρωπου αφεθησεται αυτω ος δ αν ειπη κατα του πνευματος του αγιου ουκ αφεθησεται αυτω ουτε εν τουτω τω αιωνι ουτε εν τω μελλοντι kai os an eipē logon kata toy yioy toy anthrōpoy aphethēsetai aytō os d an eipē kata toy pneymatos toy agioy oyk aphethēsetai aytō oyte en toytō tō aiōni oyte en tō mellonti
33 η ποιησατε το δενδρον καλον και τον καρπον αυτου καλον η ποιησατε το δενδρον σαπρον και τον καρπον αυτου σαπρον εκ γαρ του καρπου το δενδρον γινωσκεται ē poiēsate to dendron kalon kai ton karpon aytoy kalon ē poiēsate to dendron sapron kai ton karpon aytoy sapron ek gar toy karpoy to dendron ginōsketai
34 γεννηματα εχιδνων πως δυνασθε αγαθα λαλειν πονηροι οντες εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας το στομα λαλει gennēmata echidnōn pōs dynasthe agatha lalein ponēroi ontes ek gar toy perisseymatos tēs kardias to stoma lalei
35 ο αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου της καρδιας εκβαλλει τα αγαθα και ο πονηρος ανθρωπος εκ του πονηρου θησαυρου εκβαλλει πονηρα o agathos anthrōpos ek toy agathoy thēsayroy tēs kardias ekballei ta agatha kai o ponēros anthrōpos ek toy ponēroy thēsayroy ekballei ponēra
36 λεγω δε υμιν οτι παν ρημα αργον ο εαν λαλησωσιν οι ανθρωποι αποδωσουσιν περι αυτου λογον εν ημερα κρισεως legō de ymin oti pan rēma argon o ean lalēsōsin oi anthrōpoi apodōsoysin peri aytoy logon en ēmera kriseōs
37 εκ γαρ των λογων σου δικαιωθηση και εκ των λογων σου καταδικασθηση ek gar tōn logōn soy dikaiōthēsē kai ek tōn logōn soy katadikasthēsē
38 τοτε απεκριθησαν τινες των γραμματεων και φαρισαιων λεγοντες διδασκαλε θελομεν απο σου σημειον ιδειν tote apekrithēsan tines tōn grammateōn kai pharisaiōn legontes didaskale thelomen apo soy sēmeion idein
39 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις γενεα πονηρα και μοιχαλις σημειον επιζητει και σημειον ου δοθησεται αυτη ει μη το σημειον ιωνα του προφητου o de apokritheis eipen aytois genea ponēra kai moichalis sēmeion epizētei kai sēmeion oy dothēsetai aytē ei mē to sēmeion iōna toy prophētoy
40 ωσπερ γαρ ην ιωνας εν τη κοιλια του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας ουτως εσται ο υιος του ανθρωπου εν τη καρδια της γης τρεις ημερας και τρεις νυκτας ōsper gar ēn iōnas en tē koilia toy kētoys treis ēmeras kai treis nyktas oytōs estai o yios toy anthrōpoy en tē kardia tēs gēs treis ēmeras kai treis nyktas
41 ανδρες νινευιται αναστησονται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε andres nineyitai anastēsontai en tē krisei meta tēs geneas taytēs kai katakrinoysin aytēn oti metenoēsan eis to kērygma iōna kai idoy pleion iōna ōde
42 βασιλισσα νοτου εγερθησεται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινει αυτην οτι ηλθεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοφιαν σολομωντος και ιδου πλειον σολομωντος ωδε basilissa notoy egerthēsetai en tē krisei meta tēs geneas taytēs kai katakrinei aytēn oti ēlthen ek tōn peratōn tēs gēs akoysai tēn sophian solomōntos kai idoy pleion solomōntos ōde
43 οταν δε το ακαθαρτον πνευμα εξελθη απο του ανθρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυσιν και ουχ ευρισκει otan de to akatharton pneyma exelthē apo toy anthrōpoy dierchetai di anydrōn topōn zētoyn anapaysin kai oych eyriskei
44 τοτε λεγει επιστρεψω εις τον οικον μου οθεν εξηλθον και ελθον ευρισκει σχολαζοντα σεσαρωμενον και κεκοσμημενον tote legei epistrepsō eis ton oikon moy othen exēlthon kai elthon eyriskei scholazonta sesarōmenon kai kekosmēmenon
45 τοτε πορευεται και παραλαμβανει μεθ εαυτου επτα ετερα πνευματα πονηροτερα εαυτου και εισελθοντα κατοικει εκει και γινεται τα εσχατα του ανθρωπου εκεινου χειρονα των πρωτων ουτως εσται και τη γενεα ταυτη τη πονηρα tote poreyetai kai paralambanei meth eaytoy epta etera pneymata ponērotera eaytoy kai eiselthonta katoikei ekei kai ginetai ta eschata toy anthrōpoy ekeinoy cheirona tōn prōtōn oytōs estai kai tē genea taytē tē ponēra
46 ετι δε αυτου λαλουντος τοις οχλοις ιδου η μητηρ και οι αδελφοι αυτου ειστηκεισαν εξω ζητουντες αυτω λαλησαι eti de aytoy laloyntos tois ochlois idoy ē mētēr kai oi adelphoi aytoy eistēkeisan exō zētoyntes aytō lalēsai
47 ειπεν δε τις αυτω ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εξω εστηκασιν ζητουντες σοι λαλησαι eipen de tis aytō idoy ē mētēr soy kai oi adelphoi soy exō estēkasin zētoyntes soi lalēsai
48 ο δε αποκριθεις ειπεν τω ειποντι αυτω τις εστιν η μητηρ μου και τινες εισιν οι αδελφοι μου o de apokritheis eipen tō eiponti aytō tis estin ē mētēr moy kai tines eisin oi adelphoi moy
49 και εκτεινας την χειρα αυτου επι τους μαθητας αυτου ειπεν ιδου η μητηρ μου και οι αδελφοι μου kai ekteinas tēn cheira aytoy epi toys mathētas aytoy eipen idoy ē mētēr moy kai oi adelphoi moy
50 οστις γαρ αν ποιηση το θελημα του πατρος μου του εν ουρανοις αυτος μου αδελφος και αδελφη και μητηρ εστιν ostis gar an poiēsē to thelēma toy patros moy toy en oyranois aytos moy adelphos kai adelphē kai mētēr estin