Marc 3

¹ και εισηλθεν παλιν εις την συναγωγην και ην εκει ανθρωπος εξηραμμενην εχων την χειρα kai eisēlthen palin eis tēn synagōgēn kai ēn ekei anthrōpos exērammenēn echōn tēn cheira

² και παρετηρουν αυτον ει τοις σαββασιν θεραπευσει αυτον ινα κατηγορησωσιν αυτου kai paretēroyn ayton ei tois sabbasin therapeysei ayton ina katēgorēsōsin aytoy

³ και λεγει τω ανθρωπω τω εξηραμμενην εχοντι την χειρα εγειραι εις το μεσον kai legei tō anthrōpō tō exērammenēn echonti tēn cheira egeirai eis to meson

⁴ και λεγει αυτοις εξεστιν τοις σαββασιν αγαθοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η αποκτειναι οι δε εσιωπων kai legei aytois exestin tois sabbasin agathopoiēsai ē kakopoiēsai psychēn sōsai ē apokteinai oi de esiōpōn

⁵ και περιβλεψαμενος αυτους μετ οργης συλλυπουμενος επι τη πωρωσει της καρδιας αυτων λεγει τω ανθρωπω εκτεινον την χειρα σου και εξετεινεν και αποκατεσταθη η χειρ αυτου υγιης ως η αλλη kai periblepsamenos aytoys met orgēs syllypoymenos epi tē pōrōsei tēs kardias aytōn legei tō anthrōpō ekteinon tēn cheira soy kai exeteinen kai apokatestathē ē cheir aytoy ygiēs ōs ē allē

⁶ και εξελθοντες οι φαρισαιοι ευθεως μετα των ηρωδιανων συμβουλιον εποιουν κατ αυτου οπως αυτον απολεσωσιν kai exelthontes oi pharisaioi eytheōs meta tōn ērōdianōn symboylion epoioyn kat aytoy opōs ayton apolesōsin

⁷ και ο ιησους ανεχωρησεν μετα των μαθητων αυτου προς την θαλασσαν και πολυ πληθος απο της γαλιλαιας ηκολουθησαν αυτω και απο της ιουδαιας kai o iēsoys anechōrēsen meta tōn mathētōn aytoy pros tēn thalassan kai poly plēthos apo tēs galilaias ēkoloythēsan aytō kai apo tēs ioydaias

⁸ και απο ιεροσολυμων και απο της ιδουμαιας και περαν του ιορδανου και οι περι τυρον και σιδωνα πληθος πολυ ακουσαντες οσα εποιει ηλθον προς αυτον kai apo ierosolymōn kai apo tēs idoymaias kai peran toy iordanoy kai oi peri tyron kai sidōna plēthos poly akoysantes osa epoiei ēlthon pros ayton

⁹ και ειπεν τοις μαθηταις αυτου ινα πλοιαριον προσκαρτερη αυτω δια τον οχλον ινα μη θλιβωσιν αυτον kai eipen tois mathētais aytoy ina ploiarion proskarterē aytō dia ton ochlon ina mē thlibōsin ayton

¹⁰ πολλους γαρ εθεραπευσεν ωστε επιπιπτειν αυτω ινα αυτου αψωνται οσοι ειχον μαστιγας polloys gar etherapeysen ōste epipiptein aytō ina aytoy apsōntai osoi eichon mastigas

¹¹ και τα πνευματα τα ακαθαρτα οταν αυτον εθεωρει προσεπιπτεν αυτω και εκραζεν λεγοντα οτι συ ει ο υιος του θεου kai ta pneymata ta akatharta otan ayton etheōrei prosepipten aytō kai ekrazen legonta oti sy ei o yios toy theoy

¹² και πολλα επετιμα αυτοις ινα μη αυτον φανερον ποιησωσιν kai polla epetima aytois ina mē ayton phaneron poiēsōsin

¹³ και αναβαινει εις το ορος και προσκαλειται ους ηθελεν αυτος και απηλθον προς αυτον kai anabainei eis to oros kai proskaleitai oys ēthelen aytos kai apēlthon pros ayton

¹⁴ και εποιησεν δωδεκα ινα ωσιν μετ αυτου και ινα αποστελλη αυτους κηρυσσειν kai epoiēsen dōdeka ina ōsin met aytoy kai ina apostellē aytoys kēryssein

¹⁵ και εχειν εξουσιαν θεραπευειν τας νοσους και εκβαλλειν τα δαιμονια kai echein exoysian therapeyein tas nosoys kai ekballein ta daimonia

¹⁶ και επεθηκεν τω σιμωνι ονομα πετρον kai epethēken tō simōni onoma petron

¹⁷ και ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελφον του ιακωβου και επεθηκεν αυτοις ονοματα βοανεργες ο εστιν υιοι βροντης kai iakōbon ton toy zebedaioy kai iōannēn ton adelphon toy iakōboy kai epethēken aytois onomata boanerges o estin yioi brontēs

¹⁸ και ανδρεαν και φιλιππον και βαρθολομαιον και ματθαιον και θωμαν και ιακωβον τον του αλφαιου και θαδδαιον και σιμωνα τον κανανιτην kai andrean kai philippon kai bartholomaion kai matthaion kai thōman kai iakōbon ton toy alphaioy kai thaddaion kai simōna ton kananitēn

¹⁹ και ιουδαν ισκαριωτην ος και παρεδωκεν αυτον και ερχονται εις οικον kai ioydan iskariōtēn os kai paredōken ayton kai erchontai eis oikon

²⁰ και συνερχεται παλιν οχλος ωστε μη δυνασθαι αυτους μητε αρτον φαγειν kai synerchetai palin ochlos ōste mē dynasthai aytoys mēte arton phagein

²¹ και ακουσαντες οι παρ αυτου εξηλθον κρατησαι αυτον ελεγον γαρ οτι εξεστη kai akoysantes oi par aytoy exēlthon kratēsai ayton elegon gar oti exestē

²² και οι γραμματεις οι απο ιεροσολυμων καταβαντες ελεγον οτι βεελζεβουλ εχει και οτι εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια kai oi grammateis oi apo ierosolymōn katabantes elegon oti beelzeboyl echei kai oti en tō archonti tōn daimoniōn ekballei ta daimonia

²³ και προσκαλεσαμενος αυτους εν παραβολαις ελεγεν αυτοις πως δυναται σατανας σαταναν εκβαλλειν kai proskalesamenos aytoys en parabolais elegen aytois pōs dynatai satanas satanan ekballein

²⁴ και εαν βασιλεια εφ εαυτην μερισθη ου δυναται σταθηναι η βασιλεια εκεινη kai ean basileia eph eaytēn meristhē oy dynatai stathēnai ē basileia ekeinē

²⁵ και εαν οικια εφ εαυτην μερισθη ου δυναται σταθηναι η οικια εκεινη kai ean oikia eph eaytēn meristhē oy dynatai stathēnai ē oikia ekeinē

²⁶ και ει ο σατανας ανεστη εφ εαυτον και μεμερισται ου δυναται σταθηναι αλλα τελος εχει kai ei o satanas anestē eph eayton kai memeristai oy dynatai stathēnai alla telos echei

²⁷ ου δυναται ουδεις τα σκευη του ισχυρου εισελθων εις την οικιαν αυτου διαρπασαι εαν μη πρωτον τον ισχυρον δηση και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει oy dynatai oydeis ta skeyē toy ischyroy eiselthōn eis tēn oikian aytoy diarpasai ean mē prōton ton ischyron dēsē kai tote tēn oikian aytoy diarpasei

²⁸ αμην λεγω υμιν οτι παντα αφεθησεται τα αμαρτηματα τοις υιοις των ανθρωπων και βλασφημιαι οσας αν βλασφημησωσιν amēn legō ymin oti panta aphethēsetai ta amartēmata tois yiois tōn anthrōpōn kai blasphēmiai osas an blasphēmēsōsin

²⁹ ος δ αν βλασφημηση εις το πνευμα το αγιον ουκ εχει αφεσιν εις τον αιωνα αλλ ενοχος εστιν αιωνιου κρισεως os d an blasphēmēsē eis to pneyma to agion oyk echei aphesin eis ton aiōna all enochos estin aiōnioy kriseōs

³⁰ οτι ελεγον πνευμα ακαθαρτον εχει oti elegon pneyma akatharton echei

³¹ ερχονται ουν οι αδελφοι και η μητηρ αυτου και εξω εστωτες απεστειλαν προς αυτον φωνουντες αυτον erchontai oyn oi adelphoi kai ē mētēr aytoy kai exō estōtes apesteilan pros ayton phōnoyntes ayton

³² και εκαθητο οχλος περι αυτον ειπον δε αυτω ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εξω ζητουσιν σε kai ekathēto ochlos peri ayton eipon de aytō idoy ē mētēr soy kai oi adelphoi soy exō zētoysin se

³³ και απεκριθη αυτοις λεγων τις εστιν η μητηρ μου η οι αδελφοι μου kai apekrithē aytois legōn tis estin ē mētēr moy ē oi adelphoi moy

³⁴ και περιβλεψαμενος κυκλω τους περι αυτον καθημενους λεγει ιδε η μητηρ μου και οι αδελφοι μου kai periblepsamenos kyklō toys peri ayton kathēmenoys legei ide ē mētēr moy kai oi adelphoi moy

³⁵ ος γαρ αν ποιηση το θελημα του θεου ουτος αδελφος μου και αδελφη μου και μητηρ εστιν os gar an poiēsē to thelēma toy theoy oytos adelphos moy kai adelphē moy kai mētēr estin