Luc 5

¹ εγενετο δε εν τω τον οχλον επικεισθαι αυτω του ακουειν τον λογον του θεου και αυτος ην εστως παρα την λιμνην γεννησαρετ egeneto de en tō ton ochlon epikeisthai aytō toy akoyein ton logon toy theoy kai aytos ēn estōs para tēn limnēn gennēsaret

² και ειδεν δυο πλοια εστωτα παρα την λιμνην οι δε αλιεις αποβαντες απ αυτων απεπλυναν τα δικτυα kai eiden dyo ploia estōta para tēn limnēn oi de alieis apobantes ap aytōn apeplynan ta diktya

³ εμβας δε εις εν των πλοιων ο ην του σιμωνος ηρωτησεν αυτον απο της γης επαναγαγειν ολιγον και καθισας εδιδασκεν εκ του πλοιου τους οχλους embas de eis en tōn ploiōn o ēn toy simōnos ērōtēsen ayton apo tēs gēs epanagagein oligon kai kathisas edidasken ek toy ploioy toys ochloys

⁴ ως δε επαυσατο λαλων ειπεν προς τον σιμωνα επαναγαγε εις το βαθος και χαλασατε τα δικτυα υμων εις αγραν ōs de epaysato lalōn eipen pros ton simōna epanagage eis to bathos kai chalasate ta diktya ymōn eis agran

⁵ και αποκριθεις ο σιμων ειπεν αυτω επιστατα δι ολης της νυκτος κοπιασαντες ουδεν ελαβομεν επι δε τω ρηματι σου χαλασω το δικτυον kai apokritheis o simōn eipen aytō epistata di olēs tēs nyktos kopiasantes oyden elabomen epi de tō rēmati soy chalasō to diktyon

⁶ και τουτο ποιησαντες συνεκλεισαν ιχθυων πληθος πολυ διερρηγνυτο δε το δικτυον αυτων kai toyto poiēsantes synekleisan ichthyōn plēthos poly dierrēgnyto de to diktyon aytōn

⁷ και κατενευσαν τοις μετοχοις τοις εν τω ετερω πλοιω του ελθοντας συλλαβεσθαι αυτοις και ηλθον και επλησαν αμφοτερα τα πλοια ωστε βυθιζεσθαι αυτα kai kateneysan tois metochois tois en tō eterō ploiō toy elthontas syllabesthai aytois kai ēlthon kai eplēsan amphotera ta ploia ōste bythizesthai ayta

⁸ ιδων δε σιμων πετρος προσεπεσεν τοις γονασιν του ιησου λεγων εξελθε απ εμου οτι ανηρ αμαρτωλος ειμι κυριε idōn de simōn petros prosepesen tois gonasin toy iēsoy legōn exelthe ap emoy oti anēr amartōlos eimi kyrie

⁹ θαμβος γαρ περιεσχεν αυτον και παντας τους συν αυτω επι τη αγρα των ιχθυων η συνελαβον thambos gar perieschen ayton kai pantas toys syn aytō epi tē agra tōn ichthyōn ē synelabon

¹⁰ ομοιως δε και ιακωβον και ιωαννην υιους ζεβεδαιου οι ησαν κοινωνοι τω σιμωνι και ειπεν προς τον σιμωνα ο ιησους μη φοβου απο του νυν ανθρωπους εση ζωγρων omoiōs de kai iakōbon kai iōannēn yioys zebedaioy oi ēsan koinōnoi tō simōni kai eipen pros ton simōna o iēsoys mē phoboy apo toy nyn anthrōpoys esē zōgrōn

¹¹ και καταγαγοντες τα πλοια επι την γην αφεντες απαντα ηκολουθησαν αυτω kai katagagontes ta ploia epi tēn gēn aphentes apanta ēkoloythēsan aytō

¹² και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεων και ιδου ανηρ πληρης λεπρας και ιδων τον ιησουν πεσων επι προσωπον εδεηθη αυτου λεγων κυριε εαν θελης δυνασαι με καθαρισαι kai egeneto en tō einai ayton en mia tōn poleōn kai idoy anēr plērēs lepras kai idōn ton iēsoyn pesōn epi prosōpon edeēthē aytoy legōn kyrie ean thelēs dynasai me katharisai

¹³ και εκτεινας την χειρα ηψατο αυτου ειπων θελω καθαρισθητι και ευθεως η λεπρα απηλθεν απ αυτου kai ekteinas tēn cheira ēpsato aytoy eipōn thelō katharisthēti kai eytheōs ē lepra apēlthen ap aytoy

¹⁴ και αυτος παρηγγειλεν αυτω μηδενι ειπειν αλλα απελθων δειξον σεαυτον τω ιερει και προσενεγκε περι του καθαρισμου σου καθως προσεταξεν μωσης εις μαρτυριον αυτοις kai aytos parēggeilen aytō mēdeni eipein alla apelthōn deixon seayton tō ierei kai prosenegke peri toy katharismoy soy kathōs prosetaxen mōsēs eis martyrion aytois

¹⁵ διηρχετο δε μαλλον ο λογος περι αυτου και συνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν και θεραπευεσθαι υπ αυτου απο των ασθενειων αυτων diērcheto de mallon o logos peri aytoy kai synērchonto ochloi polloi akoyein kai therapeyesthai yp aytoy apo tōn astheneiōn aytōn

¹⁶ αυτος δε ην υποχωρων εν ταις ερημοις και προσευχομενος aytos de ēn ypochōrōn en tais erēmois kai proseychomenos

¹⁷ και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ην διδασκων και ησαν καθημενοι φαρισαιοι και νομοδιδασκαλοι οι ησαν εληλυθοτες εκ πασης κωμης της γαλιλαιας και ιουδαιας και ιερουσαλημ και δυναμις κυριου ην εις το ιασθαι αυτους kai egeneto en mia tōn ēmerōn kai aytos ēn didaskōn kai ēsan kathēmenoi pharisaioi kai nomodidaskaloi oi ēsan elēlythotes ek pasēs kōmēs tēs galilaias kai ioydaias kai ieroysalēm kai dynamis kyrioy ēn eis to iasthai aytoys

¹⁸ και ιδου ανδρες φεροντες επι κλινης ανθρωπον ος ην παραλελυμενος και εζητουν αυτον εισενεγκειν και θειναι ενωπιον αυτου kai idoy andres pherontes epi klinēs anthrōpon os ēn paralelymenos kai ezētoyn ayton eisenegkein kai theinai enōpion aytoy

¹⁹ και μη ευροντες δια ποιας εισενεγκωσιν αυτον δια τον οχλον αναβαντες επι το δωμα δια των κεραμων καθηκαν αυτον συν τω κλινιδιω εις το μεσον εμπροσθεν του ιησου kai mē eyrontes dia poias eisenegkōsin ayton dia ton ochlon anabantes epi to dōma dia tōn keramōn kathēkan ayton syn tō klinidiō eis to meson emprosthen toy iēsoy

²⁰ και ιδων την πιστιν αυτων ειπεν αυτω ανθρωπε αφεωνται σοι αι αμαρτιαι σου kai idōn tēn pistin aytōn eipen aytō anthrōpe apheōntai soi ai amartiai soy

²¹ και ηρξαντο διαλογιζεσθαι οι γραμματεις και οι φαρισαιοι λεγοντες τις εστιν ουτος ος λαλει βλασφημιας τις δυναται αφιεναι αμαρτιας ει μη μονος ο θεος kai ērxanto dialogizesthai oi grammateis kai oi pharisaioi legontes tis estin oytos os lalei blasphēmias tis dynatai aphienai amartias ei mē monos o theos

²² επιγνους δε ο ιησους τους διαλογισμους αυτων αποκριθεις ειπεν προς αυτους τι διαλογιζεσθε εν ταις καρδιαις υμων epignoys de o iēsoys toys dialogismoys aytōn apokritheis eipen pros aytoys ti dialogizesthe en tais kardiais ymōn

²³ τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν αφεωνται σοι αι αμαρτιαι σου η ειπειν εγειραι και περιπατει ti estin eykopōteron eipein apheōntai soi ai amartiai soy ē eipein egeirai kai peripatei

²⁴ ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανθρωπου επι της γης αφιεναι αμαρτιας ειπεν τω παραλελυμενω σοι λεγω εγειραι και αρας το κλινιδιον σου πορευου εις τον οικον σου ina de eidēte oti exoysian echei o yios toy anthrōpoy epi tēs gēs aphienai amartias eipen tō paralelymenō soi legō egeirai kai aras to klinidion soy poreyoy eis ton oikon soy

²⁵ και παραχρημα αναστας ενωπιον αυτων αρας εφ ω κατεκειτο απηλθεν εις τον οικον αυτου δοξαζων τον θεον kai parachrēma anastas enōpion aytōn aras eph ō katekeito apēlthen eis ton oikon aytoy doxazōn ton theon

²⁶ και εκστασις ελαβεν απαντας και εδοξαζον τον θεον και επλησθησαν φοβου λεγοντες οτι ειδομεν παραδοξα σημερον kai ekstasis elaben apantas kai edoxazon ton theon kai eplēsthēsan phoboy legontes oti eidomen paradoxa sēmeron

²⁷ και μετα ταυτα εξηλθεν και εθεασατο τελωνην ονοματι λευιν καθημενον επι το τελωνιον και ειπεν αυτω ακολουθει μοι kai meta tayta exēlthen kai etheasato telōnēn onomati leyin kathēmenon epi to telōnion kai eipen aytō akoloythei moi

²⁸ και καταλιπων απαντα αναστας ηκολουθησεν αυτω kai katalipōn apanta anastas ēkoloythēsen aytō

²⁹ και εποιησεν δοχην μεγαλην ο λευις αυτω εν τη οικια αυτου και ην οχλος τελωνων πολυς και αλλων οι ησαν μετ αυτων κατακειμενοι kai epoiēsen dochēn megalēn o leyis aytō en tē oikia aytoy kai ēn ochlos telōnōn polys kai allōn oi ēsan met aytōn katakeimenoi

³⁰ και εγογγυζον οι γραμματεις αυτων και οι φαρισαιοι προς τους μαθητας αυτου λεγοντες δια τι μετα τελωνων και αμαρτωλων εσθιετε και πινετε kai egoggyzon oi grammateis aytōn kai oi pharisaioi pros toys mathētas aytoy legontes dia ti meta telōnōn kai amartōlōn esthiete kai pinete

³¹ και αποκριθεις ο ιησους ειπεν προς αυτους ου χρειαν εχουσιν οι υγιαινοντες ιατρου αλλ οι κακως εχοντες kai apokritheis o iēsoys eipen pros aytoys oy chreian echoysin oi ygiainontes iatroy all oi kakōs echontes

³² ουκ εληλυθα καλεσαι δικαιους αλλα αμαρτωλους εις μετανοιαν oyk elēlytha kalesai dikaioys alla amartōloys eis metanoian

³³ οι δε ειπον προς αυτον δια τι οι μαθηται ιωαννου νηστευουσιν πυκνα και δεησεις ποιουνται ομοιως και οι των φαρισαιων οι δε σοι εσθιουσιν και πινουσιν oi de eipon pros ayton dia ti oi mathētai iōannoy nēsteyoysin pykna kai deēseis poioyntai omoiōs kai oi tōn pharisaiōn oi de soi esthioysin kai pinoysin

³⁴ ο δε ειπεν προς αυτους μη δυνασθε τους υιους του νυμφωνος εν ω ο νυμφιος μετ αυτων εστιν ποιησαι νηστευειν o de eipen pros aytoys mē dynasthe toys yioys toy nymphōnos en ō o nymphios met aytōn estin poiēsai nēsteyein

³⁵ ελευσονται δε ημεραι και οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιος τοτε νηστευσουσιν εν εκειναις ταις ημεραις eleysontai de ēmerai kai otan aparthē ap aytōn o nymphios tote nēsteysoysin en ekeinais tais ēmerais

³⁶ ελεγεν δε και παραβολην προς αυτους οτι ουδεις επιβλημα ιματιου καινου επιβαλλει επι ιματιον παλαιον ει δε μηγε και το καινον σχιζει και τω παλαιω ου συμφωνει επιβλημα το απο του καινου elegen de kai parabolēn pros aytoys oti oydeis epiblēma imatioy kainoy epiballei epi imation palaion ei de mēge kai to kainon schizei kai tō palaiō oy symphōnei epiblēma to apo toy kainoy

³⁷ και ουδεις βαλλει οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μηγε ρηξει ο νεος οινος τους ασκους και αυτος εκχυθησεται και οι ασκοι απολουνται kai oydeis ballei oinon neon eis askoys palaioys ei de mēge rēxei o neos oinos toys askoys kai aytos ekchythēsetai kai oi askoi apoloyntai

³⁸ αλλα οινον νεον εις ασκους καινους βλητεον και αμφοτεροι συντηρουνται alla oinon neon eis askoys kainoys blēteon kai amphoteroi syntēroyntai

³⁹ και ουδεις πιων παλαιον ευθεως θελει νεον λεγει γαρ ο παλαιος χρηστοτερος εστιν kai oydeis piōn palaion eytheōs thelei neon legei gar o palaios chrēstoteros estin