1 παρακαλω ουν υμας αδελφοι δια των οικτιρμων του θεου παραστησαι τα σωματα υμων θυσιαν ζωσαν αγιαν ευαρεστον τω θεω την λογικην λατρειαν υμων parakalō oyn ymas adelphoi dia tōn oiktirmōn toy theoy parastēsai ta sōmata ymōn thysian zōsan agian eyareston tō theō tēn logikēn latreian ymōn
2 και μη συσχηματιζεσθε τω αιωνι τουτω αλλα μεταμορφουσθε τη ανακαινωσει του νοος υμων εις το δοκιμαζειν υμας τι το θελημα του θεου το αγαθον και ευαρεστον και τελειον kai mē syschēmatizesthe tō aiōni toytō alla metamorphoysthe tē anakainōsei toy noos ymōn eis to dokimazein ymas ti to thelēma toy theoy to agathon kai eyareston kai teleion
3 λεγω γαρ δια της χαριτος της δοθεισης μοι παντι τω οντι εν υμιν μη υπερφρονειν παρ ο δει φρονειν αλλα φρονειν εις το σωφρονειν εκαστω ως ο θεος εμερισεν μετρον πιστεως legō gar dia tēs charitos tēs dotheisēs moi panti tō onti en ymin mē yperphronein par o dei phronein alla phronein eis to sōphronein ekastō ōs o theos emerisen metron pisteōs
4 καθαπερ γαρ εν ενι σωματι μελη πολλα εχομεν τα δε μελη παντα ου την αυτην εχει πραξιν kathaper gar en eni sōmati melē polla echomen ta de melē panta oy tēn aytēn echei praxin
5 ουτως οι πολλοι εν σωμα εσμεν εν χριστω ο δε καθ εις αλληλων μελη oytōs oi polloi en sōma esmen en christō o de kath eis allēlōn melē
6 εχοντες δε χαρισματα κατα την χαριν την δοθεισαν ημιν διαφορα ειτε προφητειαν κατα την αναλογιαν της πιστεως echontes de charismata kata tēn charin tēn dotheisan ēmin diaphora eite prophēteian kata tēn analogian tēs pisteōs
7 ειτε διακονιαν εν τη διακονια ειτε ο διδασκων εν τη διδασκαλια eite diakonian en tē diakonia eite o didaskōn en tē didaskalia
8 ειτε ο παρακαλων εν τη παρακλησει ο μεταδιδους εν απλοτητι ο προισταμενος εν σπουδη ο ελεων εν ιλαροτητι eite o parakalōn en tē paraklēsei o metadidoys en aplotēti o proistamenos en spoydē o eleōn en ilarotēti
9 η αγαπη ανυποκριτος αποστυγουντες το πονηρον κολλωμενοι τω αγαθω ē agapē anypokritos apostygoyntes to ponēron kollōmenoi tō agathō
10 τη φιλαδελφια εις αλληλους φιλοστοργοι τη τιμη αλληλους προηγουμενοι tē philadelphia eis allēloys philostorgoi tē timē allēloys proēgoymenoi
11 τη σπουδη μη οκνηροι τω πνευματι ζεοντες τω καιρω δουλευοντες tē spoydē mē oknēroi tō pneymati zeontes tō kairō kyriō doyleyontes VariantesVAR1 καιρωVAR2 κυριω
12 τη ελπιδι χαιροντες τη θλιψει υπομενοντες τη προσευχη προσκαρτερουντες tē elpidi chairontes tē thlipsei ypomenontes tē proseychē proskarteroyntes
13 ταις χρειαις των αγιων κοινωνουντες την φιλοξενιαν διωκοντες tais chreiais tōn agiōn koinōnoyntes tēn philoxenian diōkontes
14 ευλογειτε τους διωκοντας υμας ευλογειτε και μη καταρασθε eylogeite toys diōkontas ymas eylogeite kai mē katarasthe
15 χαιρειν μετα χαιροντων και κλαιειν μετα κλαιοντων chairein meta chairontōn kai klaiein meta klaiontōn
16 το αυτο εις αλληλους φρονουντες μη τα υψηλα φρονουντες αλλα τοις ταπεινοις συναπαγομενοι μη γινεσθε φρονιμοι παρ εαυτοις to ayto eis allēloys phronoyntes mē ta ypsēla phronoyntes alla tois tapeinois synapagomenoi mē ginesthe phronimoi par eaytois
17 μηδενι κακον αντι κακου αποδιδοντες προνοουμενοι καλα ενωπιον παντων ανθρωπων mēdeni kakon anti kakoy apodidontes pronooymenoi kala enōpion pantōn anthrōpōn
18 ει δυνατον το εξ υμων μετα παντων ανθρωπων ειρηνευοντες ei dynaton to ex ymōn meta pantōn anthrōpōn eirēneyontes
19 μη εαυτους εκδικουντες αγαπητοι αλλα δοτε τοπον τη οργη γεγραπται γαρ εμοι εκδικησις εγω ανταποδωσω λεγει κυριος mē eaytoys ekdikoyntes agapētoi alla dote topon tē orgē gegraptai gar emoi ekdikēsis egō antapodōsō legei kyrios
20 εαν ουν πεινα ο εχθρος σου ψωμιζε αυτον εαν διψα ποτιζε αυτον τουτο γαρ ποιων ανθρακας πυρος σωρευσεις επι την κεφαλην αυτου ean oyn peina o echthros soy psōmize ayton ean dipsa potize ayton toyto gar poiōn anthrakas pyros sōreyseis epi tēn kephalēn aytoy
21 μη νικω υπο του κακου αλλα νικα εν τω αγαθω το κακον mē nikō ypo toy kakoy alla nika en tō agathō to kakon