1 και εγω αδελφοι ουκ ηδυνηθην λαλησαι υμιν ως πνευματικοις αλλ ως σαρκικοις ως νηπιοις εν χριστω kai egō adelphoi oyk ēdynēthēn lalēsai ymin ōs pneymatikois all ōs sarkikois ōs nēpiois en christō
2 γαλα υμας εποτισα και ου βρωμα ουπω γαρ ηδυνασθε αλλ ουτε ετι νυν δυνασθε gala ymas epotisa kai oy brōma oypō gar ēdynasthe all oyte eti nyn dynasthe
3 ετι γαρ σαρκικοι εστε οπου γαρ εν υμιν ζηλος και ερις και διχοστασιαι ουχι σαρκικοι εστε και κατα ανθρωπον περιπατειτε eti gar sarkikoi este opoy gar en ymin zēlos kai eris kai dichostasiai oychi sarkikoi este kai kata anthrōpon peripateite
4 οταν γαρ λεγη τις εγω μεν ειμι παυλου ετερος δε εγω απολλω ουχι σαρκικοι εστε otan gar legē tis egō men eimi payloy eteros de egō apollō oychi sarkikoi este
5 τις ουν εστιν παυλος τις δε απολλως αλλ η διακονοι δι ων επιστευσατε και εκαστω ως ο κυριος εδωκεν tis oyn estin paylos tis de apollōs all ē diakonoi di ōn episteysate kai ekastō ōs o kyrios edōken
6 εγω εφυτευσα απολλως εποτισεν αλλ ο θεος ηυξανεν egō ephyteysa apollōs epotisen all o theos ēyxanen
7 ωστε ουτε ο φυτευων εστιν τι ουτε ο ποτιζων αλλ ο αυξανων θεος ōste oyte o phyteyōn estin ti oyte o potizōn all o ayxanōn theos
8 ο φυτευων δε και ο ποτιζων εν εισιν εκαστος δε τον ιδιον μισθον ληψεται κατα τον ιδιον κοπον o phyteyōn de kai o potizōn en eisin ekastos de ton idion misthon lēpsetai kata ton idion kopon
9 θεου γαρ εσμεν συνεργοι θεου γεωργιον θεου οικοδομη εστε theoy gar esmen synergoi theoy geōrgion theoy oikodomē este
10 κατα την χαριν του θεου την δοθεισαν μοι ως σοφος αρχιτεκτων θεμελιον τεθεικα αλλος δε εποικοδομει εκαστος δε βλεπετω πως εποικοδομει kata tēn charin toy theoy tēn dotheisan moi ōs sophos architektōn themelion tetheika allos de epoikodomei ekastos de blepetō pōs epoikodomei
11 θεμελιον γαρ αλλον ουδεις δυναται θειναι παρα τον κειμενον ος εστιν ιησους ο χριστος themelion gar allon oydeis dynatai theinai para ton keimenon os estin iēsoys o christos
12 ει δε τις εποικοδομει επι τον θεμελιον τουτον χρυσον αργυρον λιθους τιμιους ξυλα χορτον καλαμην ei de tis epoikodomei epi ton themelion toyton chryson argyron lithoys timioys xyla chorton kalamēn
13 εκαστου το εργον φανερον γενησεται η γαρ ημερα δηλωσει οτι εν πυρι αποκαλυπτεται και εκαστου το εργον οποιον εστιν το πυρ δοκιμασει ekastoy to ergon phaneron genēsetai ē gar ēmera dēlōsei oti en pyri apokalyptetai kai ekastoy to ergon opoion estin to pyr dokimasei
14 ει τινος το εργον μενει ο επωκοδομησεν μισθον ληψεται ei tinos to ergon menei o epōkodomēsen misthon lēpsetai
15 ει τινος το εργον κατακαησεται ζημιωθησεται αυτος δε σωθησεται ουτως δε ως δια πυρος ei tinos to ergon katakaēsetai zēmiōthēsetai aytos de sōthēsetai oytōs de ōs dia pyros
16 ουκ οιδατε οτι ναος θεου εστε και το πνευμα του θεου οικει εν υμιν oyk oidate oti naos theoy este kai to pneyma toy theoy oikei en ymin
17 ει τις τον ναον του θεου φθειρει φθερει τουτον ο θεος ο γαρ ναος του θεου αγιος εστιν οιτινες εστε υμεις ei tis ton naon toy theoy phtheirei phtherei toyton o theos o gar naos toy theoy agios estin oitines este ymeis
18 μηδεις εαυτον εξαπατατω ει τις δοκει σοφος ειναι εν υμιν εν τω αιωνι τουτω μωρος γενεσθω ινα γενηται σοφος mēdeis eayton exapatatō ei tis dokei sophos einai en ymin en tō aiōni toytō mōros genesthō ina genētai sophos
19 η γαρ σοφια του κοσμου τουτου μωρια παρα τω θεω εστιν γεγραπται γαρ ο δρασσομενος τους σοφους εν τη πανουργια αυτων ē gar sophia toy kosmoy toytoy mōria para tō theō estin gegraptai gar o drassomenos toys sophoys en tē panoyrgia aytōn
20 και παλιν κυριος γινωσκει τους διαλογισμους των σοφων οτι εισιν ματαιοι kai palin kyrios ginōskei toys dialogismoys tōn sophōn oti eisin mataioi
21 ωστε μηδεις καυχασθω εν ανθρωποις παντα γαρ υμων εστιν ōste mēdeis kaychasthō en anthrōpois panta gar ymōn estin
22 ειτε παυλος ειτε απολλως ειτε κηφας ειτε κοσμος ειτε ζωη ειτε θανατος ειτε ενεστωτα ειτε μελλοντα παντα υμων εστιν eite paylos eite apollōs eite kēphas eite kosmos eite zōē eite thanatos eite enestōta eite mellonta panta ymōn estin
23 υμεις δε χριστου χριστος δε θεου ymeis de christoy christos de theoy