1 ειπεν δε προς τους μαθητας ανενδεκτον εστιν του μη ελθειν τα σκανδαλα ουαι δε δι ου ερχεται eipen de pros toys mathētas anendekton estin toy mē elthein ta skandala oyai de di oy erchetai
2 λυσιτελει αυτω ει μυλος ονικος περικειται περι τον τραχηλον αυτου και ερριπται εις την θαλασσαν η ινα σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων lysitelei aytō ei mylos onikos perikeitai peri ton trachēlon aytoy kai erriptai eis tēn thalassan ē ina skandalisē ena tōn mikrōn toytōn
3 προσεχετε εαυτοις εαν δε αμαρτη εις σε ο αδελφος σου επιτιμησον αυτω και εαν μετανοηση αφες αυτω prosechete eaytois ean de amartē eis se o adelphos soy epitimēson aytō kai ean metanoēsē aphes aytō
4 και εαν επτακις της ημερας αμαρτη εις σε και επτακις της ημερας επιστρεψη επι σε λεγων μετανοω αφησεις αυτω kai ean eptakis tēs ēmeras amartē eis se kai eptakis tēs ēmeras epistrepsē epi se legōn metanoō aphēseis aytō
5 και ειπον οι αποστολοι τω κυριω προσθες ημιν πιστιν kai eipon oi apostoloi tō kyriō prosthes ēmin pistin
6 ειπεν δε ο κυριος ει ειχετε πιστιν ως κοκκον σιναπεως ελεγετε αν τη συκαμινω ταυτη εκριζωθητι και φυτευθητι εν τη θαλασση και υπηκουσεν αν υμιν eipen de o kyrios ei eichete pistin ōs kokkon sinapeōs elegete an tē sykaminō taytē ekrizōthēti kai phyteythēti en tē thalassē kai ypēkoysen an ymin
7 τις δε εξ υμων δουλον εχων αροτριωντα η ποιμαινοντα ος εισελθοντι εκ του αγρου ερει ευθεως παρελθων αναπεσαι tis de ex ymōn doylon echōn arotriōnta ē poimainonta os eiselthonti ek toy agroy erei eytheōs parelthōn anapesai
8 αλλ ουχι ερει αυτω ετοιμασον τι δειπνησω και περιζωσαμενος διακονει μοι εως φαγω και πιω και μετα ταυτα φαγεσαι και πιεσαι συ all oychi erei aytō etoimason ti deipnēsō kai perizōsamenos diakonei moi eōs phagō kai piō kai meta tayta phagesai kai piesai sy
9 μη χαριν εχει τω δουλω εκεινω οτι εποιησεν τα διαταχθεντα αυτω ου δοκω mē charin echei tō doylō ekeinō oti epoiēsen ta diatachthenta aytō oy dokō
10 ουτως και υμεις οταν ποιησητε παντα τα διαταχθεντα υμιν λεγετε οτι δουλοι αχρειοι εσμεν οτι ο ωφειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν oytōs kai ymeis otan poiēsēte panta ta diatachthenta ymin legete oti doyloi achreioi esmen oti o ōpheilomen poiēsai pepoiēkamen
11 και εγενετο εν τω πορευεσθαι αυτον εις ιερουσαλημ και αυτος διηρχετο δια μεσου σαμαρειας και γαλιλαιας kai egeneto en tō poreyesthai ayton eis ieroysalēm kai aytos diērcheto dia mesoy samareias kai galilaias
12 και εισερχομενου αυτου εις τινα κωμην απηντησαν αυτω δεκα λεπροι ανδρες οι εστησαν πορρωθεν kai eiserchomenoy aytoy eis tina kōmēn apēntēsan aytō deka leproi andres oi estēsan porrōthen
13 και αυτοι ηραν φωνην λεγοντες ιησου επιστατα ελεησον ημας kai aytoi ēran phōnēn legontes iēsoy epistata eleēson ēmas
14 και ιδων ειπεν αυτοις πορευθεντες επιδειξατε εαυτους τοις ιερευσιν και εγενετο εν τω υπαγειν αυτους εκαθαρισθησαν kai idōn eipen aytois poreythentes epideixate eaytoys tois iereysin kai egeneto en tō ypagein aytoys ekatharisthēsan
15 εις δε εξ αυτων ιδων οτι ιαθη υπεστρεψεν μετα φωνης μεγαλης δοξαζων τον θεον eis de ex aytōn idōn oti iathē ypestrepsen meta phōnēs megalēs doxazōn ton theon
16 και επεσεν επι προσωπον παρα τους ποδας αυτου ευχαριστων αυτω και αυτος ην σαμαρειτης kai epesen epi prosōpon para toys podas aytoy eycharistōn aytō kai aytos ēn samareitēs
17 αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν ουχι οι δεκα εκαθαρισθησαν οι δε εννεα που apokritheis de o iēsoys eipen oychi oi deka ekatharisthēsan oi de ennea poy
18 ουχ ευρεθησαν υποστρεψαντες δουναι δοξαν τω θεω ει μη ο αλλογενης ουτος oych eyrethēsan ypostrepsantes doynai doxan tō theō ei mē o allogenēs oytos
19 και ειπεν αυτω αναστας πορευου η πιστις σου σεσωκεν σε kai eipen aytō anastas poreyoy ē pistis soy sesōken se
20 επερωτηθεις δε υπο των φαρισαιων ποτε ερχεται η βασιλεια του θεου απεκριθη αυτοις και ειπεν ουκ ερχεται η βασιλεια του θεου μετα παρατηρησεως eperōtētheis de ypo tōn pharisaiōn pote erchetai ē basileia toy theoy apekrithē aytois kai eipen oyk erchetai ē basileia toy theoy meta paratērēseōs
21 ουδε ερουσιν ιδου ωδε η ιδου εκει ιδου γαρ η βασιλεια του θεου εντος υμων εστιν oyde eroysin idoy ōde ē idoy ekei idoy gar ē basileia toy theoy entos ymōn estin
22 ειπεν δε προς τους μαθητας ελευσονται ημεραι οτε επιθυμησετε μιαν των ημερων του υιου του ανθρωπου ιδειν και ουκ οψεσθε eipen de pros toys mathētas eleysontai ēmerai ote epithymēsete mian tōn ēmerōn toy yioy toy anthrōpoy idein kai oyk opsesthe
23 και ερουσιν υμιν ιδου ωδε η ιδου εκει μη απελθητε μηδε διωξητε kai eroysin ymin idoy ōde ē idoy ekei mē apelthēte mēde diōxēte
24 ωσπερ γαρ η αστραπη η αστραπτουσα εκ της υπ ουρανον εις την υπ ουρανον λαμπει ουτως εσται και ο υιος του ανθρωπου εν τη ημερα αυτου ōsper gar ē astrapē ē astraptoysa ek tēs yp oyranon eis tēn yp oyranon lampei oytōs estai kai o yios toy anthrōpoy en tē ēmera aytoy
25 πρωτον δε δει αυτον πολλα παθειν και αποδοκιμασθηναι απο της γενεας ταυτης prōton de dei ayton polla pathein kai apodokimasthēnai apo tēs geneas taytēs
26 και καθως εγενετο εν ταις ημεραις του νωε ουτως εσται και εν ταις ημεραις του υιου του ανθρωπου kai kathōs egeneto en tais ēmerais toy nōe oytōs estai kai en tais ēmerais toy yioy toy anthrōpoy
27 ησθιον επινον εγαμουν εξεγαμιζοντο αχρι ης ημερας εισηλθεν νωε εις την κιβωτον και ηλθεν ο κατακλυσμος και απωλεσεν απαντας ēsthion epinon egamoyn exegamizonto achri ēs ēmeras eisēlthen nōe eis tēn kibōton kai ēlthen o kataklysmos kai apōlesen apantas
28 ομοιως και ως εγενετο εν ταις ημεραις λωτ ησθιον επινον ηγοραζον επωλουν εφυτευον ωκοδομουν omoiōs kai ōs egeneto en tais ēmerais lōt ēsthion epinon ēgorazon epōloyn ephyteyon ōkodomoyn
29 η δε ημερα εξηλθεν λωτ απο σοδομων εβρεξεν πυρ και θειον απ ουρανου και απωλεσεν απαντας ē de ēmera exēlthen lōt apo sodomōn ebrexen pyr kai theion ap oyranoy kai apōlesen apantas
30 κατα ταυτα εσται η ημερα ο υιος του ανθρωπου αποκαλυπτεται kata tayta estai ē ēmera o yios toy anthrōpoy apokalyptetai
31 εν εκεινη τη ημερα ος εσται επι του δωματος και τα σκευη αυτου εν τη οικια μη καταβατω αραι αυτα και ο εν τω αγρω ομοιως μη επιστρεψατω εις τα οπισω en ekeinē tē ēmera os estai epi toy dōmatos kai ta skeyē aytoy en tē oikia mē katabatō arai ayta kai o en tō agrō omoiōs mē epistrepsatō eis ta opisō
32 μνημονευετε της γυναικος λωτ mnēmoneyete tēs gynaikos lōt
33 ος εαν ζητηση την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην και ος εαν απολεση αυτην ζωογονησει αυτην os ean zētēsē tēn psychēn aytoy sōsai apolesei aytēn kai os ean apolesē aytēn zōogonēsei aytēn
34 λεγω υμιν ταυτη τη νυκτι εσονται δυο επι κλινης μιας ο εις παραληφθησεται και ο ετερος αφεθησεται legō ymin taytē tē nykti esontai dyo epi klinēs mias o eis paralēphthēsetai kai o eteros aphethēsetai
35 δυο εσονται αληθουσαι επι το αυτο η μια παραληφθησεται και η ετερα αφεθησεται dyo esontai alēthoysai epi to ayto ē mia paralēphthēsetai kai ē etera aphethēsetai
36 δυο εσονται εν τω αγρω ο εις παραληφθησεται και ο ετερος αφεθησεται dyo esontai en tō agrō o eis paralēphthēsetai kai o eteros aphethēsetai
37 και αποκριθεντες λεγουσιν αυτω που κυριε ο δε ειπεν αυτοις οπου το σωμα εκει συναχθησονται οι αετοι kai apokrithentes legoysin aytō poy kyrie o de eipen aytois opoy to sōma ekei synachthēsontai oi aetoi