1 ην δε το πασχα και τα αζυμα μετα δυο ημερας και εζητουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις πως αυτον εν δολω κρατησαντες αποκτεινωσιν ēn de to pascha kai ta azyma meta dyo ēmeras kai ezētoyn oi archiereis kai oi grammateis pōs ayton en dolō kratēsantes apokteinōsin
2 ελεγον δε μη εν τη εορτη μηποτε θορυβος εσται του λαου elegon de mē en tē eortē mēpote thorybos estai toy laoy
3 και οντος αυτου εν βηθανια εν τη οικια σιμωνος του λεπρου κατακειμενου αυτου ηλθεν γυνη εχουσα αλαβαστρον μυρου ναρδου πιστικης πολυτελους και συντριψασα το αλαβαστρον κατεχεεν αυτου κατα της κεφαλης kai ontos aytoy en bēthania en tē oikia simōnos toy leproy katakeimenoy aytoy ēlthen gynē echoysa alabastron myroy nardoy pistikēs polyteloys kai syntripsasa to alabastron katecheen aytoy kata tēs kephalēs
4 ησαν δε τινες αγανακτουντες προς εαυτους και λεγοντες εις τι η απωλεια αυτη του μυρου γεγονεν ēsan de tines aganaktoyntes pros eaytoys kai legontes eis ti ē apōleia aytē toy myroy gegonen
5 ηδυνατο γαρ τουτο πραθηναι επανω τριακοσιων δηναριων και δοθηναι τοις πτωχοις και ενεβριμωντο αυτη ēdynato gar toyto prathēnai epanō triakosiōn dēnariōn kai dothēnai tois ptōchois kai enebrimōnto aytē
6 ο δε ιησους ειπεν αφετε αυτην τι αυτη κοπους παρεχετε καλον εργον ειργασατο εις εμε o de iēsoys eipen aphete aytēn ti aytē kopoys parechete kalon ergon eirgasato eis eme
7 παντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεθ εαυτων και οταν θελητε δυνασθε αυτους ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχετε pantote gar toys ptōchoys echete meth eaytōn kai otan thelēte dynasthe aytoys ey poiēsai eme de oy pantote echete
8 ο ειχεν αυτη εποιησεν προελαβεν μυρισαι μου το σωμα εις τον ενταφιασμον o eichen aytē epoiēsen proelaben myrisai moy to sōma eis ton entaphiasmon
9 αμην λεγω υμιν οπου αν κηρυχθη το ευαγγελιον τουτο εις ολον τον κοσμον και ο εποιησεν αυτη λαληθησεται εις μνημοσυνον αυτης amēn legō ymin opoy an kērychthē to eyaggelion toyto eis olon ton kosmon kai o epoiēsen aytē lalēthēsetai eis mnēmosynon aytēs
10 και ο ιουδας ο ισκαριωτης εις των δωδεκα απηλθεν προς τους αρχιερεις ινα παραδω αυτον αυτοις kai o ioydas o iskariōtēs eis tōn dōdeka apēlthen pros toys archiereis ina paradō ayton aytois
11 οι δε ακουσαντες εχαρησαν και επηγγειλαντο αυτω αργυριον δουναι και εζητει πως ευκαιρως αυτον παραδω oi de akoysantes echarēsan kai epēggeilanto aytō argyrion doynai kai ezētei pōs eykairōs ayton paradō
12 και τη πρωτη ημερα των αζυμων οτε το πασχα εθυον λεγουσιν αυτω οι μαθηται αυτου που θελεις απελθοντες ετοιμασωμεν ινα φαγης το πασχα kai tē prōtē ēmera tōn azymōn ote to pascha ethyon legoysin aytō oi mathētai aytoy poy theleis apelthontes etoimasōmen ina phagēs to pascha
13 και αποστελλει δυο των μαθητων αυτου και λεγει αυτοις υπαγετε εις την πολιν και απαντησει υμιν ανθρωπος κεραμιον υδατος βασταζων ακολουθησατε αυτω kai apostellei dyo tōn mathētōn aytoy kai legei aytois ypagete eis tēn polin kai apantēsei ymin anthrōpos keramion ydatos bastazōn akoloythēsate aytō
14 και οπου εαν εισελθη ειπατε τω οικοδεσποτη οτι ο διδασκαλος λεγει που εστιν το καταλυμα οπου το πασχα μετα των μαθητων μου φαγω kai opoy ean eiselthē eipate tō oikodespotē oti o didaskalos legei poy estin to katalyma opoy to pascha meta tōn mathētōn moy phagō
15 και αυτος υμιν δειξει ανωγεον μεγα εστρωμενον ετοιμον εκει ετοιμασατε ημιν kai aytos ymin deixei anōgeon mega estrōmenon etoimon ekei etoimasate ēmin
16 και εξηλθον οι μαθηται αυτου και ηλθον εις την πολιν και ευρον καθως ειπεν αυτοις και ητοιμασαν το πασχα kai exēlthon oi mathētai aytoy kai ēlthon eis tēn polin kai eyron kathōs eipen aytois kai ētoimasan to pascha
17 και οψιας γενομενης ερχεται μετα των δωδεκα kai opsias genomenēs erchetai meta tōn dōdeka
18 και ανακειμενων αυτων και εσθιοντων ειπεν ο ιησους αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με ο εσθιων μετ εμου kai anakeimenōn aytōn kai esthiontōn eipen o iēsoys amēn legō ymin oti eis ex ymōn paradōsei me o esthiōn met emoy
19 οι δε ηρξαντο λυπεισθαι και λεγειν αυτω εις καθ εις μητι εγω και αλλος μητι εγω oi de ērxanto lypeisthai kai legein aytō eis kath eis mēti egō kai allos mēti egō
20 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις εις εκ των δωδεκα ο εμβαπτομενος μετ εμου εις το τρυβλιον o de apokritheis eipen aytois eis ek tōn dōdeka o embaptomenos met emoy eis to tryblion
21 ο μεν υιος του ανθρωπου υπαγει καθως γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω ανθρωπω εκεινω δι ου ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανθρωπος εκεινος o men yios toy anthrōpoy ypagei kathōs gegraptai peri aytoy oyai de tō anthrōpō ekeinō di oy o yios toy anthrōpoy paradidotai kalon ēn aytō ei oyk egennēthē o anthrōpos ekeinos
22 και εσθιοντων αυτων λαβων ο ιησους αρτον ευλογησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις και ειπεν λαβετε φαγετε τουτο εστιν το σωμα μου kai esthiontōn aytōn labōn o iēsoys arton eylogēsas eklasen kai edōken aytois kai eipen labete phagete toyto estin to sōma moy
23 και λαβων το ποτηριον ευχαριστησας εδωκεν αυτοις και επιον εξ αυτου παντες kai labōn to potērion eycharistēsas edōken aytois kai epion ex aytoy pantes
24 και ειπεν αυτοις τουτο εστιν το αιμα μου το της καινης διαθηκης το περι πολλων εκχυνομενον kai eipen aytois toyto estin to aima moy to tēs kainēs diathēkēs to peri pollōn ekchynomenon
25 αμην λεγω υμιν οτι ουκετι ου μη πιω εκ του γεννηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω καινον εν τη βασιλεια του θεου amēn legō ymin oti oyketi oy mē piō ek toy gennēmatos tēs ampeloy eōs tēs ēmeras ekeinēs otan ayto pinō kainon en tē basileia toy theoy
26 και υμνησαντες εξηλθον εις το ορος των ελαιων kai ymnēsantes exēlthon eis to oros tōn elaiōn
27 και λεγει αυτοις ο ιησους οτι παντες σκανδαλισθησεσθε εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη οτι γεγραπται παταξω τον ποιμενα και διασκορπισθησεται τα προβατα kai legei aytois o iēsoys oti pantes skandalisthēsesthe en emoi en tē nykti taytē oti gegraptai pataxō ton poimena kai diaskorpisthēsetai ta probata
28 αλλα μετα το εγερθηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν alla meta to egerthēnai me proaxō ymas eis tēn galilaian
29 ο δε πετρος εφη αυτω και ει παντες σκανδαλισθησονται αλλ ουκ εγω o de petros ephē aytō kai ei pantes skandalisthēsontai all oyk egō
30 και λεγει αυτω ο ιησους αμην λεγω σοι οτι σημερον εν τη νυκτι ταυτη πριν η δις αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με kai legei aytō o iēsoys amēn legō soi oti sēmeron en tē nykti taytē prin ē dis alektora phōnēsai tris aparnēsē me
31 ο δε εκ περισσου ελεγεν μαλλον εαν με δεη συναποθανειν σοι ου μη σε απαρνησομαι ωσαυτως δε και παντες ελεγον o de ek perissoy elegen mallon ean me deē synapothanein soi oy mē se aparnēsomai ōsaytōs de kai pantes elegon
32 και ερχονται εις χωριον ου το ονομα γεθσημανη και λεγει τοις μαθηταις αυτου καθισατε ωδε εως προσευξωμαι kai erchontai eis chōrion oy to onoma gethsēmanē kai legei tois mathētais aytoy kathisate ōde eōs proseyxōmai
33 και παραλαμβανει τον πετρον και τον ιακωβον και ιωαννην μεθ εαυτου και ηρξατο εκθαμβεισθαι και αδημονειν kai paralambanei ton petron kai ton iakōbon kai iōannēn meth eaytoy kai ērxato ekthambeisthai kai adēmonein
34 και λεγει αυτοις περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως θανατου μεινατε ωδε και γρηγορειτε kai legei aytois perilypos estin ē psychē moy eōs thanatoy meinate ōde kai grēgoreite
35 και προελθων μικρον επεσεν επι της γης και προσηυχετο ινα ει δυνατον εστιν παρελθη απ αυτου η ωρα kai proelthōn mikron epesen epi tēs gēs kai prosēycheto ina ei dynaton estin parelthē ap aytoy ē ōra
36 και ελεγεν αββα ο πατηρ παντα δυνατα σοι παρενεγκε το ποτηριον απ εμου τουτο αλλ ου τι εγω θελω αλλα τι συ kai elegen abba o patēr panta dynata soi parenegke to potērion ap emoy toyto all oy ti egō thelō alla ti sy
37 και ερχεται και ευρισκει αυτους καθευδοντας και λεγει τω πετρω σιμων καθευδεις ουκ ισχυσας μιαν ωραν γρηγορησαι kai erchetai kai eyriskei aytoys katheydontas kai legei tō petrō simōn katheydeis oyk ischysas mian ōran grēgorēsai
38 γρηγορειτε και προσευχεσθε ινα μη εισελθητε εις πειρασμον το μεν πνευμα προθυμον η δε σαρξ ασθενης grēgoreite kai proseychesthe ina mē eiselthēte eis peirasmon to men pneyma prothymon ē de sarx asthenēs
39 και παλιν απελθων προσηυξατο τον αυτον λογον ειπων kai palin apelthōn prosēyxato ton ayton logon eipōn
40 και υποστρεψας ευρεν αυτους παλιν καθευδοντας ησαν γαρ οι οφθαλμοι αυτων βεβαρημενοι και ουκ ηδεισαν τι αυτω αποκριθωσιν kai ypostrepsas eyren aytoys palin katheydontas ēsan gar oi ophthalmoi aytōn bebarēmenoi kai oyk ēdeisan ti aytō apokrithōsin
41 και ερχεται το τριτον και λεγει αυτοις καθευδετε το λοιπον και αναπαυεσθε απεχει ηλθεν η ωρα ιδου παραδιδοται ο υιος του ανθρωπου εις τας χειρας των αμαρτωλων kai erchetai to triton kai legei aytois katheydete to loipon kai anapayesthe apechei ēlthen ē ōra idoy paradidotai o yios toy anthrōpoy eis tas cheiras tōn amartōlōn
42 εγειρεσθε αγωμεν ιδου ο παραδιδους με ηγγικεν egeiresthe agōmen idoy o paradidoys me ēggiken
43 και ευθεως ετι αυτου λαλουντος παραγινεται ιουδας εις ων των δωδεκα και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων παρα των αρχιερεων και των γραμματεων και των πρεσβυτερων kai eytheōs eti aytoy laloyntos paraginetai ioydas eis ōn tōn dōdeka kai met aytoy ochlos polys meta machairōn kai xylōn para tōn archiereōn kai tōn grammateōn kai tōn presbyterōn
44 δεδωκει δε ο παραδιδους αυτον συσσημον αυτοις λεγων ον αν φιλησω αυτος εστιν κρατησατε αυτον και απαγαγετε ασφαλως dedōkei de o paradidoys ayton syssēmon aytois legōn on an philēsō aytos estin kratēsate ayton kai apagagete asphalōs
45 και ελθων ευθεως προσελθων αυτω λεγει ραββι ραββι και κατεφιλησεν αυτον kai elthōn eytheōs proselthōn aytō legei rabbi rabbi kai katephilēsen ayton
46 οι δε επεβαλον επ αυτον τας χειρας αυτων και εκρατησαν αυτον oi de epebalon ep ayton tas cheiras aytōn kai ekratēsan ayton
47 εις δε τις των παρεστηκοτων σπασαμενος την μαχαιραν επαισεν τον δουλον του αρχιερεως και αφειλεν αυτου το ωτιον eis de tis tōn parestēkotōn spasamenos tēn machairan epaisen ton doylon toy archiereōs kai apheilen aytoy to ōtion
48 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις ως επι ληστην εξηλθετε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με kai apokritheis o iēsoys eipen aytois ōs epi lēstēn exēlthete meta machairōn kai xylōn syllabein me
49 καθ ημεραν ημην προς υμας εν τω ιερω διδασκων και ουκ εκρατησατε με αλλ ινα πληρωθωσιν αι γραφαι kath ēmeran ēmēn pros ymas en tō ierō didaskōn kai oyk ekratēsate me all ina plērōthōsin ai graphai
50 και αφεντες αυτον παντες εφυγον kai aphentes ayton pantes ephygon
51 και εις τις νεανισκος ηκολουθει αυτω περιβεβλημενος σινδονα επι γυμνου και κρατουσιν αυτον οι νεανισκοι kai eis tis neaniskos ēkoloythei aytō peribeblēmenos sindona epi gymnoy kai kratoysin ayton oi neaniskoi
52 ο δε καταλιπων την σινδονα γυμνος εφυγεν απ αυτων o de katalipōn tēn sindona gymnos ephygen ap aytōn
53 και απηγαγον τον ιησουν προς τον αρχιερεα και συνερχονται αυτω παντες οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και οι γραμματεις kai apēgagon ton iēsoyn pros ton archierea kai synerchontai aytō pantes oi archiereis kai oi presbyteroi kai oi grammateis
54 και ο πετρος απο μακροθεν ηκολουθησεν αυτω εως εσω εις την αυλην του αρχιερεως και ην συγκαθημενος μετα των υπηρετων και θερμαινομενος προς το φως kai o petros apo makrothen ēkoloythēsen aytō eōs esō eis tēn aylēn toy archiereōs kai ēn sygkathēmenos meta tōn ypēretōn kai thermainomenos pros to phōs
55 οι δε αρχιερεις και ολον το συνεδριον εζητουν κατα του ιησου μαρτυριαν εις το θανατωσαι αυτον και ουχ ευρισκον oi de archiereis kai olon to synedrion ezētoyn kata toy iēsoy martyrian eis to thanatōsai ayton kai oych eyriskon
56 πολλοι γαρ εψευδομαρτυρουν κατ αυτου και ισαι αι μαρτυριαι ουκ ησαν polloi gar epseydomartyroyn kat aytoy kai isai ai martyriai oyk ēsan
57 και τινες ανασταντες εψευδομαρτυρουν κατ αυτου λεγοντες kai tines anastantes epseydomartyroyn kat aytoy legontes
58 οτι ημεις ηκουσαμεν αυτου λεγοντος οτι εγω καταλυσω τον ναον τουτον τον χειροποιητον και δια τριων ημερων αλλον αχειροποιητον οικοδομησω oti ēmeis ēkoysamen aytoy legontos oti egō katalysō ton naon toyton ton cheiropoiēton kai dia triōn ēmerōn allon acheiropoiēton oikodomēsō
59 και ουδε ουτως ιση ην η μαρτυρια αυτων kai oyde oytōs isē ēn ē martyria aytōn
60 και αναστας ο αρχιερευς εις το μεσον επηρωτησεν τον ιησουν λεγων ουκ αποκρινη ουδεν τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν kai anastas o archiereys eis to meson epērōtēsen ton iēsoyn legōn oyk apokrinē oyden ti oytoi soy katamartyroysin
61 ο δε εσιωπα και ουδεν απεκρινατο παλιν ο αρχιερευς επηρωτα αυτον και λεγει αυτω συ ει ο χριστος ο υιος του ευλογητου o de esiōpa kai oyden apekrinato palin o archiereys epērōta ayton kai legei aytō sy ei o christos o yios toy eylogētoy
62 ο δε ιησους ειπεν εγω ειμι και οψεσθε τον υιον του ανθρωπου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον μετα των νεφελων του ουρανου o de iēsoys eipen egō eimi kai opsesthe ton yion toy anthrōpoy kathēmenon ek dexiōn tēs dynameōs kai erchomenon meta tōn nephelōn toy oyranoy
63 ο δε αρχιερευς διαρρηξας τους χιτωνας αυτου λεγει τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων o de archiereys diarrēxas toys chitōnas aytoy legei ti eti chreian echomen martyrōn
64 ηκουσατε της βλασφημιας τι υμιν φαινεται οι δε παντες κατεκριναν αυτον ειναι ενοχον θανατου ēkoysate tēs blasphēmias ti ymin phainetai oi de pantes katekrinan ayton einai enochon thanatoy
65 και ηρξαντο τινες εμπτυειν αυτω και περικαλυπτειν το προσωπον αυτου και κολαφιζειν αυτον και λεγειν αυτω προφητευσον και οι υπηρεται ραπισμασιν αυτον εβαλλον kai ērxanto tines emptyein aytō kai perikalyptein to prosōpon aytoy kai kolaphizein ayton kai legein aytō prophēteyson kai oi ypēretai rapismasin ayton eballon
66 και οντος του πετρου εν τη αυλη κατω ερχεται μια των παιδισκων του αρχιερεως kai ontos toy petroy en tē aylē katō erchetai mia tōn paidiskōn toy archiereōs
67 και ιδουσα τον πετρον θερμαινομενον εμβλεψασα αυτω λεγει και συ μετα του ναζαρηνου ιησου ησθα kai idoysa ton petron thermainomenon emblepsasa aytō legei kai sy meta toy nazarēnoy iēsoy ēstha
68 ο δε ηρνησατο λεγων ουκ οιδα ουδε επισταμαι τι συ λεγεις και εξηλθεν εξω εις το προαυλιον και αλεκτωρ εφωνησεν o de ērnēsato legōn oyk oida oyde epistamai ti sy legeis kai exēlthen exō eis to proaylion kai alektōr ephōnēsen
69 και η παιδισκη ιδουσα αυτον παλιν ηρξατο λεγειν τοις παρεστηκοσιν οτι ουτος εξ αυτων εστιν kai ē paidiskē idoysa ayton palin ērxato legein tois parestēkosin oti oytos ex aytōn estin
70 ο δε παλιν ηρνειτο και μετα μικρον παλιν οι παρεστωτες ελεγον τω πετρω αληθως εξ αυτων ει και γαρ γαλιλαιος ει και η λαλια σου ομοιαζει o de palin ērneito kai meta mikron palin oi parestōtes elegon tō petrō alēthōs ex aytōn ei kai gar galilaios ei kai ē lalia soy omoiazei
71 ο δε ηρξατο αναθεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον τουτον ον λεγετε o de ērxato anathematizein kai omnyein oti oyk oida ton anthrōpon toyton on legete
72 και εκ δευτερου αλεκτωρ εφωνησεν και ανεμνησθη ο πετρος του ρηματος ου ειπεν αυτω ο ιησους οτι πριν αλεκτορα φωνησαι δις απαρνηση με τρις και επιβαλων εκλαιεν kai ek deyteroy alektōr ephōnēsen kai anemnēsthē o petros toy rēmatos oy eipen aytō o iēsoys oti prin alektora phōnēsai dis aparnēsē me tris kai epibalōn eklaien